IN BETWEEN

Πρόλογος

Λουκά

Μια ακόμα μέρα στο ιδιωτικό λύκειο «Αγίου Παύλου» εδώ πέρα έρχονται μόνο παιδιά με χρήματα και με υποτροφία. Όπως για παράδειγμα εμένα, ενας γιος μιας Χειρουργού και έναν επιστήμονα.

Ο πατέρας μου Φώτης Ιωάννου βρήκε κατά τύχη μια ζωή στον πλανήτη Άρη. Ο πατέρας μου έλπιζε πάντα ότι ο πλανήτης Άρης είχε έστω και λίγο μια σταγόνα από ζωή στον Άρη, και αυτό που βρήκε ήταν ένα μικρό αλλά χαριτωμένο λουλούδι που αυτό σημαίνει ότι στον Άρη υπάρχει κάτω από της πλάκες του νερό, καταπληκτικό έτσι;

Η μητέρα μου Μελίνα Ιωάννου είναι μια από της καλύτερες χειρουργούς της χώρας μας. Έχει σώσει πολλές ζωές όλων των ηλικιών σε λίγα λεπτά. Είμαι πολύ περήφανος για εκείνη και για τους δύο βασικά. Μόνο που δουλεύουν σκληρά για να έχω μια καλή ζωή και χάρις σε αυτό δεν τους βλέπω αρκετά.

Αλλά αρκετά με τους γονείς μου ήρθε η σειρά μου. Είμαι από εκείνα τα αγόρια που παίζουν κιθάρα, έχω μια Kawasaki Ninja H2 σε μαύρο χρώμα και με μαύρο κράνος, διαβάζω βιβλία και γυμνάζομαι.

Τώρα είμαι στους διαδρόμους του σχολείου με την σχολική φορεσιά το μόνο καλό ήταν ότι μπορούσες να επιλέξεις το χρώμα της στολής και εγώ επέλεξα το navy blue. Έλα τώρα, είναι υπέροχο το χρώμα. Μέχρι και η στολή έχει γραβάτα.

Έχω χαθεί μέσα στης σκέψεις μου μέχρι που κουτούλησα σε κάτι η βασικά σε κάποια. Σηκώνω το βλέμμα μου για να ζητήσω συγνώμη και βλέπω κάτι γνώριμα ζευγάρια πράσινα μάτια με cherry red σχολική φορεσιά και μια φούστα μέχρι τους Μηρούς της. Γαμωτο. Η Ρενάτα.