ZAMANIN KUMLARI #Wattys2015

SİYAH GÜL

"Medya'da defneye gelen gül var!"

Sabah beni sıkı sıkı sarmış güçlü kollara baktım onur saçı dağılmış bir şekilde uyuyordu saçlarını düzelttim dudağına küçük bir öpücük bıraktım. Gece olanlar beni çok sarstı adamları öldürmesi umrumda değil ona bişey olması bile beni delirtiyor onsuz bir hayat benim içinde yok demektir. Yavaşca yataktan kalkıp aşağa indim şansa kapı çaldı , kapıyı açtım kimse yoktu içeriye girerken yerdeki kutuyu gördüm alıp içeriye gittim. Kutuyu açtığımda kanlar içinde bir bebek ve siyah gül vardı. Çığlık attım kutu elimden düştü onur hemen aşağa indi beni kollarının arasına aldı yerdeki şeyleri gördü eğilip aldı "lanet olsun" dedi. İçindeki kart dikkatimi çekti onurdan önce alıp okudum "sen de bebeğinde sevgili defne de ölecek" yazıyordu. Göz yaşları içinde bağırdım "onu kimseye vermem"diye karnıma sarıldım onur notu okudu.

"Defne korkma bişey olmıcak "diyip bana sarıldı.

"Evde bu kadar koruma varken bu kutu nasıl bu eve geliyor onur?" dedim sinirle. Onur ellerini saçına aldırdı koparacak gibi çekti

"Bilmiyorum defne ama aramızda bir hain var"dedi.

"Korkuyorum onur"dedim.

"Defne eve herkesi çağır bende babamın yanına gidicem bunu yapan kimse bulup canını alıcam" diyip merdivenlerden çıktı bende telefonumu alıp gülü aradım zaten o herkesi toplar gelir. Onur giyinik bir şekilde aşağa indi anlımdan öpüp "beni bekle" diyip çıktı. Koltukta otururken kapı çaldı yardımcımız kapıyı açmasıyla bizimkiler girdi yanıma gelip sarıldılar.

Emre "defne yolda gelirken herşeyi öğrendik onur gelene kadar bize emanetsin korkma"dedi.

Gül "evet defne sakın korkma sanada onurada bebeğimizede bişey olmıcak"dedi.

Beyza "defne biz yanındayız"dedi.

Gerçekten kendimi güçlü hissettirdi bu cümleler onur bizi korur bişey olmaz hem bizi böyle seven dostlarımızı üzmeye hakkım yok.

"Teşekkürler güç verdiniz" diyip üçüne birden sarıldım tabi kızımın izin verdiği sınıra kadar.

Gül ve beyza zorla ağzıma bişeyler tıkadı emre şakalar yaptı sohbet muhabbet derken biraz da olsa korkum geçti. Hava kararınca onur geldi.

"Bitanem iyimisiniz?" diye sordu bana sarılıp.

"Evet onur biz iyiyiz kızımızda bugün uslu durdu sen olanları anlat"dedim

"Babamla araştırdık adamları sorguladık aramızdaki casus hamza diye biri kapıdaki koruma. İhanetin bedelini canıyla ödedi zorda olsa ölmeden önce konuştu dün kü çatışmadaki düşmanımız adnan imamoğlu göndermiş kutuyu. Mekanını bastık adam yoktu ama damadı vardı kısacası tedbiri elden bırakmadan hayatımıza devam edicez kimseye bişey olmucak"dedi.

Emre "nasıl kabul ettiler?"dedi.

Onur " geceki hasarı karşıladık o adamı bulucaz elbet ama defneyi ve bebeğimizi riske atamam kızım doğsun hesabını verecek it"dedi.

Biraz da olsa rahatlamıştım onura sarıldım.

"Çok yorgunum"dedim. Bizimkiler bu gece bizde kalacaktı emre ve gül aynı odada kalıcak beyza tek. Herkes odalarına çıktı onurla bişeyler yiyip yattık. Onur kızımızla konuşuyordu bende onurun bu haline gülümsüyordum onur gibi biri nasıl böyle oldu.

"Defne bir an önce doğsada kucağıma alıp sevsem karnından sevmek zor oluyor"diyip yanıma yattı.

"Az kaldı sabret babası"dedim. Bana sarılıp saçlarımdan öptü.

"Bugün babamla konuştum bu işi bırakmak istediğimi söyledim"dedi.

"Sonuç ne oldu?" dedim.

"Babam ölmeden bize rahat yok ama çatışmalara çok sık gitmicem önemli olmadığı sürece"dedi. Yorum yapmadım sadece sarılıp gözlerimi kapattım.