Voglio solo te - pragnę tylko ciebie

1

- Wstawaj!- usłyszałam krzyk mojej mamy z kuchni.
Niechętnie otworzyłam swoje jasnobrązowe oczy i przeciągnęłam się leniwie na moim ogromnym łóżku. Podniosłam się do pozycji siedzącej i odczekałam aż przestanie mi się kręcić w głowie.
Zawsze gdy za szybko wstanę robi mi się słabo i ledwo co potrafię ustać na nogach. Moi rodzice wmawiają mi że to przez to że za mało jem.
A ja wcale nie jem tak mało...
Nadal zaspana wstałam z łóżka i podeszłam do szafy. Na moje szczęście miałam bardzo dużo ciuchów. Mogłam sobie na nie pozwolić ponieważ moi rodzice są dyrektorami jednego z najbardziej prestiżowych kompleksów hoteli w całych Włoszech.
RosHotel, bo taką nazwę nosi firma moich rodziców, została założona przez mojego dziadka. Kiedy on zmarł biznes przejął mój tata a razem z nim moja mama. Od tamtej pory nie mogę narzekać na niskie standardy życia.

Dzisiaj był ostatni dzień szkoły więc postanowiłam zostać w domu i przygotować się na kolejne 2 miesiącu odpoczynku. Zarzuciłam na siebie szary szeroki dres i ubrałam swoje ulubione kapcie z szarym puchem u góry. Uwielbiałam w nich chodzić.
Stanęłam przed lustrem aby zobaczyć jak bardzo źle wyglądam. O dziwo moje długie, proste, brązowe włosy były w praktycznie idealnym stanie. Z cerą nigdy nie miałam problemów. Można by było powiedzieć że miałam idealną cerę. Moje duże brązowe oczy były lekko zaspane.
Ogólnie na swój wygląd nie mogłam narzekać.
Nos miałam mały i zadarty, usta dość duże i pełne, co do mojej figury miałam kilka zastrzeżeń.
Sylwetkę miałam na ogół wysportowaną. Wszyscy mi powtarzają że oddali by wszystko aby  wyglądać tak jak ja, a mimo to i tak czuję że zawsze coś bym mogła ulepszyć.

Zeszłam po dużych, marmurowych schodach i weszłam do kuchni gdzie czekała już na mnie moja cała rodzina.
Mówiąc cała rodzina mam na myśli mojego tatę- Francesco, moją mamę- Issabell, oraz mojego starszego o dwa lata brata- Luce.
Wszyscy patrzyli na mnie z lekkim podenerwowaniem, przez co humor automatycznie mi się popsuł.
-Ileż można było czekać- wtrącił mój braciszek skanując moją postać od góry do dołu.
- Tyle ile zachce- odbiłam piłeczkę i popatrzyłam na Luca z góry.
- Dzieci błagam oszczędźcie nas chociaż rano- przerwała nam moja mama ze zmęczeniem w głosie.

Po wspólnie zjedzonym śniadaniu w ciszy, udałam się do swojej łazienki na górę. Na szczęście aby wejść do niej trzeba było najpierw wejść do mojego pokoju więc mogłam z niej korzystać tylko ja.

Weszłam do łazienki i postanowiłam że dzisiaj zrobię sobie dzień relaxu. Bo w końcu rozpoczynają się wakacje i nareszcie nie będę musiała się przejmować szkołą.

Gdy wyszłam z pod prysznica postanowiłam oglądnąć sobie jakiś film na Netflixie. Nie miałam żadnych planów na ten dzień i właśnie tak zamierzałam go spędzić.

Po kilku godzinach bezczynnego leżenia  mój telefon zawibrował.

Od: Mia
Za 2 godziny jestem po ciebie i idziemy do Maxa na domówkę. Odwal się bo podobno mają być niezle ciacha.

Spojrzałam na wiadomość.

Do: Mia
Nie ma mowy nigdzie nie idę.

Od nigdy nie lubiłam tego typu imprez. Połowy osób nie znałam a większość i tak była tak bardzo pijana że nie dało się z nimi porozmawiać.

Od: Mia
Bez dyskusji. 18:00 widzę cię pod domem.

Mia to moja najlepsza przyjaciółka. Ma długie blond włosy i niebieskie oczy. Mimo jej anielskiego wyglądu jest wcielonym diabłem.  Kiedy sobie coś postanowi nie odpuści dopóki nie osiągnie celu. Dlatego widząc smsa od niej i tak wiedziałam że pójdę na imprezę.

Niechętnie wstałam z łóżka i rozpoczęłam przygotowania.

Na dzisiejszą imprezę nie miałam zamiaru się jakoś bardzo stroić. Jaka moja stylizacje wybrałam czarna obcisła sukienkę do połowy uda, która idealnie podkreślała moją figurę. Włosy tylko lekko przeczesałam, bo tak jak wspominałam wcześniej są idealnie proste. Jako makijaż pomalowałam tylko rzęsy i dałam korektor pod oczy, a na usta nałożyłam bezbarwny błyszczyk.
Gotowa postanowiłam czekać na moją przyjaciółkę.