Hançer

Hançer: Bölüm I

Başladığınız tarihleri alalım..

Lia gözlerini açtığında odası hala karanlıktı ama pencereden süzülen ay ışığı eşyaların siluetlerini belirginleştiriyordu yatağından kalkarken ahşap zemin gıcırdadı. Lavaboya doğru yöneldi ve yürümeye başladı.

Aynaya yaklaştığında yeşil gözlerindeki endişeyi fark etti kızıl saçları dağınıktı ve yüzü uykusuzluktan solgundu elini yüzünü yıkadıktan sonra hızlıca saçlarını taradı ve ördü.

Ailesinden kalan kolyeyi eline aldı bu gümüş renkli çiçek şeklinde bir kolyeydi kolyenin üzerinde küçük bir taş vardı ve ışığı yansıtıyordu Lia onu boynuna yavaşça taktığında kendini daha güçlü hissetti. 

Aşağı kata mutfağa doğru yürümeye başladı. Lia mutfağa indiğinde annesinin pişirdiği taze ekmek kokusu burnuna çarptı masada bal peynir ve zeytinin yanı sıra Lia'nın en sevdiği reçel de vardı annesinin özenle hazırladığı çayın üzerinden buhar çıkıyordu.

Masaya oturduğunda sandalye hafifçe gıcırdadı Lia babasının okuduğu gazetenin hışırtısını duydu babası gazetesini indirip kızına baktı gözleri hem gurur hem de endişeyle bakıyordu.

Annesi Lia'nın elini tuttu eli sıcacıktı ve güven veriyordu annesi konuşmaya başladı:

 "Kızım içindeki gücü her zaman hissettik bugün onu keşfetme zamanın geldi senin özel olduğunu biliyoruz."

Babası da başını sallayarak onayladı ve ekledi:

"Biz her zaman seninleyiz Lia ne olursa olsun"

Lia lokmasını çiğnerken ailesinin sözleri zihninde yankılanıyordu çayından son bir yudum aldı fincanı masaya bırakırken hafif bir tıkırtı duyuldu ayağa kalktı ve son bir kez ailesine sıkıca sarıldı.

"Teşekkür ederim sizi seviyorum ama bir yandan aklıma takılan bir şey var.Sizce ben hangi güce sahip olabilirim ya da gücüm yok mu?"

Babası gülümseyerek ayağa kalktı ve Lia'nın omzunu sıktı "Kızım" dedi "senin içinde muhteşem bir güç var bunu hep hissettik hangi güç olduğunu bilmiyoruz ama eminim ki çok özel olacak"

Annesi de söze girdi:

"Evet canım belki de gücün diğerlerinden farklı olabilir ama bu seni özel kılan şey"

Lia düşünceli bir şekilde başını salladı "Peki ya gücümü bulamazsam?" diye sordu.

Babası kararlı bir sesle "O zaman bile gurur duyacağız" dedi "Önemli olan elinden gelenin en iyisini yapman."

Lia ailesine tekrar sarıldı gözleri dolmuştu ama içinde yeni bir umut filizlenmişti "Sizi seviyorum" dedi "Artık hazırım, sanırım gitme vakti geldi. Biraz dışarıya çıkıp gücümü ortaya çıkartmayı deniyeyim"

Kapıya doğru yürürken içi hem heyecan hem de korkuyla doluydu ama ailesinin desteğiyle güçlü hissediyordu kapıdan çıktığında serin sabah havası yüzüne çarptı. Büyük bir nefes aldı ve kasaba meydanına doğru yürümeye başladı.

Kasaba meydanına yaklaştıkça kalabalığın uğultusu artıyordu heyecan havada adeta görünür gibiydi Lia kalbinin hızla attığını hissediyordu acaba bugün her şey değişecek miydi?

Kasaba meydanı renkli bayraklarla süslenmişti her yerde yarışmayı simgeleyen altın renkli semboller asılıydı havada heyecan ve tatlı bir gerginlik vardı.

Meydanın ortasında büyük bir çeşme vardı suyun şırıltısı insanların konuşmalarına karışıyordu çeşmenin etrafında çiçekler açmıştı rengarenk görüntüleri insanın içini ısıtıyordu.