School Horror Stories (Compilation)

Ang Hiwaga ng Dormitoryo

Sa isang maliit na bayan sa tabing-dagat, may isang lumang paaralan na kilala sa kanyang kakatwang reputasyon. Ang dormitoryo ng paaralan ay itinayo noong panahon ng mga Espanyol, at marami nang kwento ang kumakalat tungkol dito. Isa sa mga kwentong iyon ay ang kwento ng isang grupo ng mga estudyanteng lumipat sa dorm na iyon.

Isang gabi, habang ang mga estudyante ay natutulog, may narinig silang kakaibang tunog mula sa itaas ng kanilang mga kwarto. Tila ba may mga yapak na naglalakad sa bubong ng dormitoryo, ngunit tuwing titignan nila, wala namang tao.

Isang gabi, si Liza, isang estudyante na natutulog mag-isa, ay nagising sa gitna ng gabi na naririnig ang mga hikbi mula sa kabilang kwarto. Nang pumasok siya upang tingnan, laking gulat niya nang makita ang kwarto na walang laman. Walang bakas ng tao, ngunit ang hikbi ay tila lumalapit mula sa isang sulok ng kwarto.

Kinabukasan, nagpasya ang grupo na tingnan ang lumang archival records ng dormitoryo upang malaman ang pinagmulan ng mga kakatwang pangyayari. Sa kanilang pag-aaral, natuklasan nila na noong dekada 1920, may isang batang babae na nagngangalang Maria ang namatay sa dormitoryo. Siya ay pinaniniwalaang isang biktima ng isang hindi makatarungang pagkamatay na sanhi ng isang aksidente habang siya ay nagtatago mula sa kanyang mga umuusbong na problema sa pamilya.

Sa pagkakahanap na ito, nagpasya ang grupo na magdaos ng isang seremonya upang ipakita ang kanilang paggalang kay Maria at humingi ng tawad sa kanyang kaluluwa. Nagsagawa sila ng isang simpleng ritwal sa lumang kapilya ng paaralan, nagdasal, at nag-alay ng mga bulaklak.

Matapos ang seremonya, nawala ang mga hindi pangkaraniwang tunog sa dormitoryo. Ang mga estudyante ay nakatulog ng mahimbing sa kanilang mga kwarto. Ang mga hikbi at yapak ay napalitan ng katahimikan, at ang lumang dormitoryo ay muli nang naging tahimik.

Ngunit tuwing gabi, kapag ang buwan ay puno, may mga estudyanteng nag-uulat na nakakita sila ng isang batang babae sa kanilang mga panaginip, na tila nagpapakita ng pasasalamat. Ang pangalan ng batang babae ay hindi na muling nabanggit sa kanilang kwento, ngunit ang alaala ng kanyang pagkatao ay patuloy na umaabot sa mga nagdadaanan sa dormitoryong iyon.

At tuwing may bago na namumuhay sa dormitoryo, isang paalala ang laging sinasabi: "Sa bawat hikbi, may kwentong hindi natatapos. Laging tandaan ang kwento ng mga naunang nakatira dito, at yakapin ang kanilang alaala."

At kaya, ang kwento ng dormitoryo ay patuloy na ibinabahagi sa bawat bagong estudyante na dumating, upang hindi malimutan ang kasaysayan na nagbigay-daan sa kanilang pagdating.