Tricks and Kisses

Press Start

Author's POV

The day started normal for the two, Lhean walked to school while Aldazar took his own private vehicle as usual. Dalawa sila ay nasa parehong kwarto, sa room 204 section A. Sa loob ng silid, silang dalawa ay pinagaawayan ang posisyon sa magiging una sa klase, nagiging libangan ito sa ibang mga estudyante pero ang iba naman ay nag-aalala dahil baka mapunta ito sa malaking gulo at di pagkaka-intindi sa isa't isa.

Dahil dito napag-isipan ng professor, nanagtuturo sa loob, na gumawa sila ng pair project sa pagreresearch sa kanilang ibibigay na topic. Syempre gusto niyang maging kaibigan ang dalawa subalit parang ayaw nila ang ideya na iyon.

Subalit parang ni isa sa kanila ay nagtutulongan at kinukuha na lamang ang mga kredito, alam ng mga professors na hindi ito bago sa kanila nang itong dalawa ay naging estyudante rin sa paksang nilang hawak.

....

Pagkatapos magbahagi na ang iba nilang kaklase ay nahuli na lang ang isang pares upang ipakita ang kanilang nagawa at naihandang proyekto. The two were cooperative, but after the presentation Aldazar went to the prof and they looked shocked on what he had whispered to them.

"Lhean... is it true that you left Aldazar with this project? What did you do for the whole week?" Tanong ng prof, gulat at di makapaniwala dahil alam niyang masipag si Lhean at di niya yoon magagawa.

"S-sir? Hindi po... Gumawa din po ako ng pagreasearch about sa topic: Child Development po. Gumawa din po ako ng layout at outline ng ppt po..." Sagot ni Lhean. Tunay na nagpakahirap siya at ginawa niya ang lahat na iyon. Bakit nagsinungalin si Aldazar sa prof? Eh, magkasama pa silang gumagawa nito.

Napalunok na lang si Lhean at tinignan si Aldazar, ngumingisi na parang alam niya ito ang magiging sagot at reaksyon niya. "Then, why did you leave me for your friends? Were they more important than this project?" He asked, his voice full of lies as for his tone is very irritating to Lhean's ears.

...

Pagkatapos ng klase kinausap ng professor si Lhean at nagawa naman niya ang pagsasabi ng totoo na pinakita niya ang kaniyang scratch or papel kung saan ay ang laman sa loob ay mga scraps of designs with the topic written to the side.

As Lhean got out the room, ang kaniyang mga mata ay naghahanap ng isang partikular na tao sa loob ng hallway. Nang makita niya ang pamilyar na pangagatawan ay binilisan niya ang paglakad tungo sa kaniya. Inaasang si Aldazar yoon dahil gusto niyang harapin siya at bakit niya yun sinabi at nagsinungalin.

"Hoy, Aldazar! Bakit mo ako pinahiya sa harap ng teacher? Pinaghirapan ko din yung proyekto natin ah!" Pasigaw na sabi ni Lhean habang hinabaol si Aldazar. "Bakit mo sinabing kulang yung impormasyon na nilagay ko? Alam mo naman nag reresearch ako at prinepare ko na rin yung presentation, wala kang sinabi?"

"Huwag kang masyadong OA, hindi naman malaking bagay yun." Sabi ni Aldazar nang napahinto siya sa kaniyang nilalakad para humarap kay Lhean. "Tsaka, alam nating dalawa na ako yung mas matalino, at ako na lang sanang gumawa ng project."

"Di mo na lang sinabi at binigay ko sayo yung trabaho na magresearch! Gago ka pala!" sagot ni Lhean kay Aldazar habang ang mga estyudante sa gilid nila ay naka tingin sa dalawang nag aaway. Naramandaman ni Lhean ang mga mata na nakatingin sa kaniya na may kasamang bulungan.

Hindi mapigilan ni Lhean na hawakan ang kwintas na suot niya para maging komportable siya. Napangisi na lang si Aldazar- napansin niya ang naramdam ni Lhean, na hindi siya masyadong komportable sa masamang klaseng attensyon, subalit ang ngisi na nasa mukha niya nawala nang umalis si Lhean na parang naiiyak.

Lhean Santos

"Walang hiya talaga taong yun! Nagpakahirap pa kasi ako, ang yabang yabang, kakainis!"

Buti tapos na ng oras ng mga klase at pang huli yon, naiiyak ako pag naiinis ako. Nakita ako ni Charlez pero iniwasan ko muna siya, sana maintindihan niya kung bakit ako ganun. Nakwento ko sa kaniya na naging partner ko si Aldazar at nakita niya ang pagkabigo ko dahil parang may subtitle ang aking mukha.

"Ay... inis si beshi..." Rinig kong bulong niya nang pagkalakad ko sa tabi niya.

.....

10:32 PM.... Bakit di ako makatulog? Masakit na rin yung mga mata ko sa pagiiyak, na pressure ako sa kaniya habang ginagawa ang proyekto... Daming dahilan pero nagagawa parin niya ang trabaho, nakakahanga pag ganun talaga ang mga tao pero iba siya. Feeling parang may ari ng iskul... Though magkaparehas ang last name ng Principal at siya, baka coincidence? Ano bayan! Tulog na dapat ako, huwag ko na siyang pag-isipan. Bakit ko nga naman siya pinag-iisipan!?

Aldazar Radima

Umalis na siya, padabog. Pfft.. para siyang isang bata, pero I can't help but notice how my chest twinge at him almost crying over that. Sensitibo siyang tao, yun ang nagustohan ko sa kaniya pero di ko namalayan na ganito ang kalalabas ng pagsinungalin ko.

"Whatever... He's TOO sensitive to deal with, he needs to get over"

With that said, bumalik na ako sa aking ginagawa bago maki-usap sa mga kasama. Pero bago man ako makapunta sa mga barkada ko ya nag buzz yung phone ko, si Dmitri pala nagchat, personal driver ko.

"Sir Aldazar, your father requested me too pick you up early. Please meet me at the school parking lot."

I just groaned at the text, not because of him picking me up early but since it was requested by dad. Pag ganito siya nagrerequest alam kong may gusto siyang sabihin sa akin bago ano man gagawin ko or siya.

"Ok." Pag sagot ko bago ibinalik yung cellphone sa bulsa.

"Guys, una na ako. Kailangan ako ng tatay ko eh." pagbati ko sakanila. Tumango na lang yung iba habang yung iba namn bumati pabalik. Pero nang nilagay ni Ava ang kaniyang kamay sa balikat ko at nagsalita. "Dude, I just want you to give a heads up." Salita niya, medyo inis at nag-alala.

"Baka pakasalan ka sa popular girl, si Charlotte. Alam kong inis ka sa kaniya kung ano mang rason pero I just found out that her parent own the famous and popular application company and sells merchandise." Bulong niya sa akin. Ano? Kasal? Nasa second year university pa lang ako tapos kasal na agad ang gusto ni dad?

"Sa'n mo narinig yan?" Tanong ko while my fists are balled up to my sides, my anger building up slowly. "Secret~" Pagloko niyang sabihin.

"Gusto mo bang--"

"Sa nanay ko." Pagputol niya sa akin, "Narinig ko habang nakikipagusap siya sa isa niyang mga kasama na CEO. Didn't expect her to be with Charlotte's mother." Dagdag niya.

I just sighed in frustration. "Whatever, punta na ako bago ako mapagalitam." bati ko ulit bago umalis.

...

10:54 PM....

"Ava wasn't lying about that. Dad was serious about the marriage... Can't believe this was happening."

Thinking about that makes me sick. I lay on my bed, head aching as I held back my anger to the idea that father mentioned. Pero pag pinakita kong may gusto ako sa lalaki, baka tititgil siya? But who... Lhean Santos? Nah, there's a lot of boys who's better than him.

But his puppy-like eyes when he looked like he was about to cry was so ridiculously cute. Ugh mag aalas-onse na, bakit di ako makatulog?.. Teka naiiyak si Lhean dahil sa akin? Ha, kailangan niya talgang mag mature kung gusto niya akong matalo sa pagiging una sa klase.

Pero kung magiging totoo ako, parang masyado yung-- anong pinagsasabi ko? Wala akong paki don, bahala na siya sa buhay. Tomorrow I need to find a way to stop this madness, I don't want to marry that slut-like girl.