ORİENTİS (TAMAMLANDI)

ÖN SÖZ

Merhaba Sevgili okur, eğer bir gün yaşamı tehdit eden bir tehlike ile karşı karşıya kalırsak içimizi yiyip bitiren duygular ve en önemlisi olan korku ile nasıl baş etmeliyiz?

Korku, yalnızca bedende yankılanan bir titreme midir, yoksa bilincin en derin çukurlarında yankılanan bir çağrı mı? Bizi saran karanlık bir sis mi, yoksa aydınlıkla en çok karşılaşmaktan korkan bir gölge mi? Eğer korku yalnızca bir duygudan ibaretse, neden onun varlığını sorguladığımız anda içimizde büyüyen bir bilinmezlik çukuruna düşeriz? Bu kitap, korkunun fısıldadığı sorulara değil, soruların ardında saklanan bilinçsiz dehşete odaklanıyor. Çünkü gerçek korku, cevapları değil, soruları tüketir.

Bu kitabın her satırı, korkunun dile gelip konuşmasına alan açarken aynı zamanda okuyucusunu sorularla boğmaya, cevap ararken nefessiz bırakmaya niyetlidir. Cevapsız kalan her soru, içindeki sessizliği boğarak yeni bir dehşet yaratacaktır.
Korkunun kendisi mi, yoksa onun sorgulanışı mı daha ürkütücüdür? Eğer bir sorunun ağırlığı altında eziliyorsanız, bu gerçekten sizin mi sorunuzdur, yoksa korkunun size sorduğu ama sizin yanıtlamak istemediğiniz bir soru mudur?

Şimdi kitabın ilk sayfasını çevirmeden önce bir kez daha düşünün: Gerçekten bir yanıt mı arıyorsunuz, yoksa yalnızca korkuyu daha iyi anlamaya mı çalışıyorsunuz? Çünkü anlamaya çalıştığınız her şey, sizi daha da derinlere çekecektir.

Korku, insanın evrenle yüzleştiği, her an kaybolan bir gerçeği fark ettiği andır. Yani, bilinç dışındaki bir boşlukta, karanlık eterin varlığını hissettiğinde başlayan bir kaygıdır. Korku, görünmeyen bir düşmanın, her köşeye sinsice sızan bir gücün varlığını duyumsamaktır. Bu güç, her şeyin ötesine geçer, zamanla ve mekânla sınırlanmaz. İnsan zihninin derinliklerinde yankı bulan bu korku, bir yıkımın habercisidir; gözle göremediğimiz, ancak her an içimizde ve etrafımızda etkisini gösteren bir tehditten duyduğumuz kaygıdır.

Korku, bir noktada, evrende yalnız olduğumuzu, her şeyin sanki bir anda kaybolmaya, yok olmaya mahkûm olduğunu fark ettiğimizde doğar. O, insanın bilmediği, kontrol edemediği şeylerin varlığını duyumsadığı bir gerçekle yüzleşmesidir. Gerçekten kaybolmanın, kaybolmamanın bile farkına varamamanın korkusudur. Korku, her şeyin bir anda kaybolacağı, hatta varlıkların bile silineceği, her şeyin derin, görünmeyen bir boşluğa emileceği endişesidir.

İşte bu kitap, tam da Wesley Uzay ve Araştırma Şirketi Lideri olan Bay Edward'ın yürüttüğü "Eliseus Görevlerini" konu alır. Eliseus görevleri, derin uzayın karanlık bulgularını aydınlatmaya yönelik çeşitli korku dolu çalışmaları inceler.

Bu çalışmalar:

1) "Bay Edward'ın rüyası üzerine Kepler 62-F Gezegenine gemi ve personel ışınlamak." (Astronot Teğmen Benedict ve Wesley Şirketi personelleri.)

2) "Proxima Centauri-B Gezegenine ilk warp motoruna sahip uzay gemisi ile ulaşıp ilk koloniyi kurmak."

3) "Alpha Centauri-B Yıldızının etrafına Dyson Küresi kurmak."

4) "Işık Hızından hızlı giden tachyon (takyon) adında parçacıkları keşfetmeye çalışmak."

5) "Gidilecek gezegenlerdeki yaşam formlarını açığa çıkarmak."

Bu büyük maceraya hazır mısın?

✧

Herkese merhaba tekrardan! Bu benim ilk ön sözüm oldu. Bir bilimkurgu kitabına göre güzel bir ön söz çıkardığımı düşünüyorum. Umarım çok güzel bir başlangıç olur. Kitapta bu tarz bölüm sonu kısa 5 soruluk anketler yazmayı planlıyorum. Yalnız bu soruları kitap bölüm başlarında ve sonlarına doğru geçen 17, 16, 17 isimli kısa bölümlerde kullanmayacağım.

-Ön sözü nasıl buldunuz? Hoşunuza giden ya da hoşunuza gitmeyen anlar nelerdi bahsedebilir misiniz?

-Ön söze 10 puan üzerinden bir puan vermek isteseniz kaç puan verirdiniz?

-Okuyucu olarak bu ön sözden sonra kitabın devamını okumak ister miydiniz? Neden?

-Orientis evreni yeterince ilgi çekici ve özgün hissettirdi mi?

-Bir yayınevi editörü olsaydınız, bu ön söz sizde profesyonel olarak nasıl bir ilk izlenim bırakırdı?

✧ KİTABIMIN KAPAĞI.

✧ KİTAPLARIM.

NOT:
✧ ​"Kitabımda bulunan tüm görseller tarafımca hazırlanmış olup izinsiz kullanılmaması rica olunur."