Ik zit in de bus en kijk naar buiten. Vogels vliegen door de lucht, en ik zie bomen langs de weg. We rijden langs een prachtig park. De volgende halte is de mijne; zodra de bus stopt, sta ik op en stap uit. Ik ben op weg naar het huis van mijn ouders, op slechts drie minuten lopen van de bushalte. Terwijl ik rondkijk, zie ik de imposante gebouwen van New York, de bomen, en het park waar we net langs reden. De vogeltjes fluiten vrolijk en ik geniet van de zonnestralen op mijn gezicht. Ik hou van de zomer in New York. Het is het mooiste seizoen, niet omdat ik vernoemd ben naar de maand juni, maar gewoon omdat de zomer altijd zo levendig en warm is. Elke dag warm weer, elke dag ijsjes eten, en gewoon op mijn slippers door New York lopen. Na een paar minuten wandelen, kom ik aan bij het huis van mijn ouders. Sinds ik verhuisd ben naar mijn eigen appartement, voelt het huis hier leeg aan. Mijn ouders wonen er nu alleen. Ik heb één oudere broer en twee oudere zussen. Iedereen was al uit huis toen ik nog een klein tienermeisje was. En toen ik zelf het huis verliet, werd het een leeg nest. Mijn ouders twijfelden en twijfelen nog steeds om te verhuizen, maar ze kunnen het huis gewoon niet loslaten. Ons gezin is hier opgegroeid en we hebben zoveel meegemaakt in dit huis; ze kunnen het gewoon niet achter zich laten. Ik klop op de deur en hoor geluiden vanuit de gang. Ik hoor de stem van mijn moeder. Uitbundig doet ze de deur open. Ze ziet er gelukkig uit. "Kom binnen, lieverd," zegt ze. Ik stap naar binnen en loop door onze gang met de felblauwe muren en de foto's van ons gezin. Ik loop richting de woonkamer. Onze woonkamer is groot, heel groot. Niets is veranderd sinds ik ben vertrokken. Ik zie nog steeds de felroze salontafel en de beige bank. De grote televisie en de roze stoel in de hoek staan er nog steeds. Ik zet me op de bank. Mijn moeder komt naast me zitten en geeft me een knuffel. Het is drie maanden geleden sinds ik hen heb gezien. Ik werk in New York, voor een marketingbureau gespecialiseerd in mode. Ik woon hier een stukje verderop, dichtbij mijn werk. Ik heb een eigen appartementje. Niet te groot, gewoon perfect voor mezelf. "Wil je wat drinken, June?" vraagt mijn vader. "Een beetje water, graag." Mijn moeder begint te praten over van alles: haar werk, het huis, de buren... Ondertussen brengt mijn vader mijn water. "Hoe gaat het op je werk, June?" vraagt mijn moeder. "Goed, het is een leuke baan en ik heb al veel nieuwe vrienden gemaakt." Ik heb dit werk nu vier maanden. Hiervoor was ik nog aan het studeren. Het is dus eigenlijk mijn eerste echte baan. Maar het bevalt me echt. Ik heb leuke collega's en ik doe dingen die me echt interesseren. "Oh, wat ben ik toch blij voor jou en zo trots op jou," zegt mijn moeder. Ik heb het zo naar mijn zin dat ik de tijd helemaal uit het oog verlies. Het is al vijf uur, tijd om terug te vertrekken. Ik neem afscheid van mijn ouders en vertrek terug naar de bushalte. Ik zie de zon tussen de gebouwen. Ik kijk om me heen. Na een paar minuten lopen kom ik aan bij de bushalte. Net op tijd. Ik zie de bus aankomen. De bus stopt en ik stap in. De bus is leeg. Ik zet me achteraan, doe mijn oortjes in en luister naar muziek. Uiteindelijk kom ik aan bij de bushalte voor mijn appartement. Ik druk op de stopknop en stap uit. Ik zie het appartementsgebouw waar ik woon. Het heeft een donkergroene gevel met zwarte ramen. Ik pak mijn sleutels uit mijn zak en doe de deur open. Het gebouw is oud en heeft geen lift. Dus ik moet de volle acht trappen nemen om op de vierde verdieping te komen waar mijn appartement is.
Uitgeput kom ik aan op de vierde verdieping. Ik doe de deur open en ga mijn appartement binnen. Ik kom direct in de woonkamer. De woonkamer heeft grote ramen. Ik zie de zon langzaam zakken. Ik leg mijn tas op het aanrecht van de keuken, die verbonden is aan de woonkamer, en ik ga zitten op de bank. Ik kijk door het raam naar buiten. Ik staar vijf volle minuten naar buiten en besluit dan te gaan koken. Ik maak spaghetti, mijn lievelingsgerecht. Met een volle buik sta ik op en ga naar de badkamer om me klaar te maken voor de avond. Ik doe mijn skin-care routine, trek mijn pyjama aan, poets mijn tanden en ga terug naar de woonkamer. Ik zet me op de bank, zet de televisie aan en kijk verder naar mijn serie. Na twee afleveringen besluit ik te gaan slapen. Het was een leuke dag, maar druk. Ik moet morgen vroeg op. Ik kreeg daarnet een bericht van mijn baas. Ik moet morgen een halfuur eerder op het werk zijn; mijn baas heeft iets belangrijks te delen. Ik ga naar mijn slaapkamer, doe de gordijnen naar beneden en kruip in bed. Ik check nog vlug mijn telefoon. Ik kijk naar mijn gemiste berichten. Ik zie een berichtje van Lily, mijn beste vriendin. Ik mis je, we moeten echt nog eens afspreken!! xxx Lily. Ik lach, leg mijn telefoon op mijn nachttafel en doe mijn nachtlamp uit. Ik sluit mijn ogen en val in slaap.
VOCÊ ESTÁ LENDO
Finding you (Dutch)
RomanceJune geniet van de zomerse levendigheid in New York, terwijl ze van haar eerste baan bij een marketingbureau geniet en haar leven als jonge volwassene opbouwt. Maar haar leven neemt een onverwachte wending wanneer haar baas haar een buitengewone kan...
