YANITSIZ SORULAR

9 0 0
                                        

Bir kelebeğin burnunun ortasına koymasıyla gözüm güneşin ışınlarıyla buluştu. Göz kapaklarımı açmamla kanatları rengarenk olan kelebeğin burnunun ortasında uçması bir oldu.

Yatağımın hemen üstünde olan kandan gök yüzünü amaçsızca izlerken annemin o güzel sesi kulaklarıma ulaştı "Kahvaltı hazır yavaş yavaş gel hadi Gloria."

Annemin sesi beyninde algılanmaya çalışırken aya kalkmaya çalıştığım da ayaklarımı hissetmediğimi fark ettim evet ayaklarım uyuşmuştu. Mecburen kanatlarımı kullanmam gerekiyordu ama bizim evde evin içinde uçmak yasak olduğu için çok dikkat ederek bence banyoya gide bilirdim. Kanatlarımı çırpmaya başladım.

Banyonun kapısının önüne geldiğimde arkamdak bir ayak sesi duydum arkama döndüğümde annemle göz göze geldim.
Annemin de diyeceğini bildiğim için direkman kendimi savunmaya geçtim "Anne ayaklarım uyuşmuş o yüzden uçmak zorunda kaldım lütfen ceza verme." Annem" Bir şey demedim zaten kendini hemen sovunmaya geçtin neuse beş dakikaya mutfakta ol Gloria."

Annemin tehtitkar sözlerinden sonra annemin gazabında korktuğum için dediğini yapıcaktım . Toletimi ve yüzümü yıkamak için sadece beş dakika vardı.banyoya girip ihtiyacımı giderdikten sonda yüzümü yükamak için çeşmenin başına geçtim yüzümü yıkadıktan aynada sonra kendimle göz göze geldim. Aynadan tenimin çok beyaz olduğunu tekrardan fark ettim. Göz altımdaki morluklar çok beli olduğu için kapatıcı ya elimi yöneltim ama annemin sözleri gözümün önünden geçti ve sadece beş dakika olduğunu tekler dan hatırladım. Banyodan çıkıp koşarka mutfağa yöneldim artık ayaklarımı kullana bildiğim için kanatlarımı kullanmama gerek yoktu.

Mutfağa geldiğimde annem kahvaltı için kullandığı eşşaları bulaşık makinesine dizmeye başlamıştı. Saate baktığımda tam zamanında geldiğimi fark ettim ve içinden sevindim tabikide bu mimikleri mede yansıdı annem ayak seslerini duyduğum için beni fark etmişti "Oturda kahvaltını yap zaten yeterince soğuttun Gloria."

Masada bir omlet yanında da çay vardı o kadarda şaşalı olmasa da idare ederdi. Gözlerim babamı aradı ama babam yoktu "Anne babam nerede kahvaltı yapmıcak mı?" Annem "Baban mantar ormanına gitti orda bir operasyon olucakmış." Babam bir peri komutanı olduğu için sık sık giderdi böyele oparasyonlara giderdi.

Kahvaltımı yaptıktan sonra odama geçtiğinde telefonumu gözlerim aradı ve masanın üstünde olduğunu fark ettim. Telefonumu elime aldığımda bir bildirim geldiğini gördüm bu mantar ormanında yaşayan Pamela'dı. Bildirimde şöyle yazıyodu "Babanı burda gördüm sen neden burda olduğunu biliyo musun?" Diyordu ama bu sorunun cevabını bende bilmiyordum yanıt olrak şöyle yazdın " Maalesef nede bilmiyorum ama bir operasyon olucakmış."

Pamela şu anda çevrim içi gözükmüyordu o yüzden biraz beklemem gerekiyordu. Tabikide telefonun yanında zamnımı geçirmicektim mutfağa doğru ilerledim anneme dışarıya çıkmak için izin istiyeçektim mutfağa geçtiğinde annemin gözü dolmuştu ağlamak üzereydi beni gördüğünde arkasına döndü ve bir şeylerle ilgilen meye başladı "Anne iyi misin bir şeymiş oldu?" Annem "Yok bir şey sen niye geldin ne oldu ne isticeksin hadi söyle beni meşgul etme." Annem çok garip davranıyordu ama bana söylemek istemediği ap açık belliydi.

Ama yinede bir şey demedim sadece buraya gelme amacımı söyledim "Dışarı çıka bilir miyim diyecektim sadece." Annem " Tamam çık ama yemeğe geç kalma tamam mı?" Güzel bir yanıt aldıktan sonra kapıdan çıktı ama gibede aklında bir soru vardı annemin benden sakladığı şey neydi ?

Babamla bir ilgisi varmıyadı evden çıkmıştım ama evde aklımda kalmıştı telefonuma bir bildirim daha geldi bildirimde şöyle yazıyordu " Gloria bence buraya gel." Yazıyodu bu fikir çok cazip gelmişti ama annem de aklımda kalmıstı ama yinede Pamela nın dediğini yapmaya karar verdim ve mantar acına doğru uçmaya başladım.

PERİLERİN SAVAŞI - PeriBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin