KAPKAN +18 (Dark Romance)

KAPKAN

MERHABA, GÜZELLERİM!

Yine ben geldim. Bu kez yazacağım kurgu, tür biraz farklı. Kendimi geliştirmek adına her zaman farklı türde kitaplar yazmayı seviyorum. Bu sefer tarzım pek Dark Romance olmasa da daha karanlık, cesur kadınlar ve erkekleri baz alarak , şehvetin, sırların, bilimin ön planda olacağı tür olacak. Baştan sizi uyarmak istiyorum. Kitapta müstehcen sahneler, diyaloglar olacaktır. Her yaştan okuyan olabileceği için uyarıyorum, lütfen, bunu göz önünde bulundurarak okuyun. Ayrıca, tam olarak fantastik olmasa da bilim kurguyu kendi hayal dünyama uyarlayarak yazacağım. Bu yüzden araştırmalarımda kendini yorumlarınızı uygun üslupla belirtebilirsiniz. Hazırsanız Eduard ve Katerina çiftinin ateşinde kavrulalım!

Yazma tarihi- 01.06.2024

Yayınlama tarihi- 06.07.2024

Bitme tarihi- 30.10.2024 (ilk kitap bitti,wattyde yayınlanmadı)

Sizin hikayeye başlama tarihiniz?

🎭

Kalp, vazgeçtiğinde mantığı onaylarmış.

Onun hayatına girdiğimde mantığımı bir yere bırakmam gerekiyordu ama ben kalbimin sesini dinleyerek yapmamam gereken bir şeyi yapmıştım. Onu kandırmıştım. Dikkatini çekmek için türlü oyunlar oynamış, onun zihninde yer edinmeye başlamıştım fakat bir gün tesadüfen gözlerimi onun evinde açtığımda kaderin benim için çabaladığını, şansımın getirdiğini anladım. Ancak bu mutluluğum Eduard Lersonov adında buzdan krallığa sahip olan adamın gerçek yüzüyle tanışana kadardı. Ona neden canavar dediklerini şimdi daha iyi anlamıştım. Korkunç bakışlarıyla bir insanın derisini soyacak kadar dikkatli, aslan kadar vahşi, bir canavar kadar kana susamıştı. Benim ise ona takıntılılığım sadece onu arzulamaktan ibaretti. Basit bir arzunun esiri olmuştum. Onun odasında, yatağının içinde gözlerimi açtığımda geri dönüşü olmayan bir yolda yalnız başıma adımlayacağımın farkına varmıştı. Ondan kaçışım yoktu, onun hayatına dahil olmayı ben istemiştim ve kurtulamayacaktım.

Peki ben, Katerina Pavlova gerçekten de onun hayatından çıkmak istiyor muydum?

Ya en başından beri hayallerimi süsleyen bu adama tutulmuşsam o zaman beni ne bekleyecekti?

                                                                                              🎭

Saçlarımın arasına burnunu bastırdığında erkeksi sesi kulaklarımda yankılandı. "Benden korkuyor musun, Katerina?" Sesi genzinden geliyordu. Onun bedenin altında vücudum titriyordu.

"H-hayır!" Dudaklarını enseme bastırarak kokumu içine çekti.

"Miniğim, benden korkmuyorsun." Küçük öpücük bıraktıktan sonra avuç içini karnıma yasladı ve alev alev yanan bedenimin kül olmasına sebep oldu.

"Senden korkmuyorum, Eduard. Korkmayacağım da." Ruhumu da, bedenimi de elde etmeye yeminliydi.

Bir anda beni kendine çevirdiğinde yüz yüze geldik. "İyi, çünkü cesur olacağın gece seni bekliyor."

Bedenim titredi, bebeklerimde harlanan alevin, aldığım cesaretin kaynağı oydu. Eduard Lersonov'un mükemmel cazibesiydi. "Ne için?"

"Bana hesap vereceksin."

Heyecandan elim ayağıma dolandı. "Ne hesabı?" Her şeyi öğrenmiş olamazdı değil mi? Eduard... Lütfen gerçekleri öğrenme.

"Yaptığın onca planları anlatacaksın, sevgilim. Beni kandırırken arkamdan nasıl güldüğünü anlatacaksın. Taşak geçerken mutluluğunu konuşacaksın. Eğlendin mi, detka?" Üzerime doğru gelmeye başladığında sertçe yutkundum. Korkmuyordum ama bu Eduard'ı tanıyordum. İçindeki o korkunç tarafın yüzüne yansımasını ezbere biliyordum.

"Hayır, bak sana her şeyi izah edebilirim. Yemin ederim bir suçum yok. Yanlış anlıyorsun şu an. Ben bir şey yapmadım. Seni ifşa eden ben değildim."

Bir anda elindeki fotoğrafı yüzüme fırlattı. "Bu pezevenk kim o zaman? Nereden tanıyorsun?" Elindeki fotoğraflarda ben vardım. Korkunç ur bedenime yayıldığında zangır zangır titriyordum.

Şu an buradan gitmem gerekiyordu.

"Yemin ederim, yanlış anlıyorsun her şeyi. Ben bu adamı hiç tanımıyorum. Daha önce görmedim bile. Sana yemin ederim." Neden bana inanmıyordu? Gözlerindeki kaybolan güven duygusunun sebebi neydi? Ona adımladım. Bir anda geri çekilmişti.

"Bana yalan söyledin."

"Hayır, sevgilim. Sana yemin ederim, tanımıyorum. İnan bana, yalvarırım."

Koluna dokunacakken bir anda benden uzaklaşmıştı. "Bana ihanet ettin!" Şokla vücudumu seyrediyordu. Bunu benden beklemiyor olmalıydı. Ancak hayatına bir anda dahil olduğum için şüpheleniyordu.

"Benim bir suçum yok! Hepsi bir komplo!"

Bir anda yaklaşarak sırtımı ardımdaki duvara yasladı. "Buna inanmamı bekleme."

"İnanmıyorsan o zaman bırak beni." Sinirle onu itekledim. Bana inanmasını bekliyordum fakat o inanmamakta direniyordu. Ne kadar acizdim. Ondan sevgi dileniyordum. Sinirle bağırdım. "O zaman bırak beni gidiyorum."

"Gitmek mi? Bunu aklından çıkar."

"Ne?" Şaşkınlıkla ona baka kaldım. Benim sevgimden şüphe eden birinin yanında mı kalacaktım? Asla.

"Duydun. Seni bırakacağımı nasıl düşünebilirsin? Bırakayım da gidip o adamla aşk mı yaşayacaksın? Asla. Ölsem dahi seni o adamın yanına göndermem."

Ağzım açık şekilde ona baka kaldım. Gitmeme izin vermiyordu ama bana da güvenmiyordu. Neydi bu? Hem benden gidemiyor, hem de gitmeme izin mi vermiyordu?

"Esaretin mi olacağım senin?"

Yanıma yaklaştığında aramızdaki mesafe kalmamıştı. "Benim her şeyim olacaksın, milaya."

    
🎭

Düşünceleriniz nasıl? Beğendiniz mi?

İnstagramdan beni takip edebilirsiniz- ulduzmakh

Paylaşımlarınızı #kapkanwatty tagi altında paylaşıp beni etiketleyebilirsiniz. Tüm yorumlarınızı ve oylarınızı bekliyorum. Destek amaçlı bana düşüncelerinizi belirtebilirsiniz.❤️