ADELİNA

GİRİŞ

Müdürün odasının kapısındaydı. kapıyı çaldı. İçeriden Müdürün sesi geldığinde içeri girdi.
"Beni çağırmıştınız efendim". Yavaş addımlarla içeri girdi. Siyahın tonlarını esir aldığı bu odaya

" Evet seni çağırmıştım" eliyle koltuğu işaret etdi."Gel otur şöyle , seninle konuşacaklarım var". Müdürün işaret etdiyi koltuğa oturdu. Biraz gergindi , Çünki Müdür mühüm meselelerde odasına çağırardı. Buda mühüm bir mesele olduğuna göre çağırmışdı. Amma Sanerin bu mühüm meselenin ne olduğunu bilmiyordu.

" Bir şeymu oldu Adem Bey" ona sesiyle seslenen tek kişiydi Saner. İstese Abi derdi çünki , abi kardeş gibi yakınlar. Amma Adem bey ona kendi ismiyle seslenmesini söylemişti.

" Saner , seni bir göreve göndericem. Ve bu görevden yalnız sen başara bilirsin, senden başkası bu görevi yerine yetire bilmez." Şaşkındı Saner. Çünki, görevlerde arada sırada olurdu. Amma yalnız değil . Şimdi ise Yalnız Saner bu göreve girmişti. " Ne görevi". Adem bey Saneri severdi ona bir şey olacak göreve göndermezdi.

"Sana düşman olduğumuz Ajan okulunda bahsetmiştim. Hatırlıyormusun".Evet hatırlıyordu çünki her zaman Adem Sanere o okulu mahvetmek planlarında konuşardı. Okullar düşman değildi. Hatta oradakı Ajanların çoğu kesin böyle bir yerin olduğunu bilmiyordu. Burası Ajan okulu değildi. Hatta okulda değildi. Burası hiç kimsenin bilmediği bir yerdi. En mühüm meseler burada hal olunurdu. Hırsızlık, yada katili bulma gibi meseleler değil. Dahada muhümleri

Adem beyin geçmişinde o okulun başcısı ile aralarında bir şeyler olmuştu. Amma bunu Adem hiç kimseye söylememişti. Hatta Sanere bile. Yalnız o okulun müdürü ile düşman olduğunu söylerdi."Evet hatırlîyorum" . Saner artık anlamıştı. O okula gideceğini. "Beni o okulamı göndereceksin." Adem kafasını olumlu anlamda salladı." Peki plan ne".

Adem fotoğraflar çıkartdı. " Sen o , okula komutan oğretmen olarak gideceksin." Okulun müdürünün fotosunu öne çıkartdı." Bu , benim düşmanım. Sen bu adamın gözüne gireceksin ve onların bütün bilgilerini bize ulaştıracaksın. Bizdr senin sayende onların inind gireceyiz ve böylelikle onları mahv edeciyik".

Saner kafasını salladı. O kadarda zor bir şey yoktu. Adem başka birinin fotoğrafını öne çıkartdı. " Bu adam orada komutandı. Bizden biriydi amma geçen günler ailevi sorunlarda gitdi. Hem o ajanda çalışmayı bıraktı hemde bize. Onun yerine sen gideceksin ve bu görevi sen yerine getireceksin."

Başka bir kızın fotosunu öne uzatdı." Buda o ajan okulunun en iyi ajanlarından. Söylenenlere göre 16 yaşından bu işi yapıyor. Senin işinden biride bu kadının sayesinde başka gizli bilgileri ögreneceksin".

Saner fotoğrafı eline aldı ve uzun uzun baktı. Fotoğraftakı kız beyaz tenli çekik gözlü kızdı. Saçları gece gibi siyahdı. Ve kahkülü vardı. Çok güzeldi ve içtenlikle gülüyordu.
Adem Sanerin fotoğrafa uzun uzun baktığını gördü ve gülerek söyledi. "Ne o , beyendinki kızı" . Saner hemen toparlandı ve fotoğrafı geri atdı. "Onları öldürecekmisin" . Adem bey masum insanlara zarar vermez asla. Amma o müdür o kadarda masum biri değildi. Oradakı ajanlar yalnız işlerini yapıyorlardı. " Hayır , bizim işimiz o müdürü öldürmek. Onlar masum insanlar. Onlarla benim işim yok. "

Saner Adem beyin dediğiyle rahatladığını hiss etdi. İçinde neden rahatladığına dair düşündü. Adem beyin sesiyle düşüncelerinden arındı.
" Yarın gideceksin. Sana bol şans diliyorum. Bu işide rahatlıkla yerine getireceğine adım gibi eminim. Şimdi git dinlen ve hazırlan. Kimle veda edeceksende şimdiden et. Uzun zaman onları göremeyeceksin çünki."

Kafasını sallayarak odadan çıktı. Görüşeceği yakın arkadaşlarıyla vedalaştı. Odadına gitdi ve yeni görev için düşündü. Heyacanlıydı bu görev ne çok zordu , nede çok basit amma içinde hala garip bir his vardı. Yatağına girerek, düşünceleriyle boğularak uykuya daldı.

Arkadaşlar benim bu kitabım diger hesapdaydı ve artık o telefonum gitdi şimdide bu hikayeni buradan başlayacam. Buradan yazacam artik burda okursunuzu NicatMemmedli8