my hands are trembling. my tears won't stop falling as i look at this pregnancy test i’m holding. two red lines, means i’m pregnant.
b-buntis ko...
mao rani nasulod sa akoang utok karon. unsaon nako ni karon? wala pako nahuman sa akoang pag skwela, ug worst kabalo kung masuko ang akoang mama ug papa, pati akong kuya! unsaon nalang ni?
drake...
kabalo kung siya ang amahan, kay sa iyaha raman sab nako nabuhat tong tanan. pero ang pangutana, aha nako siya pangitaon or ang mas nindot niini, kung naa pa ba siya'y plano panagutan ni?
‘abort the baby!’
sulte niing parte sa akoang utok. nilingo ko, dili ko! buhion ko ning bata, ngano man diay ug makaundang ko ug skwela, pwede raman gihapon ko mo balik.
pag gawas nako sa akoang kwarto, ni ditso dayon ko sa sala. nakita nako akong mama ug papa, pati si kuya nga busy kaayo sa iyahang plates.
nangurog ang akoang mga tiil nga miduol ko padulong sa ilaha. bisag kabalo ko sa consequences ani, need nako kining isulti nila, kay mas masuko pa sila ug akoa raning itago.
“m-ma...pa...” tawag nako sa ilaha.
“yes baby?” sulti ni mama.
mi smile rako sa iyaha. ambot lang ug maka smile pa kaha ka sa akong balita karon ma..
“n-naa koy importante isulti ma..” ana ko.
“unsa man?” pangutana niya sa akoa.
“k-kanang...” niyuko pako, i sighed. “b-buntis ko ma..”
kahilom. kahilom ang nibalot dinhia sa amoang balay, pati si kuya nga busy kaayo sa iyahang plates, nahunong sab.
“p-prank right?” pangutana ni papa ug ni smile.
miyuko rako. “d-dili pa...sorry..”
naka feel ko'g pwersa sa usa ka kamot nga ni igo sa akong aping. i saw my mother looking at me angrily, gigunitan siya ni papa ug kuya.
“PUTANGINA KA! WALA TIKA GIPA SKWELA ARON LANG MAGPABUNTIS UG SAYO! PISTE KA!” syagit ni mama samtang ga tulo ang iyahang luha.
“p-pa.. s-sorry..” sulti nako ug milingi sa akoang papa.
“i’m so disappointed with you, faith” nakapanlingo si papa nako.
disappoinment again.
“who's the father faith?” seryosong pangutana ni kuya.
nipiyong ko. “i don't...know”
“unsa?! wala ka kabalo? unsa na faith, nagpa iyot langka dihaa?! ka grabeng uwag na gyud diay na faith? si damien? diba uyab mo? don't tell me nga nangita kag laing laki?” harsh nga gisulti sa akoang mama.
nag sige rag tulo ang akoang luha. sakita pud ani oy, pero i know, ingani man gyud ilahang reaction diba? wala pako nahuman ug skwela, tapos nabuntis pa, unya wapay amahan ang akoang anak.
nilingkod si mama sa sofa ug nag tulo ang luha nga mitan-aw siya nako.
“come here, faith..” tawag niya sa akoa.
hinay nga miduol ko sa iyaha.
“sorry hmm? sorry my princess. sorry kay nabuhat nako to sa imoha ha? nadala rako sa akong kalagot..” sulti niya nga maoy nakapahilak sa akoa. “unsa may plano nimo? buhion nimo ang bata?” dugang niya.
mitando ko. “oo ma, buhion nako bahalag ang kapalit ani maka undang ko ug skwela, pwede paman gihapon ko mo balik ug skwela diba?” sulti nako ug mitando siya.
gigakos kung mama. “buhion nato ang imohang baby, okay? aynag ka worry ana iyahang amahan, wala na siya'y karapatan tungod kay wala siya'y itlog nga panindigan ang iyahang gibuhat sa imoha..”
naka smile ko tungod sa term nga ’itlog’ nga gi ingon ni mama. bisan pag mo ingon silang mama nga wala'y karapatan ang amahan sa akoang anak, one night stand raman sabto ang nahitabo sa amoa.
for sure, wala na gani to kaila sa akoa, siguro naa na gani to'y uyab tawhana.
to be continued
