Yıkılmış

✧Bölüm 1# Mora

Medya: Türün adı Cynthia

Özellik:

-Bilinmiyor

-Bilinmiyor

Merhaba, kurgusunun hoşunuza gideceğini düşündüğüm bir fantastik yazmaya başladım.

Umarım devam ettirebilirim.

İyi okumalar şimdiden.

Yorum bırakmayı hikayeyi oylamayı unutmayın :)

GİRİŞ

Bütün insanlar hata yapar, tabi ki yapmaları da lazım. Yapmazlarsa nasıl insan denilebilir o kişilere?

Ama yapılmaması gereken hatalar da vardır.

Bir hata birkaç defa gözden çıkartılabilir ama bir hata ve büyük bir hata arasında dağlar kadar fark vardır.

Asırlar önce, ve günümüzde birisi bu büyük hatayı yaptı ve bundan hiç pişmanlık duymadı.

Dengeyi koruyan dört kutsal taş vardı ve bu taşlar iyi emeller ile kullanılmak için tanrı tarafından dünyaya indirilmişti elbet.

Ama tanrı o kadar saftı ki bilemedi bu taşların iyiye kullanılacağı tahmin edilebileceği gibi kötüye de kullanılabileceğini...

GÜNÜMÜZ

Ağaçların yeşillendiği ama çoğunlukla aşırı yağmur yağdığı bir mevsimdi.

Küçük kız minik adımları ile, kuş ve minik perilerin uçuş seslerinin geldiği yöne doğru adımlar atıyordu, aslında gelmemesi gereken bir yerdi Mora ormanı, ama gelmişti işte.

Küçük dostlarıyla konuşmak ve oyun oynamak istemişti, onlar gelmeyince de sahip olduğu büyük bir inatçılık ve sabırsızlık ile kendisi gitmeye karar vermişti.

Aslında yakın dostu ondan yanlarına kesinlikle gelmemesini istemişti. Ama demiştik ya inadı tutmuştu küçük kızın bir kere.

Attığı adımlarını durdurmak zorunda hissetti ve etrafında ki dev ağaçlara göz attı.

Bu ormanda bulunan ağaçlar krallığın dışında bulunan en uzun ağaçlardı ve kaybolması oldukça muhtemel bir ormandı. 

İlk önce etrafında bir kaç tur döndü ve durdu en sonunda, derin bir iç çekişin ardından   "Kayboldum." diyerek mırıldanıp kaşlarını çattı.

Bir kaç saniye sonra ise minik kızın kalbi duyduğu ses ile neşelendi.

"Liya, sen misin?" diye seslendi boğuk ve gerici bir ses.

Kız büyük bir sevinç ve ufak bir kızgınlık karışımı ile yürümekte olduğu çalıların arasından geçti ve koca bir ağacın içinde ki kovuğa seslendi.

"Seni arıyordum!"

Ağaç kovuğunun içinde ki karanlıktan parlak, buz mavisi gözlere sahip bir şeyin varlığı belirdi.

"Seni bizi aramaman için uyarmıştım insan kızı."

Ses sinirli bir şekilde konuşmaya başladığında minik kızın gözleri doldu ve titrek sesi ile konuşmaya çalıştı. "Ama sizi görmek istedim."

Karanlıkta ki şey bir anlığına sessizliğe büründü, bir şey düşünüyor gibiydi o sırada.

"Burası artık güvenli değil Liya. Eğer aileni ve kendini seviyorsan iyiliğiniz için buralardan uzak durmalısın, özellikle bu ormandan." dedi boğuk ve korkunç o ses.