That Killer Vampire is Inlove with Me

Chapter 9. New Home

Cleofa's Pov

Im running! Run!! Run!! And run.
Madilim, sobrang dilim wala akong makita. malamig na sahig ang tinatapakan ko. Walang tigil ang daan tila ba wala itong katapusan.

Someone is following me.
Im wearing white sleveless dress with blood.

"HINDI MO AKO MATATAKASAN!
HINDI! HINDI! HINDI!"

Nadapa ako hindi ako makatayo
Napansin kong may kadena na ang paa ko.
May naririnig akong mga  yabag ng paa
Habang papalapit ay unti unti kong nasisilayan ang mukha nya.

May hawak syang patalim.

"Sinabi ko naman sayo na hindi mo ako matatakasan."

"Please tama na! Someone please help me!!"
Sigaw ko.

Itinaas nya na ang patalim at akmang sasaksakin ako pero.

"Hindi!!!!"

Bigla akong nagising sa isang masamang panaginip. Habil habol ko ang hininga ko ng mga oras na iyon. Pawis na pawis din ako.
Nakaramdam ako ng konting kirot sa ulo ko kaya bahagya akong napa pikit. Napahawak ako sa ulo ko at doon ko napansing may benda pala ko. Labis din ang pag tataka ko dahil pati braso tuhod at paa ko ay may benda.

Ginala ko ang mata ko at dun ko lang napansin na  hindi iyon ang kwarto. Napaka gara ng loob walang sinabi ang silid ko.

Until i remember last night.

Naglayas pala ako. And i almost got rape.

I feel nothing, except sa mga sugat at kirot sa ulo ko ay wala na.

Im safe.

But where am i?

Who save me?

Who bring me here?

Im casually thinking when i feel my stomach. Nagugutom ako.

Napaka ganda ng kwarto and i can smell its hard masculine scent. Pero ang pinagtataka ko. Takot ba yung mga tao dito sa araw?
I mean, yung window kasi tinted and natatakpan pa ng over kapal na black curtain so ang kinalabasan parang gabi sa loob ng kwarto.
May mga malalaki ring paintings sa loob ng kwarto. Flat screen tv, air conditioner, pumasok ako sa banyo.
Ok lang, may bath tub din and shower.
Kung susumahin medyo malaki ng konti yung kwarto na ito kesa sa akin.

Pero ng pinagtataka ko, there's no mirror.
Even sa bathroom. Hindi ko tuloy makita baka may tuyong laway ako pag labas ko ng kwarto. Nakakahiya naman sa may ari ng bahay. As i go out galing ng kwarto..
Tumambad sa akin ang napaka laking itsura ng bahay. At dun ko lang namalayan nasa 3rd floor pla ako ng bahay.
May 5 chandelier ang naka lagay sa kisame. Sinubukan kong bilangan ang bawat silid pero masyadong madami.

Nagsimula akong hanapin ang kusina pero dinala ako ng aking mga paa sa pinaka dulo ng pasilya. Kahit masakit ang pakiramdam ko lalo na ng paa ko ay tinungo ko iyon, hindi ko alam kung bakit pero parang kusang inuutos ng utak ko na pumunta doon. Tumambad sa akin ang isang pinto na Gawa sa tanso, bubuksan ko na sana iyon pero.

"Magagalit si kuya pag binuksan mo po yan"

Sabi sa akin ng isang napaka cute na batang lalaki. Mahaba ang buhok nya na lagpas hanggang bewang tulad ng akin may bangs sya, malaki ang itim na bahagi ng mata nya at mas lalo syang nagmukhang manika dahil sa bistida nyang kulay asul.

"Aaaa...pasensya na, ano kasi. Uhm"
Mautal utal kong sabi.

"Ako nga po pala si korin"

Inabot nya ang kamay nya sa akin at syempre tinanggap ko iyon ng nakangiti.

"Hi korin! ako si ate cleofa."

Ngumiti sya sa akin na sya namang ginantihan ko din ng isang napaka tamis din na ngiti. Napaka ganda nyang bata.

Ramdam ko ang pag ingay ng tyan ko. Nagugutom na kasi ako, mukhang naramdaman nya ata ang pag ka ilang ko kaya sya na mismo ang nagyaya sa akin para kumain.

"Tara kain na tayo ate"

Tinulungan nya ako mag lakad, inalalayan nya ako pababa ng hagdan. Napaka bait nya.

Nang makarating kami sa mahabang dining table. Naka set na ang pagkain at isa lang masasabi ko.

PARANG FIESTA SA DAMI ANG NAKA HAPAG!

"Kain na ate" payaya nya sa akin.

Habang kumakain nag umpisa na akong magtanong.

"Korin anong oras na?"

Sabay tingin nya sa likod.
Doon ko napansin may malaking orasan pala.

"12:07 na po ng tanghali"

"Ha!!?? Pero bat madilim parin?"

"Ganun po talaga dito ate. Ayaw kasi ni kuya na may araw. Mainit po kasi tsaka masakit sa mata. May allergy po ang balat nya kapag na sobrahan sa araw"

"Parang bampira ganun? takot sa araw? Hahahahahaha!!!"

Tawang tawa kong sabi, pero napansin kong bigla syang natahimik tsaka namutla.

"Aaa...joke lang korin!" Pabiro kong sabi, ngumiti naman sya tsaka pinag patuloy ang pag kain.

"Teka, alam mo ba kung paano ko napunta dito?

"Uhm...binuhat ka po ni kuya. Wala ka atang malay nun, tsaka puro sugat kapo kagabi. Si kuya ang gumamot sayo at ako ang nag bihis sa iyo"

"Ganun ba, Salamat ha. Nasaan pala ang  kuya mo? gusto ko magpasalamat sa kanya"

"Siguro namasyal lang po."

"Uhmmmm, okay"

Tinuloy ko ulit ang pagkain, ang sarap ng pagka luluto. Ngayon ko lang napansin.

"Uhm.. korin? Wala ba kayong katulong?
O kasana man lang dito?"

"Naku kami lang po ni kuya ang nakatira dito. Ayaw nya po kasi ng madaming tao."

Tumango nalang ako bilang pag sang ayon, lalo tuloy akong na curious, anti social ata ang kuya ni korin. Kung tutuusin mas malaki pa ang mansyon nila kesa sa amin pero may 10 kaming kasambahay hindi pa kabilang ang hardinero, guard, driver etc. Samantalang sila, silang dalawa ang dito. Tsaka nakaka lungkot ang ganitong ambiance.

Matapos kumain nag paalam ako kay korin na lumabas muna para mag pahangin.