Prolog

13 1 0
                                        

Zakochiwanie się w nim było jak tańczenie na miękkim dywanie gwiazd, gdzie każdy krok sprawiał, że zanurzałeś się głębiej w nocne niebo. Każde spojrzenie w jego oczy było jak odkrywanie nowej konstelacji, a serce biło rytmem księżycowego światła. W tej magii nie było miejsca na powrót, choć rozsądek podpowiadał ci, byś nie oddała się całkowicie temu nocnemu tańcowi.

Zakochiwanie się w niej było jak spotkanie z ulubioną melodią w letni wieczór, gdy ostatnie promienie słońca kładą się do snu. To jak magiczny moment po intensywnym dniu, gdy gitara wycisza szum życiowych trosk, a dźwięki jak pastelowe barwy malują się w duszy. Mimo że wiesz, że nocą cienie przypomną o swoim istnieniu, przez te chwile czujesz, że serce wycisza się na niepowtarzalny sposób.

Bright darknessDonde viven las historias. Descúbrelo ahora