Deniz'im

Giriş

"Bir zamanlar ben mutluydum,
Senle beraber hayal kurdum
Bir zamanlar ben çocuktum"

Yemekhanede yankılanan ince sese herkes alışmıştı.

"Seni sevecek kadar."

Elbette elinde ukulelesiyle sevdiği adamın masasının başında her gün usanmadan bambaşka renklerde şarkılar söyleyen kızın istikrarına da.

"Bir zamanlar ben aptaldım,
Dediklerini anlamazdım,
Ama sen hep çok sabırlıydın"

Etrafında bir tur atarak geldiği günün başından beri tutulmuş olduğu oğlanın üzerine eğildi.

"Beni sevecek kadar."

Gülümsemesindeki parlak mutluluğa bakışları değen herkesin içinde bir sıcaklık oluştururdu, Mine her gün rengarenk gömlekleriyle olduğu gibi kabul gören tek kişiydi bu boğucu lisede.

"Ve şimdi sen bir yerde, ben bir yerde düşünceli"

Başıyla tuttuğu ritimle devam etti.

"Ne yaptıysak bir deli gibi."

Yemeklerini sakince yiyen insanların ilgisizliğinin aksine, aşçılar ritimle hareket ediyor ve sıraya girmiş öğrencilere danslarıyla yemek tepsilerini teslim ediyorlardı. Mine bundan haberdardı ve gülümsemesi daha da genişledi. Ama gözleri tekrardan sevdiği adamı bulmuştu;

"E şimdi sen orada ben burada endişeli,
Ne yaptıysak şimdi hepsi geçti."

Son birkaç tekrardan sonra şarkısını bitirdi ve kendine has selamıyla kocaman sırıtışını harmanlayarak Deniz'in önünde eğildi. Ardından arkasını dönerek yemekhaneden çıktı.

Mine, lisenin en garip öğrencisi, geldiğin ilk günden beri yıldızı Deniz'e aşıktı. Yaralı parmaklarıyla her ne olursa olsun o ukuleleyi çalar, parlak gülümsemesiyle kimselere aldırmadan içinde dolup taşan sevgiyi müziğiyle Deniz'e armağan ederdi.

İşte hikâye böyle başladı.

—

Selamlarr.

Tatlı bir hikaye ile karşınızdayım. Umarım çok seversiniz🤍

Bolca sevgi, bolca parıltı✨