KELEBEK

1.Bölüm

4 Kas. 23

İlk sayfamda önce kendimi tanıtarak başlayacağım.

Önce kendimi tanıtmak istiyorum ben
Nisan esmerim, kıvırcık saçlıyım, 1.60 boylarındayım.

Onun ismi... Alaz.

Kumral, hafif kıvırcık saçlı, 1.82 civarı boylarında.

İnsanların genellikle ruh eşlerini ve sonsuz aşklarını bulduğu o yer LİSE...

10. sınıfın 2.dönemindeydik artık herkes bir birini tanıdığı için kendi arkadaşlıklarımızı kurmuştuk.

Her zaman ki gibi bir okul günü daha zil çalınca arkadaşlarım yanıma geldi ve gıybet yaptık. Bilirsiniz ki insanları birbirine shiplemek çok önemlidir. Bizde bu önemli görevi yerine getiriyorduk.

Keyfimiz çok yerindeydi gayet neşeliydik ta ki Alaz ve tayfasını görene kadar. Bize doğru yaklaşıyorlardı. Bizi gıcık etmekte bir numaralardı. O yüzden onların bize yaklaştığını görünce biraz keyfimiz kaçmıştı.

Her zamanki meşhur hareketlerini yaptılar ~nah~ tabi kafama vurmayı da ihmal etmedi. Tam tekme atacaktım ki her zamanki gibi yine kaçmıştı.

Birbirimizi çok tanımıyorduk ama okulun ilk gününden beri birbirimizi gıcık etmek bir alışkanlık haline gelmişti.

Zil çaldı, herkes yerine geçti. ders matematikti ooofff en nefret ettiğim ders çünkü hiç birşey anlamıyorum. Ama neyse ki son dersti o yüzden bu beni mutlu etmişti.

Çıkış zili çalmak üzereydi toparlanmaya başladık.

Ve işte o güzel ses, zil sesi. Yakın arkadaşım Elisa ile komşuyduk o yüzden okula beraber gidip geliyorduk. Eşyalarını toplamasını bekliyordum. Alaz ve tayfası daha çıkmamışlardı.

Normalde onlar ilk önce çıkanlardan olurdular ama bu sefer çıkmamışlardı. Bende merak etmiştim doğrusu.

Elisa toplandı ve artık çıkabiliriz dedi.
Bende tamam dedim dalgın bir sesle.
Elisa dalgın halimi görüp sana ne oldu dedi. Benim aklımda bu gün alamadığım intikam kalmıştı. -evet ben kinci bir insanım- Elisa ya bunu söyledim. Elisa işte intikam almanın tam sırası dedi hocada nasıl olsa yok istediğin gibi döv dedi -boyuma aldananlar hastanede-. Canım arkadaşım hep beni destekler. (yazının yanına yamuk yumuk tırnak emojisi çizimi)

Hiç bir şey olmamış gibi yanına doğru ilerledim. Ve ona içimde kalan o tekmeyi attım. Bunu yapmamı beklemiyordu. Ama konuya hemen adapte olmuştu ki kaçmaya başlamıştı. Tabi ki ben de kovalamaya başlamıştım. Koştuğum sırada birisi bana çelme taktı sanırım ki onun üzerine doğru düştüm.

İkimizde şok içindeydik ayağa bile kalkamayacak kadar utanmıştım.
Onun üzerinde kalamazdım kalkmam gerekiyodu fakat bunu bile yapamayacak kadar utanıyodum. Ve Alaz 'ın kıkırdamaya başladığını duymuştum kafamı kaldırıp ona doğru sert bir şekilde baktım. Yanaklarım kıp kırmızı olmuştu.
Alaz kıkırdayarak, Nisan artık üzerimden kalkman gerekiyor, dedi.
Elisa yanıma koşarak geldi. Ve beni Alaz 'ın üzerinden kaldırdı.

Sanki yerin dibine girmiştim. Ama Alaz çok eğleniyordu. Elisa iyi misin dedi. Sınıftan çantalarımızı almaya giderken iyiyim ama bu çok utanç vericiydi diye fısıldadım. Elisa, bence hiç utanma o bu durumdan gayet memnun duruyordu dedi bana yuvarlak çerçeveli gözlüklerinin üstünden imayla bakarak. Alaz 'ın arkadaşları çantalarımızı alırken yanımıza gelip, bu kadarda hoşlandığını belli etme dediler. -intihar etmek için geç değil Nisan-

Bu sefer utanma duygusunu bırakıp sinirlenmeye başladım. Elisa beni kolumdan tutup ben sinirle cevabımı veremeden çekiştirerek beni dışarı itti.

„„„„„