"son iki"
Bugün için son iki memnuniyet.
"Kırmızımı"
"Mümkünse senin gibi"
her seferinde ne kadar zoruma gitsede. Susmak zorundaydım.
Elimdeki tepsiyi titreterek taşıyordum.
"Başka bir isteğiniz varmı?"
"Sen"
Gözlerime bakarak pis pis sırıttı.
Haddini bildirmek için ağzımı açtım.
Daha konuşmaya başlamadan omuzumda bir el hissettim.
Fısıldayarak;
"Eğer memnun kalmazlarsa sonuçlarına katlanırsın. O yüzden şimdi otur oturduğun yere."
Evet bu kesinlikle babamdı.
İstemsizce bedenimin değmiyeceği şekilde yakın oturdum.
Bir elini omuzuma atarak boynuma eğildi.
Pis nefesi beni tiksindiriyordu.
"İsterseniz önce kadeh kaldıralım"
Boynumu öpecek durumdayken konuyu sarktırdım.
"Olur sonra gerekeni yaparız"
İstemsizce bardakları yarıya kadar doldurdum.
"Şerefe"
"Şerefe"
Sabah
"Kalk" babamın sesiyle dün oturduğum yerde yatan bedenimi doğrulttum.
"Ne var" daha gözlerimi açmadan sinirlice sordum
"Artık yoruldum senden, hiçbir müşteriyi memnun edemiyorsun"
Gözlerimi ovuştururken hemen açıp babama doğru baktım.
"Daha ne yapmam gerek" sorduğum sorunu cevabı tokat oldu.
Artık alışmıştım aniden yediğim tokatlara.
" gidiyorsun"
"Nereye!"
"Evleniyorsun"
Başımdan aşağı kaynar sular boşalmıştı.
Kolumdan tutup çatıya sürükledi.
Kolumu itirerek bedenimi yere attı.
Gördüğüm şey topuklu ayakkabı giyen bir kadındı.
"Noluyor ya"
"Kes sesini "
"Bu kadın kim?"
Kadın el işareti yaparak arkasında duran mafya kılıklı adamları bana doğru yönlendirdi.
İki taraftan da kollarımı tutup beni kaldırdılar.
"Bırakın beni napıyorsunuz"
Ne kadar didinsem de bırakmadılar. Kapıdan çıkarken son gördüğüm şey,
O kadının babama para uzatmasıydı.
Yani babam beni sattı mı?
İnş beğenirsiniz
Yorum atmayı ve ⭐ işarete basmayı unutmayın
Lütfen okuyun hergün 1 bölüm gelecek....
ESTÁS LEYENDO
DERAN (Mafya bey/ asi kız)
De Todo~ söz vermiştin~ ~ben söz vermem~ ~aileme dokunma~ ~ozaman benim ol~
