Elazığ Aşkı

1

HİKAYE İRONİ KOMİKLİK AMAÇLIDIR. İYİ OKUMALAR 😻🫏

Bugün günlerden o gündü. İşimi gücümü halledip Elazığspor'un maçına katılmalıydım. En büyük aşkım Soner Birinci'yi görmek için sabırsızlanıyordum. Benim adım Melahat YARRAKOĞLU. Kişisel bakımlarımı yapıp (performans krem) arkadaşım götü (lakap) Solmaz'ı aradım. O da en büyük Konyasporluydu. Haha¡ Ne yazık ki benim telefonum, tuşlu telefondu.

Telefonum bu modeldi. Solmaz ikinci çalışında telefonu açmıştı.

'Hela Hela, ez kurban muçi nire ko miya hunci longit (Ananın amına şaplattığım,nerdesin?)"
Şaşkınlıkla göt gibi kalmıştım. Ne demek istiyordu (Türk 🇹🇷🐺🤟).
'Ne diyorsun, ne diyorsun?' Diye sordum.

Aradan yarım saat sonra ikimizde Hakkarispor liginin önünde buluştuk.(ne alaka😔)

Solmaz en sevdiğimiz şarkı Ahmet Kaya'nın, O Sen Olsan Bari şarkısını dinliyordu. Ben ise bir an önce otobüsün gelmesini ve Elazığ'a gitmeyi dört gözle bekliyordum. Biz Solmaz'la Diyarbakır'da oturuyorduk. Ama arkadaşımla bu maçı izlemek götümden de kıymetliydi. Sonra çantamdan bir menemen tenceresi çıkardım çünkü acıkmıştım...

Ekmekle bandıra bandıra yerken Solmaz hâla Ahmet Kaya dinliyordu. En sonunda oda Ahmet Kaya dinlemeyi bırakıp benimle ilgilenmeye başlamıştı ama tencereyi kucağımdan alıp ağzına dayandığında yine göt gibi kalmıştım.
Kaşlarımı havaya kaldırdım. *Solmaz napıyosun?* diye sordum.
Solmaz eliyle midesini ovuşturarak, *ACIKMIŞTIM HEPSİNİ YEMEYE KARAR VERDİM!* dedi heyecanla. Bunu söylerken çok yüksek sesle demişti. Yanımızdaki yaşlı amca: * ماذا تفعل يا ابن العاهرة؟* dediğinde cevap vermeyerek hafif kızgınlıkla önüme dönmüştüm.
Solmaz gerçekten beni rezil ediyordu ve bütün heyecanımın içine etmişti. Ahmet Kaya dinlediği zaman hep böyle davranıyordu, şaka gibi!
Yaklaşık iki saat sonra oraya vardığımızda hemen ön yerlerden bir yere oturmuştuk. Aşırı derece sabırsızlanıyordum..
Solmaz, *Bence Galatasaray alacak.* dedi. Gerizekalı
*Salak, Galatasaray'la maçımız yok ki.* dedim. *Konyasporla ya hani..*
Paspası eline alıp kafasına vurdu. *Ah salak kafam..* dedi.
Ardından hiç beklemediğim anda bir adam karşıma çıkıverdi. Tek başınaydı, çaresiz gibi görünüyordu. Çocuk acaba hangi futbolcuyu seviyordu. Sonra çocuk bir anda bana baktı. Gözlerimi hemen kaçırdım. Solmaz'la konuşmaya başlayacağım sırada çocuk bir anda yanıma oturdu.
Bakışlarımı otomatikmen çocuğa çevirdiğimde bana göz kırparak, *En sevdiğin futbolcu kim?* diye sordu.
O sırada Solmaz yüksek sesle kocaman osurduğunda gözlerimi kocaman açarak ona baktım. Midesini ovuşturarak, *Menemenin yan etkisi..* dedi ve çocuğa bakarak, *Kusura bakma ama burası kokacak şimdi!*
Artık daha fazla dayanamayarak bir anda ayağa kalktım ve Solmaz'a sinirlenerek, *Yeter artık cidden Solmaz!* dedim ve stadın dışına çıkıp ağlamaya başladığımda çocuk arkamdan gülümseyerek geliyordu.
Tekrardan göz kırparak, *En sevdiğin futbolcu kim?* diye sordu.
O an iç sesim, *ONU İLK GÖRDÜĞÜMDE ZATEN TANIYORUM GİBİ HİSSETTİM* vardı.