ENCOURAGE

          My name is Jeanne and may isa akong lalaki na nagugustuhan sa school, you can call it infatuation or puppy love or whatever, pero na love at first sight talaga ako sa kaniya. Nung enrollment ko pa siya sinusubaybayan and hindi ako makahanap ng chance magpapansin. Dahil sa kapogian niya girl ang damig babae na nagpapapansin sa kaniya, because of that I can't get a chance na makalapit. Well kahit na may chance ako hindi pa din ako makakalapit, since I am a gloomy person. Many people tell me I'm weird, ano daw ba ko? Emo? I wear glasses dahil sa malabo kong mga mata, minsan lang ako gumamit ng contact lense dahil sa mas komportable ako sa tipikal na salamin, sinasabi pa nila hindi raw ako marunong pumorma. Well pumoporma lang ako sa loob ng bahay, iyung walang nakakakita kasi nahihiya ako, and isa 'to sa reason kung bakit hindi ako makalapit sa crush ko, anyways enough about me. You know what? I'm so excited right now, kasi prom namin next week at may chance kami na mag perform sabi ng teacher namin. Naisip ko na chance na 'to para mag papansin kay crush, and I'm in a mall right now. Yes right now! Namimili ako ng damit na susuotin sa performance ko, well sasayaw lang naman ako nothing special. Pero hindi ako makapili kung short o palda ang susuotin ko, this time colorful ang damit ko. Hindi niyo na masasabing gloomy ako! Hahaha! Madalas naman colorful suot ko. Sa bahay. And dahil sa madalas akong balot kapag nasa labas, may kaputian ang balat ko. I can show my beautiful side of me. Hahaha! Well, enough. Shorts na lang ang pinili ko, white short, pink top and a light blue shoe, yeah that's colorful. Since nobody knows that I can dance so well, I bet everyone will be shocked.

          Girl this is the day! Kinakabahan ako na nasasabik. Kumuha kami ng foods, Girl! parang hindi ko kayang lunukin. Pag katapos ng announcement and everything pinapunta na sa likod ang mga performer para mag palit ng damit, mga classmates ko na shock nung tumayo ako. Yeah that's right, magulat kayo. Bakit nga ba long black gown ang sinuot ko, ang hirap tuloy mag palit. Habang nagpapalit ako kumakabog ang dibdib ko, SIOMAI! Pano kapag nagkamali ako? Pano kapag nakuha ko 'yung unang number na dapat mag perform? Pagkatapos magpalit ng lahat ng performer isa isa na kaming binigyan ng number kung ano ang pakakasunod-sunod ng performer, luckily isa ako sa bandang huli at nakahinga ako ng maluwag. So yung iba tapos na sa performance, and yes pagtapos ng kumakanta ako na ang sunod. Gosh! Kinakabahan ako, 'wag naman sana ako ma-stroke sa gitna ng stage. Pagkalagay ko ng contact lense at ayusin ang ponytail ko ay tinawag na ako ng teacher. Oh my god. Paghakbang ko nakaramdam ako ng pressure, huminga ako ng malalim bago magsimula ang music. Ang tumatakbo lang sa isip ko ay "I'm good, this is my show!" Wow, luckily I dance so well, I dance how I usually dance. Napaka saya ko na nag-take ako ng risk na mag perform because I got the chance to show to my crush and everyone that I'm not "just that" girl, and guess what happened after that performance? Naging kami ni crush!! Mas nagustuhan ko siya nung nakilala ko pa siya ng husto, dahil napaka green flag niya.