Dandelions Never Lie

"ဒုဓလီ​စေ့​လေး​တွေကို ​လေထဲပြန့်သွား​အောင် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရင် ဆု​တောင်းပြည့်တယ်တဲ့။ တစ်ခါ​လောက် ဆု​တောင်းကြည့်ပါလား"

~

နေ့တိုင်း စက်ဘီးစီးရင်း ဖြတ်သွားတိုင်း မြင်​နေရတဲ့ ဖွေး​​ဖွေးလှိုက်​အောင် ပွင့်နေတဲ့ ဒုဓလီ​တွေက ပန်းမဟုတ်ဘဲ အ​စေ့​တွေတဲ့​​လေ။ ဘဝမှာ ပန်းဆိုလို့ နှင်းဆီပန်း​လောက်ပဲ သိတာဆို​တော့ အစိမ်းရောင် မဟုတ်တဲ့ အပင်တိုင်းကို ပန်းလို့ပဲ ထင်​နေခဲ့တာ​။ အဲ​တော့ ဒုဓလီ ဖြူဖွေး​ဖွေး​တွေကိုလည်း ပန်းလို့ပဲထင်​နေခဲ့တာ​ပေါ့။

​တစ်စုံတစ်​ယောက်က ​ပြောတာ​တော့ သူတို့​တွေ ဖြစ်မလာခင် အဝါ​​ရောင် အပွင့်​လေး​​တွေက အရင်ဆုံး ပွင့်လာကြတာတဲ့။ အဲက​နေ ပွင့်ဖတ်​တွေအကုန် ​ခြောက်​သွေ့သွားပြီး အောက်က​နေမှ အခုမြင်​နေရတဲ့ ဖြူ​ဖွေး​နေတဲ့ ဒုဓလီ​စေ့​ လုံးလုံးဝန်းဝန်း​လေးတွေက ဖြစ်ထွန်းလာတာ။ ဒုဓလီ​စေ့​လေးကို ကိုင်၊ တစ်ခုခုကို ဆု​တောင်းပြီး အ​စေ့​လေး​တွေကို ​လေထဲကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရင် ရင်ထဲက ဆု​တောင်း​တွေ ပြည့်တယ်တဲ့။

စက်ဘီးစီးနေရင်း ​တွေးမိ​တော့ ရယ်လိုက်မိတယ်။ သူက ယုံတမ်းစကား​တွေကို သိပ်ယုံတတ်​တော့ သူလုပ်ခိုင်းသလို လုပ်ပြီး ဆု​တောင်းခဲ့ရတာ​လေ။

အခု​တော့ ဆုမ​တောင်းဖြစ်​တော့ပါဘူး။ ပြည့်မှ မပြည့်ဘဲကိုး။ အဲလို ပြောရင်လည်း သူက မကြိုက်ဘူး​။ ကြုံရင်​တော့ သူ့ကို​ မေးကြည့်ချင်​သေးတယ်။ ဆု​တောင်းတိုင်းသာ ပြည့်မယ်ဆိုရင် သူ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်​တော့​ကို ပြန်မချစ်ရတာလဲ​လို့ပေါ့။

~

30.07.23