Cingulomania | Minsung

★ 1

Jisung'un ağzından anlatım...

Bugün abimin en sevdiği yere yani çimenliğe gidecektim.Abim her gün sabah akşam fark etmezsizin oraya gider,çimenlerde yatar anılarını gök yüzüne anlatırdı.Üzgün olduğunda ise geceleyin gizlice gider yıldızları izliyerek ağlardı.Ve bende bugün abimin yaptığı gibi geceleyin gizlice kaçıp çimenlikde yıldızları izliyecektim belkide abimi orada görebilirdim?

:Evet ben Han Jisung çok kötü birisiyim çünkü abimin ölümüne sebep oldum.Aslında ben öldürmedim ama sebebi ben mişim gibi hissediyorum.

Biraz abimden bahsedeyim.Abimin tam adı Han Junhoo'ydu fakat ben abime arada Jun diyordum.Kendisi benden 6 yaş büyüktü yani yaşı 22 yaşındaydı.Bana hiç kıyamazdı her istediğimi yapardı fakat keşke o gün istediğimi yapmasaydı belki de şuan yaşıyor olacaktı...

2 ay önce...

"Abi bugün vapura gidelim mi?"

"Jisung bak o vapur hiç güvenli değil gitmeyelim"

"Ama abi lütfen ya"

"Off peki Jisung ama çok durmayacağız"

"Teşekkür ederim abicim"

Diyip abimin kucağına atlayıp yanağına öpücük kondurmuştum.

Hava kararmaya başlıyordu bizde yavaştan hazırlanıyorduk.Ailemizden gizlice camdan kaçacaktık bunun için daha da heyecanlıydım.

Abimden hadi gel komutunu aldığımda hemen yanına gittim.İlk önce abim camdan atladı ardından abime çantasını attım sonrada benim çantamı.Çantalarımızın içine yemek,yastık,kilim gibi şeyler koymuştuk.Arından abimin kollarını açmasıyla kollarına atlayacağımı anlamıştım.Aslında kendi başımada rahatlıkla atlayabilirdim fakat abim her olaya karşı ondan destek alarak atlamamı istiyordu ki bende abimin dediğinden çıkmadım çünkü küçüklüğümden beri kurduğum hayalimi gerçekleştirecekti.Ve buarada biz birinci katta oturduğumuz için aşağıya atladığımızda hiç birşey olmuyordu.Onun için rahatlıkla atlıyorduk.

Bende abimin kucağına atladıkdan sonra çantamı sırtıma taktım ve abim ile yürümeye başladım.Vapur yerine geldiğimizde kimsenin olmadığını gördüm ve daha da heyecanlandım.Vapurun içine girip eşyalarımızı çıkardık ve yiyeceklerimizi yemeye başladık.Yerlerde çokça odun,tahta gibi maddeler olduğu için abim dikkatli olmamı söyledi eğer ayağıma takılırsa o kara denize düşer ve bir daha çıkamazdım ki malasef bu durumu biraz sonra abim yaşayacaktı...

Normal normal vapurun içinde gezerken abimin bir anda ayağı kaydı ve o kara suya düştü...

Ellerim titriyordu,ağlıyordum ne yapacağımı bilemiyordum sadece hıçkırıklarımla karışmış bir ses tonuyla "Abi kalk sudan lütfen" diyordum...

Fakat abimden bir tane ses bile gelmiyordu çıt bile çıkmıyordu.O kara suda haraketsiz bir şekilde yatıyordu...

Daha fazla dayanamadım ve titremekden ayakda duramayan ayaklarım ile zar zor insan bulabilmeye gitmeye başladım.İleride bir balıkçı vardı.Yanına gittim ve olayları ağlayarak anlattım sağolsun abi de hemen kurtarma ekiplerini,acil servisi ve ailemi aramıştı.Fakat benim en korktuğum şey ailemin bana nasıl davranacağıydı...

Hiç birşey eskisi gibi olmayacaktı bundan emin olmama rağmen bir ümit bekliyordum ki aradığımız acil servis ve kurtarma ekibi kısa bir sürede gelmişti.Fakat ailem hala gelmemişti.Ben zaman geçtikce daha ds kötü oluyordum,ayaklarım artık bedenimi kaldıramadı ve yere düşmemi sağladı.Ve ben o an gözlerimi bir süreliğine yumdum.Abim kara suda iken bende karanlığın içine haps olmuştum.