ladynoir oneshots<3

Deja Vu

Selamm! Öncelikle duyuru.
Kitap saçma gelebilir. Sadece şarkı dinlerken aklıma gelen şeylerden birini yazmak istedim. Olivia Stan olduğumu herkes bilir, profilimden de belli oluyor diye düşünüyorum. Umarım beğenirsiniz!

Zaman aralığı: Kuro Neko bölümü, Cat Walker'ın Uğur Böceği ile şehri kurtarmaya çalışırkenki zaman aralığı. [Cat Walker ile Chat Noir aynı kişi diyecekseniz hiç okumayın. İnsanların kişilik özellikleri farklıyken hâlâ aynı kişi olduklarını düşünüyorsanız Ladynoir okumayın zaten, 9 yaşındaki çocuklarla birlikte Adrinette okuyabilirsiniz, teşekkürler.]

Medyadaki şarkıyı dinlerken okuyun derim. <3 💜
----

Cat Walker

Mucizemi bıraktığımdan beri hiçbir şey yapasım yoktu. Bana kalsa, buraya bile gelmeyecektim. Plagg olmasa. Mucizemi bırakmama rağmen yanıma gelip beni farklı bir kişi gibi göstererek tekrar mucizemi almamı sağlamak ne kadar zekice, bilmiyorum. Belki de başından neyin zekice olduğunu sorgulayarak hareket etsem, bunlar olmazdı. En azından Kara Kedi olarak özgürüm sanmıştım.

Böceğimle tamamen değiştirdiğim kişiliğim ile konuşup kendimi tanıttıktan sonra, göreve başlamıştık bile. Daha konuşmamız bitmeden bir akuma kurbanı belirmişti.

"Vay canına, sen gerçekten mükemmelsin! Yani... Verdiğin cevap mükemmeldi. Bakalım ne kadar mantıklısın?

Tanımadığın bir süper kahraman aniden ortaya çıktı. Vereceğin ilk tepki ne olurdu? A; aniden ona doğru koşup kediklizimlemek, B-"

"Önce güvenli bir yere geçip onu izlerdim. Ve sen de böyle yapmalısın Uğur Böceği."

Büyük bir binayı tırmalayan bir kedi görmemle konuştum. İstediğimde böyle de olabiliyordum, kolaydı. Ama istemiyordum çünkü Adrien'ken istediğimi yapabildiğim pek söylenemez.

Onu yakından izleyebileceğim bir yere doğru ilerlemeye çalışırken Uğur Böceği onu izleyeceğini, benim dikkatini üzerime çekmem gerektiğini söyledi.

Onayladım ve yanına doğru gidip kendimi belli edecek şekilde hareketler yapmaya başladım. Büyük kedinin beni kovalamasıyla sopamı uzattım ve zıplayarak şehirde ilerlemeye başladım.

Uğur Böceği'nin olduğu yere yaklaşırken, yanımdan dondurmacı André geçti.

Leydim benim sadece görevine odaklı Cat Walker olduğumu zannetse de, ben maskemin altında şuanda bile onunla olan anılarımı düşünen Chat Noir'un ta kendisiydim.

O an aklıma onunla birlikte André'den dondurma yediğimiz zamanlar geldi. Gece geç saatlerde bir akumayı daha yendikten sonra, André geçmişti olduğumuz sokaktan. Benim ısrarlarıma dayanamamış, benimle dondurma yemeyi kabul etmişti.

"Hadi ama leydim, saat gece yarısını geçti, bu saatlerde bizi kimse görmez! Lütfen..."

"Tamam kedicik ama dondurmalarımız ayrı olacak."

Mutlulukla zıplayarak alkışlamıştım.

Hep çilekli dondurma alırdım çünkü kırmızı bana onu hatırlatırdı.

Onun beni çağırmasıyla ana döndüm. Bulunduğu binanın üzerine atladım ve planını dinlemek için yanına geldim.

Planın tamamını söyledikten sonra onayladım ve konuştum;

"İyi şanslar Uğur Böceği."

"İyi şanslar Kara K- yani Cat Walker."

Neredeyse benim adımı söyledi. Dürüst olmak gerekirse, isimlerimiz biraz benziyor.

Planın ilerleyen adımlarda bana verdiği komutları düşünüyor ve harfi harfine yerine getiriyordum. Çünkü ben Kara Kedi değildim. Ben Uğur Böceği'nin yerime istediği, mükemmel partnerdim. Hata yapma lüksüm yoktu.

Dışarıdan her şey mükemmel ilerliyormuş gibi görünse de, Paris sokaklarında ilerlerken gördüğüm her şey ile deja vu yaşıyordum.

Her şeyin bittiğini sandığım gün ikinci şansın bana verilmesi, leydimi sonsuza kadar kaybettiğimi zannederken onu aynı günün akşamı tekrar görmek beni mutlu ederken aynı zamanda onun yanında istediğim gibi olamamak beni hiç olmadığım kadar üzüyordu.

Geçmek bilmeyen saatlerin sonunda bunu gerçekten yapmak isteyip istemediğimi sorguluyordum. En sonunda akumayı kötülükten vazgeçirmiştik.

Beni plana dahil etmek için her yöntemi denemesine rağmen olmamıştı. En sonunda bana şanslı tılsımın benimle çalışmadığını söylemişti. Yüzünde bir hüzün vardı sanki ama nedenini anlayamamıştım.

Akumayı kötülükten vazgeçirmeden önce, akumalanan çocuğun yanına gitmiş, onunla konuşuyordu. Ben de uzaktan onu izliyordum. Konuşmayı fazla dinlemedim ama sonunda bir cümle duydum;

"Biliyor musun? Ben de kedimi kaybettim ve onu çok özlüyorum."

Kedisini mi kaybetti, neyden bahsediyor? Kedimi kaybettim ve onu çok özlüyorum... Başta anlamasam da, anlamam uzun sürmemişti benden bahsettiğini.

"MUCİZE UĞUR BÖCEĞİ!"

"Üzgünüm Cat Walker ama mucizeyi senden almam gerekecek. Eski kullanıcıya geri vereceğim."

"Pekala Uğur Böceği, seni anlıyorum. Umarım eskisi gibi olursunuz."

İçten söylediğim tek şey bu olabilirdi. Tekrar konuştu;

"Yine de seninle tanıştığıma çok mırrnun oldum."

Gülümsemekle yetindim.

"Komik değil mi? Gülmeyecek misin?"

Ah leydim, benimleyken yaptığın şakaları ben buldum...

...

Hoppp burada kestiiikkkkk
Deja Vu'nun sözlerini biliyorsanız daha anlamlı gelecektir★