Bir Mavilik Aldı Ruhumu

Bir mavilik aldı ruhumu. Oturdum ortaköy sahilinde bir ağaç dibinde sonsuz maviliği izledim. İçime işledi. Bıraktım elemimi kederimi bir mavilik sonsuz dinginlik sonsuz huzur. Bir mavilik aldı ruhumu. Kalbim ağzımda bir heyecan tuttu yakamdan hoyrat dalgalara karıştı. Bir mavilik tuttu beni bedenim yangın yeri çehremden akan rüzgar korumu alevlendirdi. Bir mavilik tuttu beni başım döndü kimliğimi benliğimi unuttum. Ben buraya nasıl gelmiştim yolumu güzergahımı unuttum. Bir mavilik tuttu adım neydi mesleğim neydi. Bir mavilik tuttu köpük köpük iskeleye vuran sert dalgaları durdurmaya yetecek güç hissettim bileklerimde. Kanıma karışan bir adrenalin. Gecelerce uykusuz bu ağaç dibinde seyir edecek enerji. Bir mavilik tuttu içimdeki sıcaklık saçımı okşayan bir rüzgar iliklerime işleyen deniz kokusu. Bir mavilik öyle güzel öyle muhteşem. Yaşımı unuttum aklımı dengemi kontrolümü beni bekleyen varmıydı bir evim ailem varmıydı. Bir mavilik aldı ruhumu götürdü kalbimi rüzgara karıştı kimliğim. Rüzgara karıştı yarım aklım. Tutmayan bacaklarımı titretti. Bir mavilik aldı ruhumu bilmediğim diyarlara uzaklara çok uzaklara götürdü kalbimi nefesimi. Öyle güzel öyle hoyrat öyle huzurdu ki engel olamadım. Bir mavilik öyle sonsuz öyle imkasız öyle sessiz. Kaç saattir buradayım bu ağaç dibinde zaman kavramımı yitirdim. Bir mavilik aldı ruhumu uzaklaşan ruhuma izin verdim el salladım.
haydi bacaklarım artık eve dönme vaktiydi.

Tarih : 13.07.2023
Yer istanbul
Deniz Kayra Gezici ( deniz yılmaz )