Benim hikayem annemle başladı ben kücüken vefat etmişlerdi annemle babam
Nedenini hiç bir zaman söylemediler
Neden bilmiyorum belki bir umut hayatalardı ama ben burda durmak zorundaydım kimse çıkaramadı çünkü burası bir hapisane asla çıkamıyacağınız 4 duvar arasında bir hapisane
Beni küçükken büyütüp besleyen birileri vardı yengem ve amcam onları çok seviyordum taki o güne kadar ben onları annem babam diye biliyordum hata abim sandığım kuzenim çıkmıştı
Aslında bana iyi davranmalarin tek nedeni mirastı annem ve babamdan miras vardı o kadar fazlaymıskı beni bir şekilde idare etmişlerdi
Ama sonra bitince tek çare ben kalıyordum beni amcam taciz etti bana şiddet uyguladılar o kadar derdim hepsi birikmişti kaçamıcak kadar kötüydüm kimse çığlığımı duyup gelmedi herkez sustu hiç kimseden haber alamadım hiç kimseden kendime güvenim hep alt üst oldu hayatan bıktım hiç kimsem kalmamıştı 14 yaşında biri için fazlaydı ben bunları yaşayacak hiç bir şey hakketmedim
Annem babam ailem dedem anneannem hepsi nerdeydi hiç kimse yoktu
Son zamanları çok zor geçiriyorum ergenlige girdim bunu herkezden saklıyorum eğer söylersem evledirirlerdi beni ben evlenmek istemiyorum okuyordum ama lise bitince alacaklar beni
Anladığınız yoruldum herşeyden herkezden ben artık annemi istiyordum babamı istiyordum
Dedim göz yaşlarımı silerek
