± 1 ±

34 6 22
                                        

Neden böyle bir fic yazmak istedim bilmiyorum

Arada yazım yanlışları olabilir şimdiden özür dilerim 

Buarada yukarıdaki şarkıyı açıp okursanız çok mutlu olurumm 

Ama yinede sizin kararınız,siz bilirsiniz 😔

Umarım beğenerek okursunuz 💌

Oylamayı ve yorum atmayı unutmayın 😭

Youtube : Mineciqwk

±

Ölümden bir gün önce

Yarın doğum günümdü acaba ailem bana ne hediye alacaklardı çok merak ediyordum.Umarım istediğim beyaz gömleği alırlardı çünkü annem hep beyaz renk giyindiğimde "Bebeğim tıpkı bir meleğe benziyorsun" derdi ve alnıma hafif bir öpücük kondururdu.Annemin bana böyle davranması beni çok mutlu ederdi,beni tek güldürebilen kişi annemdi fakat babam...Ondan nefret ediyordum.Hem bana hem de anneme yaşatmadığını bırakmamıştı.

;Ben daha 8 yaşındayken babam eve sarhoş geldi ve çok sinirliydi.O gün babam eve gelir gelmez benim yanağıma sertçe tokat attı daha sonrasında da burnuma,karnıma her yerime vuruyordu ve bu daha çok canımın yanmasını sağlıyordu.Resmen artık kan kusacaktım annem çok telaşlıydı bana birşey olmasından korkuyordu ve babama yalvarmaya başladı fakat babam bir hücum ile ayağa kalktı ve annemi duvara sertçe itti.Annemin her bağırışında ve acıyla inlemesinde benim daha fazla canım yandı.Fakat babam daha fazla ileriye gitti.Beni mutfağa götürdü,ocağı açtı ve kolumu ocağa bastırdı.O an annemin çığlıklarla ağlaması beni daha çok ağlattı.Kolum çok acıyordu.Yanıktan soyulmuştu.Ben daha fazla bu acıya dayanamadım ve bayıldım.Bayılmadan önce son duyduğum şey annemin babama tokat atıp bana "Minho bebeğim lütfen gözünü aç" diyişiydi.

İşte o gün babamdan nefret ettim ben.O gündür babamla konuşmuyorum sadece akşam yemekde aynı masaya oturuyoruz.Fakat annem benden çok farklı çünkü babam annemi yalanları ile kendine inandırabildi fakat ben inanamadım.Babamın anneme söylediği yalan ise "Hayatım sarhoştum inan bilerek yapmadım.Hem ben neden evladıma zarar vereyim?" diyişiydi.İster bilerek yapmış olsun ister sarhoş olarak bana ve anneme bunları yaşatmışmıydı yaşatmıştı işte o zaman benim için bitmişti.

Beni düşüncelerimden ayıran annem oldu "Minho bebeğim gel kahvaltı yapacağız" kahvaltıya çağırıyordu.Annemi fazla bekletmeden hemen masaya oturdum.Tam karşımda babam denilen o adam oturuyordu.Benim gözlerimin içine bakıyordu ben ise hemen dağıtmak için anneme döndüm "Anne bugün Chan ile buluşabilir miyim?" dedim.Annem masaya oturdu ağzına bir dilim patates attı ve "Tabiikide buluşabilirsin ama çok geç kalma olur mu bebeğim?"  dedi.Hemen moralim düzeldi ve koltuğumdan kalkıp annemin yanına gittim ve sarıldım annemde gülümseyerek bana sarıldı.Kokusu cennet gibiydi onu çok seviyordum.O sırada babam denilecek adam bağırmaya başladı "Minho kahvaltı yapıyoruz burada yerine otur ve yemeğini ye!" dedi göz devirdim ve yemeğimi yemeye başladım.Sabahları kahvaltı yapmayı çok sevmediğim için tabağımın yarısını bitirdim ve masadan kalktım.Kendi odama doğru giderken annem arkadan bana seslendi "Minho bebeğim masaya para koyuyorum giderken al lazım olur" dedi bende anneme seslenerek cevap verdim "Teşekkürler anne"  diyip odama çıktım.Üstüme basit bir kombin yaptım ve son kez 2 fıs parfüm sıktıktan sonra masanın üstünden annemin bıraktığı parayı alıp annemin yanına gittim "ben çıkıyorum" dedim ve annemin yanağına küçük bir öpücük bıraktım annemde bana sarılarak "dikkat et kendine görüşürüz" dedi başımı sallayarak ayakkabılarımı giydim ve buluşacağımız yere doğru koyuldum.Buluşacağımız yere geldiğimizde Chan'ı göremedim,hiç bir yerde yoktu hemen cebimden telefonumu çıkardım ve Chan'a yazdım.

Stitches | MinsungNhững tác phẩm khiến độc giả say mê. Hãy khám phá bây giờ