"Elif artık kabul et bak onlar senin gerçek ailen olsa bile çok kötü davranıyorlar ya kolundaki tüm izleri kim yaptı ya lütfen kardeşim nolursun çok güzel bir hayat yaşabiliriz onlardan kurtulutsun Kevser biraz büyüyünce onu da yanımıza alırız söz veriyorum."
Diyen Irmak'a korku dolu bakışlarımla izliyordum gözlerim dolmuştu normalde böyle biri değildim ama istedikleri şey gerçekten beni çok üzmüştü ben bunu yapamazdım Ben, ben Kevser'i kız kardeşimi ı canilerin eline bırakamazdım bunu benden isteyemezlerdi.
Bu sefer Toprak Irmak'la yer değiştirdi.
"Elif bak evinin yakınlarından ev tutucaz söz veriyorum lütfen bizi zorda bırakma yaraların iyileşmiyor nolursun abiciğim bizi dinle"
"Toprak ben yapamam Kevser var onu bırakamam benimle aynı geleceği paylaşmasını istemiyorum o da şiddet görsün istemiyorum evet şuan gül gibi büyüyor ama bunun yarını yok yarını değişebilir"
Ellerim ve sesim titriyordu.
Soğuktan mı?
Hayır.
Korkuyordum deliler gibi hemde deliler gibi.
Arabanın dikiz aynasından bana bakan bir çift gözle karşılaştım. Neydi gözlerinde ki duygu?
Acıma?
Hayır
Üzüntü?
Hayır
Neydi gözlerindeki duygu, çözemiyordum.
5 yıldır sevdiğim adam her zamanki gibiydi ifadesiz. Neden böyleydi arkadaş grubumuz gayet eğlenceliydi o neden hep böyleydi? En büyüğümüz olduğu için mi? Sanmam
"Elif seni anlayabiliyorum kardeşini bırakamıyorsun ben olsam bende Simge'yi Toprak'ı Eren'i bırakamazdım ama biz kaçtık hep birlikte bak lütfen zorlama bizi hep birlikte olalım diye çektik bu kadar çileyi bırakma bizi Kevser'i sonra alıcaz biraz daha büyümeli küçük yaşta bunları anlatırsak anlamaz büyüyünce herşeyi anlar lütfen bizi dinle"
Diyen Nehir'e baktım ama hala kararlıydım kız kardeşimi 'o canilerin' eline bırakamazdım olmazdı.
"Hala kararlıyım Nehir lütfen eve gidebilir miyiz?"
Sözümü tamamladıktan sonra Eren arabayı U yaparak geri evime getirdi
"Abi hemen vaz mı geçicez o kadar uğraştık lütfen biraz daha zaman ver Elif bizle gelicek eminim"
Diyen Toprak'a aldırış etmeden arabayı durdurdu.
"İn"
Tek dediği kelime bu olmuştu. Arkamı bile dönmeden indim ve gittim.
Eğer arkanı dönseydin dayanamazdın
Dayanamaz mıydım gerçekten öyle miydi?
⏰
Sessizce kapıyı açtım eğer uyanırlarsa bu sefer gerçekten canımı daha fazla yakarlardı.
"Nerdeydin kimin arabasıydı o görmediğim mi sanıyorsun içinde erkek vardı. Biz kızımızı kursa diye gönderiyoruz o başımıza oruspuluk yapıyor. Sürtük!"
Diyen konuşan babama bakınca sertçe yutkunmak zorunda kaldım. Şans yine bana uğramamaştı.
Elif hissediyorım hala aşağıdalar arkana bakmadan koşup gidersen seni yakalayamazlar lütfen kızım biraz kendini düşün.
Yapıcaktım bu sefer gidecektim umarım gitmemişlerdir eğer gitmişlerse yine şans yüzümüze gülmüycekti.
Arkama bakmadan son hızla koşup çıkmıştım.
"Hey sürtük! Kaçma gel buraya bakıyorum yediğin dayaklar yetmemiş buraya gel. Eğer buraya tam şuan da gelirsen cezanı azaltırım!"
Az kalmıştı bahçe kapısına yaklaşmıştım. Bir Allah'ın kuluda babamı uzaklaştırmaz mıydı? Herkes keyifle bizi izliyordu.
"İnsanların bu kadar cani olması özelliklede masumlara karşı bu haksızlık değil miydi? Buna adalet mi deniliyordu? Adaletinizi sikeyim!"
Saç diplerim acımıştı çünkü yakalamıştım az kalmıştı çok az kalmıştı biraz daha hızlı koşsaydım keşke vede çığlık atmıştım az kalmıştı şu kapının arkasındaydı özgürlüğüm bu kadar zor muydu özgürlük ben neden yaşıtlarım gibi gezemiyordum
"ELİF!"
Ve O ses biliyordum gitmemişlerdi
"TOPRAK BURDAYIM LÜTFEN YARDIM EDİN"
En son hatırladığım Babamın yüzünde Toprak'ın yumruğu ve korkudan bayılmıştım.
🕸
Gözümü açtığımda tanımadığım bir evdeydim vede başımda bekleyen '5 tane kardeşim'
"Kevser"
Zorlukla bu kelime çıkmıştı ağzımdan dilim kurumuştu her yerim ağrıyordu nolmuştu bana o kadar şiddete dayanan ben bir ilaça dayanamayıcak kadar kötü müydüm?
EREN'DEN
"Bugün bir kız çığlığı duymuştum.
Tanıyor muydum?
Evet
Üzülmüş müydüm?
Hayır yoksa evet mi?
Birşeyhissetmiş miydim ama o adama çok sinirlenmiştim yani hayır üzüldüğümden değildi sadece kim olsa sinirlenirdi"
O yüzden mi etraftaki insanlar keyif alarak izliyorlardı?
Ağzından çıkan ilk kelime kardeş olmuştu.
Elif çok bencildi.
Ama birilerine değildi bu bencilliği
Kendineydi evet Elif hep kendine bencildi.
"Kendimi asla affetmiycem"
Ağzından çıkan son sözler bu olmuştu. Neden kendini affetmiycekti sırf kaçtığı için mi cidden aptaldı bu kız. Eğer kardeşlerimin ve Irmak'ın yakını olmasaydı ve onlar Elif'i sevmeseydi Elif'i asla umursamazdım.
Aptal kızlarla işim olmazdı benim.
🤖
Bir yıldız kaydı gökyüzünden dilek tuttu küçük kız daha 7 yaşından öğrenmişti hayatın zorluklarını
"Tanrım" dedi küçük kız
"Ailem benim saçlarımı hiç okşamadı sen okşar mısın saçlarımı?"
Küçük kız ailesinin ona olan nefretini anlardı vede haklı bulurdu.
Çünkü ona bu öğretişmişti ailesi hep kendilerinin haklı olduğunu söylemişti küçük kıza küçük kız buna alışmıştı.
👀
İlk bölüm olduğu için kafanıza tam oturmadı çokca zaten ilerideki bölümlerde anlarsınız neler olduğunu. Karakterler için daha bir kişi bulamadım eğer öneriniz varsa yorumlarda isim belirtirseniz çok mutlu olurummm💓🙌
YOU ARE READING
SİYAH ŞARAP
Fantasy"Bana bakar mısın Elif?" "Elif sinirlenmeye başlıyorum yüzüme bak" Aniden arabayı durdurmasıyla öne savruluyordum. "NAPIYORSUN YA SEN!" Arabadan indi ve yanıma gelip oturdu. "Yüzüme bakman konusunda seni uyarmıştım şimdi beni dinle." "Ne dinliycem...
