Te amo

1.

Milo's POV:

Ik zet zuchtend mijn koffer naast mijn bed neer.
Over een uurtje moet ik beginnen met werken, maar ik ben zo ongelofelijk moe door de reis.
Het is maar 2,5 uur vliegen, maar voor mij zat de moeite meer in mijn koffers. Ik was ze kwijt, dus ik moest helemaal hulp inschakelen.

Ik krijg huisvesting, lunch en het is echt perfect werk voor mij. Ik mag cocktails maken, in de avond moet ik er een feestje van maken en het zit aan het strand. Sterker nog, de beachclub waar ik ga werken zit op het strand. Ik moet alleen wel een debiel overhemd aan. Een blauw overhemd met roze bloemetjes.
Ik heb er heel veel zin in, maar ik hoop wel dat er leuke mensen werken.

Met een glimlach staar ik naar de spiegel. In Nederland heb ik een tijdje in de horeca gewerkt, maar ik ben echt benieuwd of dit anders is.
Engels is een van mijn goede puntjes, dus dat is echt geen probleem voor mij. Ze begrijpen hier ook gewoon Engels, dus er zijn geen uitdagingen.
Spaans leren gaat me net iets te ver, namelijk.

Ik heb onder het blauwe overhemd een wit shirt, met een zwarte korte broek en mijn witte Nikes.
Prima outfit, ik moet ook niet uitblinken.
Ik verlaat het huis waar ik het komende jaar moet leven en vertrek naar de beachclub.
Gelukkig is het huis maar 10 minuten lopen van werk, en maar 5 minuten lopen van de stad.
Dat is namelijk waar alle goeie dingen gebeuren.

Als ik aankom, loopt er al gelijk een hele vrolijke man op me af. Ik denk dat hij Nederlands is.
"Milo, hola! Hoe gaat het?", vraagt hij blij.
Ik schud lachend zijn hand. "Goed, goed."
"Mijn naam is Alejandro, aangenaam," zegt hij.
Hij opent zijn arm naar de beachclub waar ik mijn komende tussenjaar ga werken. Het is groot, maar de bar waar ik achter moet gaan staan is heel klein.
"Jij werkt achter de bar, no?", vraagt Alejandro.
Hij kan goed Nederlands, maar soms gooit hij er wel een beetje Spaans doorheen, merk ik.
Ik knik. "Ja, ik ga achter de bar werken."
Hij knikt ook. "Si, er komt nog een andere jongen achter de bar werken, hij komt over 30 minuten, ja?"
Een andere jongen? Ik hoop dat hij een beetje aardig is, anders zit ik daar het hele jaar aan vast.
"Is goed, waar moet ik mee beginnen?", vraag ik.
Hij slaat zijn hand voor zijn hoofd. "Aaa, sorry! Ik moet je nog alle instructies geven," zegt hij lachend.
Ik glimlach en loop achter hem aan naar de bar.

"Je weet hoe je cocktails maakt, si?", vraagt hij.
Ik knik. "Natuurlijk," zeg ik lachend.
"Hier," hij wijst naar een kastje, "hier zijn alle drankjes. Je moet even uitvogelen welke drank er in welke cocktail moet, maar dat lukt je wel."
Ik kijk naar de rijen flessen aan drank in de kast.
"Oké, gaat me lukken," zeg ik snel.
Jezus, hoe ga ik dit allemaal onthouden? Alle combinaties, alle extra toevoegingen...
"Hier," hij wijst naar het kastje ernaast, "glazen."
Er staan nog meer rijen glazen. Shotglaasjes, grote glazen, cocktailglazen, wijnglazen.
"Glazen, onthoud ik," zeg ik strak.
"Hier," hij wijst naar de koelkast, "alle overige drankjes."
Er staat appelsap, ice tea, Cola, Fanta...
Dit zijn overduidelijk de drankjes die ik moet geven aan de kinderen die net de zee uitkomen.
"Hier," hij wijst naar een vrieskist, "ijsjes. Geen schepijs, gelukkig. Gewoon waterijs. Als je vragen hebt, ik ben altijd in de buurt, je moet me alleen even zoeken, si?", zegt hij.
Ik glimlach en knik. "Komt goed."
Hij knipoogt en verdwijnt achter de bar vandaan.

Ik kijk om me heen. Ik moet gewoon kijken wie er allemaal zo'n debiele blouse aanhebben, dan weet ik dat ze hier ook werken. Ik zie een meisje met een dienblad naar een tafel lopen. Ze heeft een groene versie van mijn blouse aan. Zij werkt hier, dus.
Ik vraag me af wie mijn mede barman is.
Overdag komen hier alleen mensen om te lunchen.
Bij de bar komen ze niet snel, alleen als ze een drankje willen. Niks te eten, dus.
Ik staar naar de kaart met combinaties van cocktails.
Cocktails maken is hartstikke makkelijk, maar ik ken de Spaanse cocktails niet.

Sangria - red wine, brandy, triple sec, lemonade, orange juice, lemon juice, sugar

In de meeste cocktails zit wel rode wijn.
Er zijn ook veel Nederlandse cocktails, want Mallorca is nogal bekend onder de Nederlanders.
Ik staar vooruit, naar de zee. Het is het begin van de middag, dus er zijn nu veel mensen aan het zwemmen in de zee. Straks komen er waarschijnlijk heel veel mensen een ijsje of een drankje halen, dus ik moet even goed opletten nu.

Na 20 minuten hoor ik de stem van Alejandro weer iets schreeuwen.
"Matthy, hola!", hoor ik hard.
Zou Matthy mijn mede barman zijn?
Ik doe de vrieskist dicht en gluur hun kant op.
Een blonde jongen loopt achter de man aan, naar de bar toe. Alejandro opent het poortje naar de bar.
"Hola, Milo! Dit is Matthy, hij gaat hier ook werken. Leuk, hm?", hij kijkt van mij naar Matthy.
Ik glimlach naar de blonde jongen. "Hey, Milo."
Hij glimlacht en steekt zijn hand uit. "Matthy."
Alejandro glimlacht. "Si, si, ik geef Matthy instructies, ga jij maar weer door!", zegt hij snel.
Ik draai me glimlachend om. Matthy ziet er aardig en grappig uit. Hij heeft ook zo'n lelijke blouse, natuurlijk. Ik heb hem in het blauw, hij in het roze.

Na de uitleg van Matthy loopt Alejandro weer weg.
Matthy gaat naast me staan. "Dus," zegt hij, "is het leuk hier? Of zijn er allemaal rotkinderen?"
Ik lach zachtjes. "Ik ben hier net een uurtje, maar er zijn veel verdomd veel rotkinderen."
Matthy lacht om mijn opmerking. "Van waar uit Nederland kom jij?", vraagt hij.
Ik friemel aan een shotglas. "Gouda, jij?"
Hij knikt. "Ameide, klein dorpje."
"Ken ik wel, dan zitten we best dichtbij elkaar. Het is volgens mij één uurtje met de auto," zeg ik.
Hij fronst. "Hoe weet jij dat nou weer?"
Ik haal mijn schouders op. "Weet ik gewoon."
Hij lacht en richt zijn blik op iemand voor de bar.
"Hallo, mag ik een appelsap?", vraagt een kindje.
Er zijn hier echt veel meer Nederlanders dan ik had gedacht. Ik vind het wel fijn, zo.
Ik draai me naar de koelkast en geef Matthy een appelsap aan. Matthy draait schudt het flesje, draait de dop eraf, doet er een rietje in en geeft het aan het kindje voor de bar.
"Dankjewel," zegt het kindje zachtjes.
Ik ga grijnzend naast Matthy staan.
"Teamwork, nu al," zegt Matthy lachend.
Mijn glimlach wordt breder. "Ja, ik heb nu al zin in dit jaar met zo'n goeie collega," zeg ik.
We kijken elkaar glimlachend aan en staren daarna beide naar de glimmende zee.

1149 woorden

•••
Nieuw boek en ik heb er zoveel zin in OMG
Credits naar Lot (lotxbz ) want zij heeft het idee van het tussenjaar enzo bedacht. Dankjewel babe❤️
Ik ga de trailer (waar ik niet zo trots op ben) zo online zetten op tiktok!
Ik ben benieuwd wat jullie ervan gaan vinden😭
Tot het volgende hoofdstuk❤️