Hayattan nefret eden birisi olduğumdan bazenleri kendimde utanıyordum . Bizim ev dünyanın en ses geçiren evi olduğundan dolayı geceleri sessiz sesiz hıçkıra hıçkıra ağlardım. Hayattan bıkacak kadar ne yaşadığımı açıkçası bilmiyordum . Ama büyük bir kısmı annemdi . Annem neredeyse tüm konulardabeni başkalarıyla kısaylıyordu. Annemin bu huyunda haz duymuyordum . Yani kim duyar ki. Bugün ortaokul biteli 2 ay geçmişti şu ana kadar bir tane bile sevgilim olmadı . Bu durumdan dolaya mutsuz değilim . Aşk meşk işleri pek benim havam değildi ama kardeşim benim gibi değildi hatta 5 yaşındayken birisine aşıktı neyse bu konuyu kapatıyorum . Çevreme gelicek olursak kendimden daha çok sevdiğim 3 arkadaşım var. Başka da yok olsun da hiç bir zaman istemedim . Hepsinin birbirlerinden farklı oldukları huylar var bazı huylarını çok sevmem ama hepsini çok seviyorum . Bence bu bir çelişki değildi sonuçta bir insanın tüm huyları hoşunuza gitmeyebilir .
Güneş'in yeri benim için apayrıdır . İlk karşılaştığımda onu pek sevmemişti . Kendime en çok Güneş'i benzetiyorum tip olarak değil hayata karşı bakış açımızın çok benzediğini düşünüyorum . Birbirimize baktığımızda üzgün olup olmadığımızı anlardık ve en çok ona sırlarımı, içimi dökerdim . Hayattan bıktığımda onun yanına gider bir güzel ağlar dertleşirdik . Onunla o kadar çok zaman geçirdim ki artık kardeş gibi olmuştuk . Biz onunla ortaokuldan beri arkadaştık ve ona bğlanmıştım diğerleriyle de öyle . Bizim bir yerimiz vardı orası eskiden çok uzaktı o yüzden arada sırada giderdik . Artık yeni lisemize çok yakındı . Orasının ismini biz koymuştuk adı Sırlar Çardağıydı.
YOU ARE READING
Kırmızı Bisiklet
ChickLitHerkesin güzel sandığı fakat bir o kadar da kötü bir hayatı olan Özge yaşamından bıkmaya başlamıştı . Kendine göre bir takım sebepleri vardı . Aslında Özge'ye dışarıdan bakıldığında mutsuz karamsar ve içine kapanık gibi görense de özünde güzel komik...
