Yılın ilk karı her yerde olduğu gibi Mellage köyünde de büyük bir istekle bekleniyordu. Meteorolijinin tahminine göre kış boyunca bir damla bile yağmayan karın 15 Mayıs akşamı yağacağı kesindi.
Çocuklar okuldan çıkmış, karın onlar görmeden başlaması riskine karşın hızla yemeklerini yemiş ve sıcak çikolatalarını alarak pencerelerin başına geçmişlerdi.
Sally de onlardan biriydi. Annesi içeride bulaşıkları yıkarken açık televizyona bakıyor, bir yandan da pencereyi izliyordu. Kar bu gece de yağmayacaktı, biliyordu. Ne zaman böyle heyecanlansa olmayacak bir şey oluyor ve istediği şeyden koparılıyordu.
Örneği de bundan 2 sene önce okumayı öğrendikleri için yaptıkları bir gösterideydi. Sıra ona geldiğinde kelimeyi okumayı becerememişti çünkü okumayı gerçekten çok istemişti. Ama bununla sınırlı kalmamıştı. Gösterinin ardından tüm arkadaşları onunla dalga geçmişti yine de hepsi bu değildi. Eve üzgün bir şekilde babası ve annesiyle dönüyodu. Yine istese de hatırlayamayacağı seferde kavga ediyorlardı. Konu belliydi. Sally hiçbir şeyi beceremiyordu ve sebep her zamankü gibi annesi Ally idi babasına göre. Annesi de onu her gece dövmese her şeyin normal olacağını, en azından küçük kızlarının stres karşısında yapacaklarını bileceğini savunuyordu. Sonunda o kaza olmuş ve babası hayatını kaybetmişti.
Sally bunu hatırlıyordu fakat ilerisindeki anıları kopuktu.
Bugüne döndüğümüzde kar yağmaya başlamıştı. Ve hiçbir şey eskisi gibi değildi. Sally ve annesi dahil 303 kişilik köy için.
