Rüzgarlı bir sonbahar sabahıydı.Hava kapalıydı yağmur yagıcakmış gibi adeta... Son sınıf öğrencisi olan Rena orta boylu, yeşil gözlü,güzel vede çalışkan bir öğrenciydi güldüğü zaman sanki solmuş çiçekler çiçek açardı, göz yaşlarının dökülmesini bekleyen bulutlar yerini gülümseyen güneşe bırakırdı herzaman acısını içinde besleyen ve bunu kimseye belli etmemeye çalışmayan rena insanlarla konuşurken onların bütün acılarını,yorgunluklarını,kırgınlıklarını hata öfkelerini bille onlardan alırdı bu yüzden herkez tarafindan imrenilerek bakılan bi insandı ama bi o kadarda sevilen,nerden bile bilirdi ki bı adama aşık olup hayatın onu bu hallere getirebileceğini... dinine vede Allah sevgisine bi okadar düşkün olan Rena her sabah Allah'a
-Allah'ım! seni seviyorum.
Sana isyan etmiş olsam bile.
Allah'ım masum değilim,
Özür diliyorum.
Güçlü değilim,
Yardım istiyorum...
Lakin güç ve kudret sahibi yoktur ,
Senden başka,acımı hafiflet onu çıkar aklımdan dünya hayatı fani affet Allahım afet.
Diye dua edip dururdu.
Evet Başlıyoruz hazır mıyız ?
YOU ARE READING
DİLHUN🖤
ChickLitBırak, günler istediğini yapsın! kader bir hüküm verdiği zaman da gönlünü hoş tut.Geceleri dertlerin için sızlanma.Çünkü dünya dertlerinin kalıcılığı yoktur.
