Dalia

Początek

Zbladłam i jeszcze raz spojrzałam na brata i test.
- Cam.. Jestem pewna, że mogę Ci to wytłumaczyć, ale..
- Zapytam raz i mam nadzieję usłyszeć odpowiedź od razu! Kim jest ojciec? Mam nadzieję, że go znasz?
Przerwał mi rozłoszczony. Westchnęłam i wstałam wstawić wodę na herbatę.
- Opowiem Ci wszystko, ale to chwilę potrwa także zaparzę herbatę i Ci opowiem, ale przede wszystkim nie oceniaj mnie dopóki nie skończę ok?

Rok wcześniej

Biegłam żeby zdążyć na ten cholerny autobus, bo przez moich braci znowu byłam w niedoczasie. Kto wymyślił jedną łazienkę na 4 ludzi? Moi bracia strasznie się guzdrali zanim się do niej dopchałam i tak oto byłam spóźniona na mój pierwszy dzień pracy w schronisku jako wolontariuszka. Autobus odjechał mi sprzed nosa. Zaklnęłam i postanowiłam wybrać się pieszo skoro i tak jestem spóźniona nic nie zrobi 20 minut dodatkowe spóźnienia.
Porzuciłam studia na kierunku weterynarii, na których czułam się nieszczęśliwa. Kocham zwierzęta, ale to jednak nie było to co chcę robić. Sami wiecie pewnie jak ciężko znaleść cel zawodowy. Stąd zgłosiłam się na wolontariuszkę do schroniska by przebywać z zwierzętami, a by się zastanowić co chcę robić dalej w swoim życiu.
Spóźniona weszłam do schroniska i skierowałam się do małego biurka przy wejściu, które miało służyć jako recepcja ale nikogo tam nie zastałam.
- Wreszcie Pani dotarła!
Usłyszałam za plecami i się prędko odwróciłam. Ale z wrażenia mnie zamurowało.
Przede mną stał ON
Wysoki, umieśniony, z zarostem trzydniowym, ciemnooki brunet którego spojrzenie ciskało gromy z furii.
- Yyy.. Ja.. - zaniemówiłam. Nie jestem pewna czy nie trafiła mnie jakaś strzała amora prosto w serce. Wyczuła se moment nie ma co!
- Jak już Pani skończy się jąkąć to proszę iśc do szatni i zostawić swoje rzeczy. Ma Pani jedno jedyne ostrzeżenie. Nie cierpię ludzi niepunktualnych. - powiedzawszy to wyszedł. A ja oparłam się o biurko i westchnęłam
- Chyba podjęłam najlepszą decyzję na ten wolontariat tutaj..

cdn..