Hayatlarımız kişiliğimizin en büyük oyuncusudur bizde bu oyunların piyonları. Sıradan sözler milyonlarca şarkı, rengarenk çiçekler , ve bizler hayatta kalanlar ve hayatta tutanlar neye göre kime göre bilinmez ama bir yolunu bulmuş ve ölümden hep kaçmış insanlar veya ölüme hiç düşünmeden kucak açanlar. Kim daha cesur bilmem ama ben elimden gelen en iyisini yapmaya çalışıyorum .
Peki siz siz elinizden gelenin en iyisini yapıyor musunuz ?
Nisan ayının gelmesiyle havalar ısınmaya başladı. Fileli elbiseler ,parklarda gençler ve sokakta sokak sanatçıları ve ben hayatta sadece aç kalmamak için çabalayan. Hayat amacımı kaybedeli çok oldu annemi kay betmemde ekmeğe yağ sürdü... hayır hayır ölmedi cidden kay boldu. Size eve varana kadar kısa bir özet geçim. Kiracı ev kirası için her sabah kapıya dayanır dı vermezsek atacak felan klasik laflar annem ise her sabah kavga eder di ben alıştığım için yataktan çıkmazdım konuşmayı dinlerdim, o gün yine kapı çaldı ama bu sefer annem gidip bakmadı adam pes etmiş olacak ki "polisi haber veriyorum ben gelene evi boşalt " demesi ile korkuyla yataktan çıktım evi aradım taradım elime geçen sadece bir zarf ve üzerinde -18 yasina gelmeden sakın açma- yazıyordu .Tabiki bu beni durdurmaya yetmedi ve okudum ...
"Merhaba "
"Merhaba "
"Şey rahatsız ettim galiba denize dalmış izliyordunuz kusura bakman "
"Hayır hayır yani ben sadece,neyse sorun yok " dedim gülen bir yüzle karşımda 22-23 yaşlarında ince ve 160 mış boylarında kapalı bir abla vardı ,abla dediğime bakman ben daha 18 yaşındayım.
"Yeniden daldınız " gülerek cevap verdim ." Yorucu bir gündü kusura bakman... "
"Benim içinde öyleydi neyse size bir yer sorsam bilir misiniz "
"Yüksek ihtimalle evet " senelerce sokak sokak gezdiğim sehileri tabiki bilirim dimi Kim bilmez.
" Burda bir restoran varmış adı neydi ııı şey "
" Nasıl bir yer "
"Bende ilk defa gidecem randevum var da ay durun telefondan bakim "
Of milletteki yorucu derde bak be...
"Asansör " demesiyle gülümsedim "gelin ben sizi oraya kadar götürürüm "
"Zahmet olmasın " Ne zahmeti aaaa içimden konuştum durunda o da duysun yoksa deli sanacak
"Yok ne zahmeti banada yürüyüş olur hem kafam dağılır "
"Tamamdır "
Yolun ilk 5dk si sesizdi sonra o sordu ben cevapladım benim sormamak gerek yoktu ,çünkü o zaten kendi direk söylüyordu .
"Adın ne peki "demişti . Utangaç bir tınıyla "rüzgar " demiştim.
"Rüzgar mı? Rüzgar erkek ismi değilmi?"
"Evet ama babam o gerçeklikleri yıkmak istemiş " gerçek bundan ap ayrıca bir yabancıya hayatımı anlatamam değil mi ?
"Anladım renkli bir baba sevdim " Ne demezsin bende çok severim "Bayılırım " ııı bu seslimi dedim çünkü kadın bana garip garip bakıyor "Neyse bende Selma tanıştığmıza memnun oldum " .
"Bende "dedim sıcak bir gülümseme ile yol boyunca ben sustum o anlattı . 1 oğlu varmış ,evvlenmis ayrılmış kocası aldatmış galiba şirketi varmış yada öyle bişe ve sevgilisi 5. Aylarıymış.
"Geldik " dedim karşıyı göstererek ."Teşekkür ederim eğer istersen sende bize katıla bilirsin sorun olmaz " kibarca Red edip işim olduğunu söyledim ...
ve yine yollar yine ben ve siz . Harbi sizler kimsiniz ?
Akşama Yağmur var gibiydi İstanbul acaba neden böyle! Bir gün yaz bir gün kış anasınısatim hiç demiyor bu kızın ince bir pantolon ve tişört dışında giyeceği yok evi desen Allaha emanet ölemiyor çünkü günahları ağır geliyor acı çektirmeyim demiyor ya öleceğimi bilsem intihar ederim . Ama öyle bişe ki bu korkuyorum lanet olsun korkuyorum " BEN KORKAĞIN TEKİYİM " boş sokakta kimse beni duymadı bende kimseyi, kimse ' Hayır korkak değilsin ' demedi 'Hayat seni bu hale getirdi ' de demedi ve yine mal gibi ağlayan ben . Aslında benim dışında kim ağlasa 'Bu kız güçlü ' derim ama ben , ben ağladığımda bana hep yut dediler ağlarken ağzıma vurup yut dediler yut ... ben daha çok ağladım ve rüzgar la gelen gök gürültüleri ... kendimi yere attim dizlerimin üzerine düştüm büyük ihtima kanıyor . "Kendime gelmeliyim " dedim ," Burda olmaz " hadi ama... bir 5dk daha öyle kaldim ardına Yağmur başladığında ayağa zorlada olsa kalkıp kendimi camiye attım ...
İlk bölümü nasıl buldunuz??
