He is my Crush 143

Chapter 8 The Convo

GOD... SANA MAGAWA KO NG MAAYOS ITONG CHAPTER NA ITO...

HAHAHAHA... JUST THINK NA MGA BATA PA TALAGA SILA.. HEHEHE...

..

PERO MATURE NA NAMAN TALAGA ANG PAG-IISIP NATIN DIBA kahit NOONG GRADE SIX PA TAYO!!!

WWOOOHOOO!!! PARTY PARTY!!

-----------------------------------------------------------------------------------------------

(KATE'S POV)

1st of all... meron muna akong sasabihin kai Author...... salamat ha... meron nga akong Point of view malungkot naman ako... che!!!

(a/n: Sorry gud... aba malay ko... hahahaha... wag kang mag alala...magiging masaya ka this coming chapter..)

Yan ang author!!! Hahaha..

(liver spread enter here)

Tumatakbo ako ngayon... halo halo na ang aking nararamdaman nayon... nahihiya na nagagalit na malungkot na... basta... ewan...

My gosh... akala ko talaga... ako ang hinaharanahan niya.. Assuming kasi ako masyado... kaya ayun tuloy.. nasaktan lang ako...

nagagalit rin ako ke Gwen... hindi man lang niya sinabi sa akin? grabeh lang ha? ang sakit talaga... Bestfriend ko inahas ako!!! asdfghjkl!!!

Hindi ko alam kong saan ako tutungo... tsss.. bahala na ang mga paa ko...

Nandito ako ngayon sa rooftop... ewan ko lang.. basta dito ako inihatid ng mga paa ko...

Nagtago ako sa isang pader dito.. nakaupo at niyayakap ang mga binti... iyak lang ako ng iyak... mga 5:30 narin siguro ng hapon... kaya malApit ng magdilim.. kumukulimlim pa naman ang langit ngayon.. aaah.. basta.. ayaw ko munang umuwi nayon...

Hanggang sa meron akong naririnig na humahagolhol...

may umiiyak sa kabilang side ng wall... kaya sumandal nalang ako...

"Ang sakit noh???"

-huh?- tanong ng umiiyak... ay.. boy.. pala siya..

"Nasaktan karin ba? ako? oo... ang sakit... ang sakit pala na ang inaakala mong bestfriend eh... ang taong karibal mo sa pinakamamahal mong tao.."

-Magkaiba tayo*sob*... Oo ang sakit talaga... *sob* ang sakit masaktan ng *sob* minamahal..-

"Yeah right.. hahaha... *sob* pareho pala tayong nasasaktan ngayon..."

hindi na siya nagsalita pa.. pero ramdam ko parin ang presence niya...

"Alam mo... meron akong crush... matagal na actually... pero... last week ko lang naramdaman... na mahal ko na siya... i love him so much that i could not sleep if I cant see his picture everynight... he is like everything to me... but sadly... HE IS INLOVE WITH MY BESTFRIEND!!! ginawa lang niya akong ASSUMING...

can you feel how is it hurtful for me? its like im killing myself slowly... :(

Huhuhuhuhuhu.." umiiyak na naman ako...

-Nasaktan ka nga... tahan na.... sino ba yang walang kwentang lalaking yan?-

Hindi ako sumagot... umiyak lang ako... ang bigat na ng pakiramdam ko... parang pinapasan ko ang mundo sa bigat ng aking nararamdaman...

"I LOVE YOU IVAN.... "

at biglang bumuhos ang malakas na ulan.... at biglang tumambad sa aking harapan... ang isang lalaki... ang lalaking dahilan ng pagagos ng mga luha ng akin puso...

pero bakit namamaga rin ang mata niya? siya ba yung lalaki sa kabilang side ng wall? huh ikaw ba?

ikaw ba yun?.... Ivan? :(

Tumayo na ako.... hindi parin siya umaalis sa harap ko... at malakas parin ang buhos ng ulan... at lalong bumibigat ang pakiramdam ko..

*Bogsh*

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Sa wakas na nagising na ako... I was about to stand when i felt something heavy on my hand... Sobrang nagulat ako.. ng nakita ko ang isang lalaki.. kaya hinila ko ang kamay ko... causing him to wake up.... haha... yan bagay sayo... gawin bang unan ang kamay ko?

then.. i just realized... it is IVAN!!! kaya na pa sigaw ako ng todong todo...

"Aah!!! tumigil ka nga sa kakasigaw mo!!! its breaking my eardrums" pagsaway niya sa akin...

"Nasaan ako? bakit andito ka!!! Waaaaaah!!! Mommy!!! Nasaan ako? anong nangyare sa akin?" -sabi ko..

"Relax ka nga... nandito ka sa kwarto ko-"

"WHAT?? anong ginagawa ko dito? anong ginawa mo sa akin?" sabay tingin ng masama sa kanya.. na kunting kunti nalang.. ay magiging cannibal na ako!

"Woah!!! relax Kate... Wala akong ginawa sa iyo na masama... promise.... Well... nandito ka kasi... noong time na napanganga ka sa kagwapohan ko kanina bigla ka nalang nahimatay.." pagpapaliwanag niya..

ABA ANG KAPAL!!! "Hindi rin noh... halimaw kaya ang nasa harapan ko!" sabay tawa ko...

"Okey ka na ba?" nag alalang tanong niya.. sabay lagay ng kamay niya sa noo ko...

My Gosh!!! hala!! for sure... mukha na akong kamatis ngayon...

"Hindi ka naman mainit... ngunit bakit namumula ka!" sabi niya then smirk...

"Che!" sabay tulak sa kanya... "Tabi ka nga! aalis na ako..." sabay lakad...

Pero humarang siya sa daanan ko... "No! i wont allow you... " he said full of authority..."tignan mo oh... maghahating gabi na... hindi na safe ang daan.."

"HINDI! Aalis na ako... tumabi ka nga... " -ako ofcourse?

"Hindi! -wait... hindi ka pa nga kumakain ng dinner eh" pagpipigil parin niya sa akin...

"No!! uuwi na ako.. at hindi ako gut-"

*GRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR*

WHAT was that? epic my dear!! shesshe lang ha!!! grabeh... pulang pula na ako dito sa hiya...

"HAHAHAHAHAHAHA... NAKAKATAWA KA... umupo ka na nga... at ipaghahain kita ng dinner mo.. jan ka lang ha.. wag kang tumakas..." natatawang sabi niya... habang pinapaupo niya ako sa kama niya... at naglaho na parang bula...

LANGYA... magpapakain na nga lang... pinagtatawanan pa ako.. ano choice ko.. duh... kung totoy pa ang itsura niya... pano nalang ako! common sense nga mga teh!.. wala na akong magawa l

kundi maglibot libot sa kwarto niya... okey naman ito... typical na room ng lalaki... you know.. the usual scent of a boy... ;) patuloy parin ako sa pag si-sight seeing ng biglang bumuhos ang malakas ba ulan... umagassshhh... bakit ba pabago bago ang panahon ngayon? pano na talaga ako makakauwi ngayon....? zzzzeeeZZZ (chill) giniginaw ako... gosh.. ang lakas pa ng aircon... kaya binalot ko ang sarili ko ng kumot.. O.O

*KR-KRRREEEK* (sound effect ng door)

(a/n: sorry na.. hindi ko alam kong pano eh)

"BAT ANG TAGAL MO?" pagrereklamo ko sakanya...

"HaHa!!! anyare? bat ka nakakumot jan... eto oh.. kainin mo na ito... habang mainit pa... pinagluto kasi kita ng noodles." tsaka inilapag niya ito sa maliit na table niya malapit sa bintana niya at pinatayo ako...

"Sige... alibi accepted... thank you btw." at binigyan ko siya ng pinakamatamis kong Smile.. ;) at nilantakan ang nakahaing pagkain...

Ayon.. hindi ko maubos ubos.. pero sinigurado ko talagang ubos ang niluto niyang noodles.. ;) syempre noh... dagdag pointz.. hahaha. in love talaga ako dito sa lalaking ito...

------------------------

OKEY... HAHAHAHAHAHAS READ LANG PO NG READ!!!

I LOVE YOU ALL !!!