Lisi klan

prolog

Wiele wieków temu, kiedy nasz gatunek jeszcze nie istniał, żyły istoty stworzone ze światła. Ich świat podzielony był na cztery królestwa, z których każde odpowiadało jednemu z czterech żywiołów. Niedaleko tego małego świata, na morzu, znajdowała się niewielka wyspa, znana jako Wyspa Cienia, nadana jej przez władców żywiołów.

Na tej wyspie mieszkały dwie siostry: starsza, o śnieżnobiałych włosach i oczach ciemnych jak onyks, oraz młodsza, o włosach w kolorze dojrzałej pszenicy i oczach przypominających akwamaryn. Starsza siostra nazywała się Umbra, a młodsza Lux. Były swoim zupełnym przeciwieństwem. Umbra była rozważna, kierowała się rozumem i zawsze zachowywała spokój. Lux z kolei najpierw działała, a dopiero potem myślała – kierowała się sercem i łatwo można było ją wyprowadzić z równowagi. Mimo tych różnic, zawsze się wspierały. Jedna była dopełnieniem drugiej. Od zawsze – na zawsze.

Jednak nadszedł dzień, w którym między siostrami wybuchła kłótnia. Powodem było zaprzyjaźnienie się Lux z księżniczką Królestwa Wody. Umbra uważała, że ludzie żywiołów są zepsuci, pełni pychy i samolubstwa, dlatego nie można im ufać. Lux natomiast wierzyła, że nikt nie jest ani całkowicie zły, ani całkowicie dobry. Zdecydowała, że opuści wyspę i wraz z nowo poznaną przyjaciółką, Bishaan, ciemnoskórą księżniczką o włosach w kolorze oceanu i oczach przypominających lapis lazuli, wyruszy w podróż, by zwiedzić świat.

Bishaan, choć od zawsze miała wszystko, czego zapragnęła, nie lubiła życia na królewskim dworze. Uwielbiała zwierzęta i mimo swojej miłości do luksusu, miała złote serce. Zawsze pomagała swoim poddanym, a choć była porywcza jak rzeka, potrafiła zachować rozsądek. W trakcie podróży Lux poznawała kulturę i tradycje innych królestw, a także znalazła przyjaciół wśród następców tronów.

W Królestwie Wiatru poznały Bubbee – srebrnowłosą dziewczynę o jadeitowych oczach, która z charakteru przypominała Umbrę, choć była bardziej otwarta i kochała podróże. Następnie spotkały Dachee, księcia Królestwa Ziemi – czarnowłosego chłopaka o cytrynowych oczach, który był spokojny i ufny, choć niezbyt bystry. Na końcu poznały Abiddę, księcia Królestwa Ognia – złotowłosego chłopaka o rubinowych oczach, który był zarozumiały i porywczy.

Razem przemierzyli wiele krain, a Lux, choć nie władała żadnym z żywiołów, doskonale posługiwała się bronią. Przez lata dorastała, a z czternastoletniej dziewczynki stała się piękną dwudziestotrzyletnią kobietą. Choć stała się bardziej opanowana, jej charakter nie zmienił się wiele – no, może nieco złagodniał. Mimo to, Lux bała się powrotu na Wyspę Cienia, przekonana, że Umbra jej nienawidzi.

Jednak Umbra nie pałała nienawiścią do siostry. Całą swoją złość kierowała na przyjaciół Lux. Przez lata doskonaliła się w czarnej magii, która zaczęła rosnąć w siłę wraz z jej nienawiścią. Kiedy Lux wróciła, Umbra uwięziła ją w sercu wyspy, aby chronić ją przed tym, co uważała za zgubny wpływ żywiołów.

Tymczasem wszystkie królestwa zjednoczyły się, by uwolnić Lux, bohaterkę i przyjaciółkę władców Czterech Krain. Choć walczyły dzielnie, mrok zdawał się zwyciężać. Umbra, mimo swojej nienawiści, wciąż chciała chronić swoją siostrę, a Lux rozumiała jej motywacje. Jednak dziewczyna była rozdarta między lojalnością wobec przyjaciół a miłością do jedynej rodziny.

Po czterech latach wojny, Lux została uwolniona, co tylko rozjuszyło Umbrę. Lux chciała przemówić siostrze do rozsądku, lecz przyjaciele byli pewni, że to się nie uda. Ostatecznie, w ostatnim starciu, Bishaan, Bubbee, Dachee i Abidda przekazali Lux fragment swojej mocy, co połączyło siły czterech żywiołów z jej czystym sercem. W ten sposób powstała magia światła. Jednak mimo potęgi, światło nie mogło zgasić mroku, a mrok nie mógł przyćmić światła.

Napięcie między tymi siłami rozdarło świat na dziewięć części. Przyjaciele Lux próbowali to powstrzymać, ale było już za późno. Widząc skutki swoich działań, Umbra postanowiła to zatrzymać, lecz bezskutecznie. Świat, jaki znały, dobiegł końca.

W ostatniej chwili Lux i Umbra, wraz z przyjaciółmi, poświęcili swoje życie, by ocalić resztki magii i rozdzielić je między dziewięć nowo powstałych światów. Z tej magii powstały duchy żywiołów, których zadaniem było wybieranie następców. Woda przyjęła postać konia, wiatr – orła, ziemia – jelenia, a ogień – salamandry. Cień przyjął formę wilka, a światło – lisa o dziewięciu ogonach.

Pierwszą Wielką Wojnę Magii szybko zapomniano, a nowo powstałe światy rozpoczęły własne historie. Jednak duchy magii kontynuowały swoje zadanie, wybierając kolejnych następców przez kolejne eony...