huzuru koklasam ege'de || baris alper yilmaz.

chapter 0.1

tarihleri alalım🫶🏻
Deniz's Pov:
Hayatımdan ayrılıyordum.Izmir'den ayrılıyordum.Hayatımı,bütün ilklerimi,dostlarımla yaşadığım güzel anların yerinden ayrılıyordum.Nedeni nemi?Tabiki babam.Hayatımı mahveden,altüst eden,erkeklere güvenin olmadığını kanıtlayan "adam".Adam kelimesinin çokta uyduğunu düşünmüyorum ama neyse.

Bugün annemle babamın ayrılma davasının 2.ayıydı.Annem bunca gündür velayetimi almaya çalışıyordu.Aldıda.Sonunda ayrıldıkları için annemde bende çok mutluyduk.Ta ki annemin Ankara'ya taşınacağımızı söyleyene kadar.Bütün tanıdığım herkes burdaydı.Ondan gitmek istemiyodum.Düşününce babamdan farklı bi şehirde yaşamak çok olumlu geliyodu.Ama Izmir'den ayrılmak istemiyordum.Maalesefki annem bu konularda fikirlerimi dinleyen bi insam değildi...Kim bilir belkide bu herkes için iyi olacaktır?Pek sanmasamda.

Herşeyimizi hazırlamıştık.Şuan arabadaydık.Arabada ölüm sessizliği vardı.Ta ki annem M Lisa-Ellerim Boş açana kadar.

Nehir(Anne):Bu şarkıyı sevdiğini sanıyordum.
D:Seviyorum zaten anne,sevmediğimi nerden çıkarttın?
N:Yani genelde sevdiğin şarkı açılınca bağırarak söylersinde.
Hafif kıkırdadım
D:Moralim bozuk
N:Biliyorum güzelim zaten moralini yükseltmeye çalışıyorum.
D:O biraz zor be annecim

Elimi tutup eğlenmek amacıyla havaya kaldırdı

N:ELLERİM BOŞ AKLIMDA BİTEK SEN
D:İMKANSIZ ODAKLANMAK SEN VARLEN
N:RÜZGARINA AÇALIM Bİ YELKEN
D:GİDELİM NEREYE DERSEN
D&N:DEDİLERKİ VARMIŞ HEP PEŞİNDE BİRİLERİ ARIYOMUŞ TELEFONUNU HEP GECELERİ

Gülerek arkaya yaslandım.Sanırım annem hayatımdaki en büyük şansımdı.

Genç yaşta evlendiği için şuan çok sorun yaşasada genç annenin olması hayattaki en güzel şey bundan eminim.

Bikaç saatin sonunda Ankara'ya,yeni evimize varmıştık.Herşeyimizi eve yerleştirmiştik.

D:ANNEE!ben çok acıktım ya
N:Yemek yapiyim güzelim

Annem dolabı açtığında büyük bi hüzünle karşılaştık.

D:Süper ya valla
N:Aşkım yakınlarda market vardı ben gidip ekmek alıyım
D:Anne sen dur ben alıp geliyim ya sen çok yoruldun.
N:Eminmisin güzelim
D:Eminim annecim en fazla ne olabilirr
N:Ben sana söyliyim.Max birini bulup aşık olursun hayatım
D:Anne ben topçu bulucam kendime aynı benim gibi.
N:Bak ya taktı topçulara
D:Ne anne yaa torununda topçu olur işte fenamı
N:Bak bak sen Deniz hanıma baak

Anneme gülüp paramı aldım.Üstüme bişey alma gereksiniminde bulunmadım çünkü hava 35 dereceydi...Altımda dizime gelen siyah şort,üstümdede siyah arkası desenli uzun tişört vardı.Ve tabiki vazgeçilmez converselerim.

Bikaç dakika sonra korktuğum görüntüyle karşılaştım.Yaklaşık 7-8 tane erkek parkta oturup çekirdek-kola yapıyolardı.Umarım laf atmazlar diye içimden geçirip önlerinden gittim.Bakışlarını üzerimde hissedebiliyodum.

Yaklaşık 10 dk sonra bakkalın önüne geldim.Rıdvan Bakkal tabelasına baktım.Tam bir mahalle bakkalıydı.İçeri girdiğimde çok güzel bir kız vardı.

D:Merhaba,iyi günlerr
X:Hoşgeldinizz
Kız çok tatlıydı ama giyim tarzı tam bir kekoydu...
D:Ben 2 tane ekmek alıcaktım.
X:Hemen veriyim
2 tane ekmeği poşete koyup verdi.Teşekkür edip çıkarken
X:Ya şey seni hiç buralarda görmedim.Yenimi taşındın?
D:Ha evet annemle bugün taşındık:)
X:Bu arada ben Tuğçe
D:Memnun oldum bende Deniz.Bu arada saçların aşşırı güzelmiş yaa
T:Çok teşekkürlerr seninde dövmelerin çok güzell
D:Yaa teşekkür ederim:)
T:Evin tam nerdeydi?
D:Yolun sonundaki ev
T:Ha Barışların sahibi olduğu ev
Barış mı?
D:Sanırım ev sahibimiz o
T:Bu arada buralarda pek böyle dolaşmanı önermem güzelim tehlikelidir buralar
D:Evet onu anladım zaten gelirken bi grup dik dik baktıda maalesef.Eve geçmeye korkuyorum.
M:İstersen seni eve bırakıyım.Zaten dükkanı kapatıcam şimdi
D:Olur çok iyi olurr