Hababam Sınıfı (texting)

❥1

"Yine geç kaldım! Bu sefer kelaynak kesin beni öldürecek. Off kızım bir gün de erken kalk ya!"

Koşturmaktan nefes nefese kalmıştım, her zamanki gibi alarmı kapatıp geri uyumuştum ve şimdi de derse yetişmeye çalışıyordum. Üstelik ilk ders matematik sınavım vardı.

Matematikçi (okulda ona kelaynak derdik) geç kaldığım için sürekli beni şikayet ediyordu. Onun yüzünden kaç kez müdürle başım belaya girmişti. Bugün de tam onun sınavına denk gelmiştim şans işte.

Nihayet okulun kapısına geldim ama kapı kapanmıştı, güvenliğe seslendim kapıyı açması için ve her zamanki tavrıyla karşılaştım.

"Kızım sen yine mi geç kaldın? Kaç kere diyeceğim zamanında gel okula diye?"

Buradan uçup bıyıklarını yolma isteği çık aklımdan...

"Amca sınavım var acele et, zaten kel- matematik hocası bana takıntılı biliyorsun. Hadi çabuk!"

Hadi be amcam bırak muhabbeti.

"Son kez açıyorum, yarın da geç kal kapıda bırakırım haberin olsun."

"Dün de öyle demiştin sanki, ben mi yanlış hatırlıyorum?"

Beni dinlemeden kulübesinden çıkıp kapıyı açtı, açtığı gibi fırladım. Uyandığımdan beri aslan görmüş zebra gibi koşuyordum. Yorulmuştum ama bir de sınıfa koşmam lazımdı.

Merdivenlerden ikişer üçer çıkarken bir yandan da müdüre yakalanmamak için içimden dua ediyordum. Neyse ki korktuğum şey olmadı, müdür önüme çıkmadan sınıfa gidebildim.

Korkarak kapıyı tıklattım, içeriden kelaynağın sesi geliyordu. Muhtemelen beni arıyordu, yine geç kaldığımı farketmişti.

Yüzüme sahte bir üzüntü yerleştirerek kapıyı açtım, bütün sınıfın gözleri bana dönmüştü. Tabii başta da matematikçinin. Fakat içeride sadece o yoktu.

"Hocam kusura bakma- müdürüm! Siz de mi buradaydınız, ben de tam okula geç kaldım diye acele ediyordum."

Müdür gözlerini kocaman açmış ve kısa boyuyla bana dönmüştü.

"Sahra, daha ne kadar uyarmam gerek zamanında gelmen için? Vereceğim disiplini göreceksin geç kalmayı!"

"Ah, müdürüm çok önemli bir işim çıktı. Kusura bakmayın acil bir işti erteleyemezdim."

Yalanlarını yesinler, gerçi çok yalan sayılmaz çünkü uykum da benim için çok önemli bir iş. Uykumu asla başka bir şeye değişmem.

"Dün de işin vardı değil mi, ve önceki gün de. Benim senin kadar işim yok evladım. Bu son uyarımdı, yine vicdanım el vermedi ama bir daha acımam haberin olsun."

Sonra kelaynağa döndü, "Size de iyi dersler hocam." Ve sınıftan çıktı. Yine yırtmıştım, ama sınavdan yırtmam biraz zordu. Ya düşük alacaktım ya da kopya çekecektim. Kopya çekmenin yanlış olduğunu biliyordum ama dersten geçmem gerekiyordu.

"Hadi yerine otur bir an önce, sınav yapacağım."

Hayret, kızmadı. Herhalde müdür kızdı diye kızma gereği duymamıştı.

Dikkat çekmeden cam kenarı en arkadaki sırama oturdum, kalem ve silgi çıkardım. O sırada hoca kağıtları dağıtıyordu. Kağıdı yavaşça alıp soruları inceledim. Yuh be hocam, öyle ölmeyiz füze atsaydın! Bu sorular ne böyle? Lisede öğrenci değil geleceğin bilim insanlarını yetiştiriyor sanki!

Oflaya poflaya kağıdıma baktım, sonra da ismimi yazdım. En azından onu yazabilirdim.

Kelaynak masasına oturmuş sinsice bana bakıp gülümsüyordu. Sınavı sırf ben düşük alayım diye yaptığına yemin ederim ama kanıtlayamam. Ona ters bir bakış atarak kağıdıma döndüm, hoca da o sırada sınıfı uyarmakla meşguldü.

"Benim sınavımda kimse kopya çekemez! Çeken olursa da direkt basarım sıfırı, sonra da müdüre yollarım. Ona göre hareket edin."

Sınıf başını önüne eğmiş sessizce sırıtıyordu, sen öyle san hocam. Bu sınıf senin haberin olmadan ne kopyalar çekti... Hababam sınıfı bir biz iki, o derece örgütlendik.

Birkaç kişi mırıldanarak, tamam hocam gibi şeyler dedikten sonra herkes başını kağıdına eğdi. Ben de yavaşça bileğimi sıyırdım, kopyalar hazırlanmıştı. Geç kalacağımı bildiğim için dün geceden koluma yazmıştım gereken ne varsa.

Gör bakalım kelaynak, kim kopya çekermiş, kim sıfırı boylarmış?

.............................................................

Ben geldim, hem de yeni kurguyla geldimm. Aniden gelen bir kararla texting yazmaya başladım, umarım beğenmişsinizdir. Size iyi okumalar, ben kaçar... ❤️❤️