Yıl 1943
Mildred Melanie Morrison Anlatımından:
Yeniden Hogwarts' a dönme vaktiydi. Hem yetimhaneden kurtulma hem de arkadaşlarıma kavuşma zamanım. En çok bu yüzden Hogwarts'ı seviyorum. Tabi Hogwarts'ın sevmediğim yanları da vardı mesela Tom Marvolo Riddle. Onunla 5 yaşından beridir tanışıyoruz ve benden nefret eder aynı yetimhanede olmamızdan kaynaklımı yoksa farklı bir şeymi bilmiyorum ama bana karşı zorbanın teki.
Her neyse size biraz ailemden ve hayatımdan bahsedeyim, ailem safkan ve varlıklı büyücülerdi ve ne yazık ki bir kaza sonucu ikisini de 5 yaşında kaybettim. İşte o zaman benim yetimhane hayatım başladı, Tom bana karşı her zaman kaba ve zorba yaklaştı. En küçük bir şeyimde bile sinirlenirdi ve boğazımı sıkmak, beni itmek gibi gibi fantezileri vardı. Açıkçası eskiden üzülürdüm ancak şu an umurumda değil hatta üzme sırası bende.
Bu sene 6. sınıfım (arkadaşlar biliyorsunuz ki Hogwarts'ta 6. sınıf 16 yaşına denk geliyor) daha farklı bir yıl olacak çünkü Tom'un bana attığı crucio'ların herkesin bana yaptığı zorbalıkların bedel yılı. Tabiki de arkadaşlarım ve beni sevenler var ancak genel olarak Slytherin'liler safkan olmama rağmen bana bulanık demelerini hiç saymıyorum bile!
Ve gelelim en yakın arkadaşıma, Alice Malfoy ilk yılımdan beridir sessiz ve soğuk bir insan olmama rağmen beni hep seven ve ilgi gösteren tek Slytherin.
Her neyse sevgili günlüğüm bugün sana biraz hayatımdan bahsetmek istedim seni haftasonu Hogsmade'de bir kitapçıdan aldım ve şu an Hogwarts Express ile Hogwarts'a giderken yazmak istedim bu sene duygularımı anlatacağım birinin olmadığını hissettiğimde sana yazacağım şimdilik görüşürüz.
Artık Hogwarts'a geldik, 1. sınıfların binaları seçildi, Dumbledore klasik sene başı konuşmalarını yaptı ve ziyafet başladı.
Alice:Sonunda yaz tatili bitti bütün yaz boyunca seni o kadar çok özledim ki!
-Bende seni çok özledim Alice, en azından bütün yaz boyunca mektuplaştık.
Alice:Zaten benim de tek tesellim kesinlikle buydu.
Akşam yemeğinden sonra yatakhanelerimize çıktık, Alice ile aynı odada kalıyorduk zaten bunun sayesinde tanıştık.
Sabah
Hazırlanıp kahvaltı yaptıktan sonra koşa koşa Slughorn'un dersine yetişmeye çalışıyordum ki biriyle çarpıştım.
Marvolo:Önüne baksana aptal!
Tom kafasını çevirdiğinde beni gördü ve alaycı sırıtışıyla
-Bak sen kimler buradaymış, seni o aptal yetimhanede görmem yetmiyormuş gibi birde Hogwarts'ta görmek zorunda kalıyorum(!) şu hayatta acı çektiğim tek şey bu olabilir.
-Kes sesini Riddle! Artık benimle uğraşmayı kes yoksa-
-Yoksa ne Morrison? Beni döver misin? Bakıyorum da bu sene konuşmayı öğrenmişsin.
Alaycı bir şekilde sırıtmaya devam etti,
-Zaten sen nasıl Slytherin'e nasıl seçildin ki? Yani senin gibi bir bulanık seçilse seçils-
Artık gerçekten sinirlenmiştim ve en önemlisi ben bu sene zorbalıklara sessiz kalmayacağıma dair kendime söz vermiştim hemen lafını kestim,
-ARTIK KES SESİNİ BEN BULANIK DEĞİLİM SAFKANIM AYRICA SESSİZ OLMAM GÜÇSÜZ OLDUĞUM MANASINA GELMİYOR RİDDLE! ŞİMDİ PRF. SLUGHORN'UN DERSİNE YETİŞMEK GİBİ DAHA ÖNEMLİ İŞLERİM VAR!
Cevabımı verdikten sonra sınıfa girdim beş dakika geç kalmıştım o aptal yüzünden profesörden özür diledim ve Alice'nin yanına geçtim benden iki dakika sonra da Tom geldi ve oda Abraxas'ın yanına geçti. Benim sesimi yükseltmeme şaşırmış görünüyordu ve o olaydan sonra bir süre benimle hiç konuşmadı, uğraşmasını geçiyorum KONUŞMADI BİLE anlaşılan benden korkmasa bile artık ezik gibi susmadığımı anlamıştı sanırım.
Merhaba arkadaşlar ilk bölüm sizce nasıl bence ilk hikayeme göre hiç fena değil umarım sonrasınıda beğenirsiniz lütfen hatalarım varsa beni uyarın ve kendimi geliştireyim bundan sonrası için iyi okumalar!<3
YOU ARE READING
My Darknes
FanfictionWe were like magnets at the end of the day we were attracted to each other no matter what...
