အပိုင်း(၁)

30 2 0
                                        

ပူပြင်းတဲ့နွေရာသီ လူပေါင်းများစွာကဝမ်းတစ်ထွာစာအတွက်ချွေးဒီးဒီးကျအောင်ရုန်းကန်သွားလာနေကြတယ်။

သွားလာဖြတ်သန်းနေတဲ့ယဉ်ကြီးယဉ်ငယ်ပေါင်းများစွာဆီကအသံဆူဆူတွေအသက်ဝင်နေတဲ့ပန်းချီကားပမာဖြစ်နေပေမယ့်စိတ်မကြည့်တဲ့နေ့မျိုးမှာတော့စိတ်ကုန်စရာရန်ကုန်မြို့ကြီးလို့တွေးမိတယ်။

စီးပွား‌ေရးမြို့တော်ဆိုသည့်တိုင်လူတိုင်းဟာစီပွားဆန်သည့်စိတ်ဓာတ်တွေနဲ့သာအမြတ်အကျိုးရှိမှပြောဆိုဆက်ဆံကြတာမျိုးတွေပါအတုအယောင်မြို့တော်ကြီးလေ။

ကျနောကရှစ်တန်းကျောင်းသားလေးတစ်ယောက်ပါငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့လောကကြီးကိုစိတ်ကုန်သလိုပြောနေတော့လေကြီးလေကျယ်လို့ခင်များတို့ထင်မိမှာဘဲနော်။

အမှန်တော့ကျနောစကိတ်စီးနေကျလမ်းလေးထက်မှာဒီနေ့လူတွေရှုပ်ယှတ်ခပ်နေလို့ညည်းတွားမိတာပါဗျာ။

"ကလင်ကလင်!!ဟာ! ဟိတ်! ဟိုကောင်လေးဖယ်ဖယ်! ကျွီ!!!ဒုန်း!
အမလေးဗျာ့!ကျိုးပါပြီ....
အမေမွေးတုန်းကအကောင်း အခုတော့ သူငယ်နတ်စားကြောင့်ယိုယွင်းရပြီပေါ့!"

သွားပြီ ရော်ကြေးတွေဘာတွေပေးရရင်အမေတော့ငါလေးကိုဆူပြီ သိကြားမင်းကယ်ပါ

"ဟာ ခင်များကြီး ဘာဖြစ်သွားသေးလဲဗျာ့
ကျနောထူပေးမယ် လာလာ ဘာတွေစားထားလဲမသိ လေးလိုက်တာဗျာ"

မျက်စောင့်တချို့ဟာဒိုင်းခထဲကျနော့အပေါ်ဆင်းသတ်လာပါပြီ ဂလု!

"ဟီးးဒီကအကိုဘယ်နားများနာသွားလဲဟင်"

မျက်နှာချိုသွေးရပြီပေါ့ ဟိုကလူထသတ်မယ့်ရုပ်ခံနဲ့လေ

မင်း!

ဒါ ဒါက တကယ်ကလေးလေးဘဲအသားဖြူ"ပါးဖောင်း"သူ့ကိုဆူမှာစိုးလို့ထင် သွားတက်လေးတွေပေါ်တဲ့ထိဖြည်းပြနေတာ
မိဘတွေကလွှတ်ထားရက်တယ် ငါ့သားလေးသာဆို ထိခိုက်မိမှာစိတ်ပူရတာနဲ့ နှလုံးဖောက်သေသွားမှာ

"အကို!"

"ဟင်! အင်း"

"ဘာတွေစဉ်းသားနေတာလဲဗျာ့ ကျနောခေါ်နေတာကြာလှပြီ"

"အော ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ခေါင်းမူးလို့ခနငြိမ်နေတာ ငါကခါးနာသွားတာ ကောင်လေးကောထိခိုက်မိသေးလား"

"ကျနောလား သွေးလေးစို့သွားယုံပါဗျာ့
ဒီလောက်ကတော့ ပမွှားလေးပါ ဟဲ" "

"ဘယ်နားထိတာလဲပြကြည့်အုံး"

"ဒီမှာရယ် ဒီနေရာရယ်"

"အင်း များတော့မများဘူး ဒါပေမယ့် အိမ်ရောက်ရင်မိဘတွေကို ဆေးထည့်ခိုင်းအုံးနော်
ပစ်ထားရင် ပိုဆိုးလာမှာ အခုကဆောင်းတွင်းဆိုတော့ အနာရင်းတယ်ကွ ကြားလား"

"ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့"

ဒါက လူလား ကြက်တူရွေးလားမသိပါဘူး
စကားက ရေပိုက်ပေါက်နေသလိုဘဲ တရစက်ထွက်တာ မြန်မြန်လစ်မှပါ

"ကောင်လေး စကားနားထောင်နော်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါဗျာ့ အကို ကျနောသွားပြီနော် နောက်ကျရင်အမေဆူတော့မှာမို့"

"အင်း လမ်းလျှောက်သွားတော့ ဒါကြီးမစီးနဲ့တော့"

သူများအဖိုးတန်လေးကိုများ ဒါကြီးတဲ့ ဟွန့်

"ဟိတ်! ကောင်လေး ဘာတွေဆူပုတ်နေတာတုန်း ဒဏ်ရာတွေကနာလို့လား"

ဗျာ မဟုတ်ပါဘူး မနာဘူးဗျာ့
ဟုတ် ဘိုင့် အကို"

"အေး‌အေး ကောင်းကောင်းသွား"

ကောင်း‌ေလးကိုဆိုးမယ်ထင်တာ လိမ်မာသားဘဲ ရန်ကုန်သားလေးမို့​ ခေါင်းမာမယ်ထင်တာ....

"ဟာကွာ...ချိန်းပျတ်သွားပြီ ဟူး လမ်းလျှောက်ရပြီ ခြေထောက်ကလေးရေ အားကိုးပါရစေ"

*ကံကြမ္မာကတော့စုံစည်းစေခဲ့ပြန်ပါပြီ
ထိုကြမ္မာကဘဲ......*

#####

အရေးအသားမကောင်းပေမယ့်အားပေးကြပါအုံးနော်😣💜တစ်ပါတ်ကိုနှစ်ပိုင်းတင်ပေးမှာပါ❤
[6.1.2023]
15:02pm

ရစ်Stories to obsess over. Discover now