" Belki de yanlıştı doğrularım
Aşkını, sevgini sorguladım
Yolların kapalıydı zorlamadım
Öldürdüm çiçeğimi, yaşatamadım"
_
_________________________________________________________
Emindim artık biz diye bir şey kalmamıştı ne varsa kalan bu gece öldü dağılmış hissediyordum birdaha asla toparlanamayacak kadar dağılmış haketmedim tek bildiğim bu çok ağırdı fazlaydı artık kanata karşı bir şey hissetmeye devam edemem ona her baktığımda aklıma bu gecenin geleceğini bile bile yapamam bunu kendime..
Hakettiğini düşünmüştüm yanılmışım ben geri dönüşü olmayan bir şey yaptım artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak ne Ekim ne ben aramızda aşılmaz duvarlar var bu duvarın temelini o yapmış olsada ben bu kadar yükselttim hata ettim öfkeme yenik düştüm asla bir değildi yaptıklarımız ekime ne kadar kızgın olsam bile çok ileri gitmiştim.
Bencede kanat fazla ileri gitti geri dönüşü olmayan bir yola girdiler artık bakalım bu hata kelebek etkisi gibi daha kaç tane geri dönüşü olmayan hataya sebep olacak...
Ekim annesinden iki günlüğüne izin almıştı okula gitmemek için hazır değildi dün geceden sonra o okula gitmeye kanatı görmeye toparlanmaya ihtiyacı vardı iki günde ne kadar olursa toparlanmalıydı ardından hiç olmadığı kadar güçlü bir şekilde dönecekti okula...
Annemden aldığım izinle tekrar yatağıma döndüm Hazal yanıma geldi ve gelmek istemediğime emin olup olmadığımı sordu ama hiç olmadığım kadar emindim bugün değil başka bir şey kaldıramazdım her gözümü kapattığımda o an geliyor gözümün önüne ne kadar acı aynı olduğuna inandırmış kendini benim yaptığımla kendi yaptığını bir tutuyordu...
Flashback
Kanat: Nasılmış birine en büyük yaranı gösterdiğinde gelip seni oradan vurması ?
__________________________________________________________
En büyük yara yıllarca kapatmak için savaş verdiğim yaramdan vurdu beni oysa farkında değil yaptığı şeyin ne kadar acınası olduğunun artık düşünmek istemiyorum ama bir dakika olsun çıkmıyor aklımdan biraz uyumakta fayda var nede olsa uyku herşeyi unutturur değil mi ?
Okula geldiğimde ekimi görememiştim hazala sormak geçti aklımdan ama Ekim ona olanları çoktan anlatmıştır ve Hazal söylemeyi bırak sadece tersleyip geçer ama ne olursa olsun sormam gerek affetmez çünkü yaptığım şeyin bi özürle onarılmasının imkanı yok yinede kendimi affettirmek için ne gerekiyorsa yapmalıyım.
Kanat: Hazal iki dakika bakar mısın ?
Hazal: Ne var ne istiyorsun ?
Kanat: Ekim nerede diye soracaktım biliyorum sende çok kızgınsın bana ama en azından kendimi affettirmem için söyle lütfen
Hazal: Kanat seni anlamam mümkün değil biliyor musun çünkü sen ekimin yaptığı şeyle kendi yaptığını bir tutabilecek kadar aptalsın sen bundan sonra ekimin önüne dünyaları sersen yine affetmez seni ve eğer ben senin ekimin yanına gitmene izin verirsem ben kendimi affetmem ekimede en büyük kötülüğü yapmış olurum sen ekimi görmeyi hak etmiyorsun.
Kanat: Hazal nolur söyle lütfen şuan onunla konuşmaya çok ihtiyacım var sonraya bırakırsam kırdığım kalbi onaramam lütfen.
Hazal: Şuan bu konuşma ne kadar saçma farkında mısın okulda değilse evdedir ama dün ekimin sinir krizinden sonra neşe abla senin ekimle konuşmana izin verir mi sanmam ki haketmiyorsun da neyse
Hazal'la konuştuktan sonra umutlarım uçup gitti affetmeyecek beni ki hazalın dediği gibi bunu hak etmiyorum da zaten ama yine de ekimle konuşmam gerek eğer fikri değişmezse onu birdaha rahatsız etmiycem Ekim için görünmez olucam onun için....
Arabama binip ekimin evine doğru gitmeye başladım sanki beynim gitmemem için haykırıyordu tam aksine kalbimde gitmem gerektiğini söylüyordu sonuçtan korkuyordum ya birdaha beni görmek istemezse dayanabilecek miyim yokluğuna ne kadar garip daha dün ekimden nefret ettiğimi söylüyordum canını yakmak için planlar kurmuştum şimdi ise konuşabilmek için yalvarıyordum haketmiyorum ama umarım konuşmak ister benimle...
Flashback
Ekim: Ben senin canını yakmak için yapmamıştım ama senin ne kadar kötü olduğunu unutmuşum ben senin şeytan olduğunu unutmuşum...
__________________________________________________________
Aklıma geldikçe kendimden nefret ediyorum hala kızgınım ekime ama bu kadarını hak etmemisti...
Ekim
Uyandığımda başım ağrıyordu annemi aradım ilaçların yerini sordum terasa çıktım hafif yağmur yağıyordu huzur vericiydi belkide huzur bulabileceğim tek yer burasıydı şuan biraz kafa dinlemek istedim o beş dakika sonra kapının çalmasıyla tüm düşüncelerim kayboldu annemin geldiğini düşündüm ilaçları sorduğum için iyi olduğumu söylediğim halde ikna olmamıştı herhalde kapıyı açtığımda donup kaldım....
__________________________________________________________
Selaaammmm
İlk bölüm böyleydi biraz kısa oldu ben bazı şeyleri kendime göre yorumlamak istedim dizide bu lunapark olayı fazla hafife alınmıştı ama ekimin bunca yıldır sarmaya çalıştığı yarayı kanatmıştı ve ekim onu haklı bulmuştu resmen olmaması gerekiyordu bende bunu kendimce yorumladım umarım beğenirsiniiizzz <3
