Bir insanı diğer insanlardan ayıran nedir? Kime göre neye göre dir? Kimlerin ailesi ile arası iyi veya kötüdür? Kimlerinki çocuğu birşey diyince düzgün bir şekilde dinler yada kimlerinki ara sıra bakar? Hiç umursamayanlarda varmıdır? Kimler bu koskoca dünyada aslında olmayan bir sinir hastalığına sahiptir? Yoktur ama herkes üzerine geline oluşan o patlama, bağırma, saçını başını yolma isteği nedir? Sinirlerini tutamamak her insanda vardır. Fakat bunlar sınıflara ayrılır. Sinir hastaları en küçük bir şeye bile patlayabilecek, sabır denen tabire sahip olmayanlar dır. Kendine,etrafındaki kişilere veya nesnelere zarar verebilecek kişilerdir. Birde sinir haslatığı sınırına gelen kişiler olabilir. Sabırlıdırlar kendilerini tutmaya çalışırlar. Başarırlar evet ama o an kendini görsel olarak tutarlar. Biri bulaşacak yada biri bir şey isteyecek olursa "istemden" yüksek ve fevri çıkışlar sergileyebilirler. Kendilerini sıkışmış, daralmış, boğulmuş hissederler. Kalp yavaşlar. Kalbin yavaşlaması üzerine kişi derin derin nefesler almaya başlar. Alsında panikatak belirtisi olan bir belirtiyi istemden yapar. Eli, elleri boğazını bulur. İşte şimdi tam anlamıyla boğulmuş olur.
Kendi elleriyle boğulur, kendi ruhuyla,kendi dünyasıyla boğulur hatta kendi nefesiyle boğulur.
Gözleri dolmaya başlar. Hemen başını yukarı kaldırıp kendi ni sakinleştirmeye çalışırken içeriden birşeylere gülen annesinin, babasının seslsrini duyar.
Üzülür ama belli etmez. Çünkü o kaç kere yaşamıştı bu hissi. Kackere daralmış hissetti,kaç kere dışlanmış hissetti,kaç kere birsey diyince onu dinleyen olmadı ki. Alışmıştı artık.
Asosyalliğe, dışarıdan nefret hissine. Sonra sorunca da bu çocuk neden böyle oldu. Hep rol yapardı o çocuk. Ailesine , arkadaşlarlarına hep rol yapardı.
Hatta o kadar iyi yapıyordu ki onu gerçek sanıyorlardı. Her okul çıkışında arkadaşları ile ayrıldıktan sonra evine giden o kısacık yolda düşünürdü.
"Ne oldu bana" derdi. "Ne oldu o mutlu, neşeli çocuğa"
Ama bu çocuk hep üzgün olmadı.
Gerçekten güldüğü mutlu olduğu anlarda içinden "mutluluk gerçekten çok güzel bir şey" derdi.
Ama değişen bir şey vardı. Bu çocuk artık rol yapmayacaktı.
_____
Yanlışlıkla ilk bölümü sildim şimdi tekrardan yazdım.
O sondaki "bu çocuk artık rol yapmayacaktı" kısmı ile herşeyin başlangıcını koyuyoruz. İlerleyen bölümlerde kim bu çocuk onu tanıyacağız.
