Geç Gelen Sevgi /Askıda

1.bölüm

Eve geç kalmamak için hızlı hızlı yürüyordum bu seferde geç kalırsam amcamın elinden beni yengem bile alamazdı .Ah koca yürekli yengem azmı amcamın elinden beni kurtardı yılardır elinden geldiği kadar amcamı durdurdu bir kaç defa ölümden dönmüştüm her defasında neden benden bu kadar nefret ettiğini anlamazdim başımı iki yana saladım şimdi eskiye dönemezdim elimden geldigince hızlı yürüyordum köşeyi tam döneceken birisine çarptım elini belime sarıp düşmemi engelledi düşmemek için gömleğini sıkı sıkıya tuttum başımı kaldirdigimda ise zümrüt yeşili gözlerle karşılaştım hayatımda ilk defa bu kadar güzel bir yeşil görmemiştim o gözlerde aynı benim gibi şaşkınlık vardı bir kaç dakika birbirimize baktık sonra acelece ayrıldım o da kendine gelmiş gibi bir adım geri çekildi ve az önceki halinden eser kalmamıştı taş gibi bir suratla bana bakıyodu

-Dikkat etsene kızım görmüyorsun.

Bu üslubunun hiç beğenmemiştim ama ona laf yetiştiremezdim eve geç kalmıştım amcam yokluğumu fark ederse beni bitirirdi

-kusura bakmayın sizi fark edememiştim

adam suratıma bir kaç saniye baktı sonra hiç birşey yokmuş gibi yoluna devam etti arkasından şaşkınca baktım sonra acelece eve yürüdüm kapının önüne iki koruma vardı bu yüzden arka kapıya yöneldim genelde burda sadece bir koruma vardır ama o da pek aldırış etmez bu yüzden arka kapı çoğu zaman boştur bu tabiki kötü bir durum ama benim için çok iyi bir şey hemen kapının kolunu indirip içeri girdim etrafa baktığımda ise kimsecikler yoktu bu yüzden hızlı ama bir o kadar da sessiz odama yöneldim tam odama gelmişken biri saçımdan tuttup yere savurdu ağzıma metalik kanın tadı geldi ne olduğunu anlamadan kafamı kaldırdım ve amcamla göz göze geldim gözlerinde öfkeden başka hiçbir şey yoktu

-saat kaç ulan neredeydin bu saate kadar sen benim başıma orusbumu olcan

Sinirlenmiştim beni dövebilirdi sevmiye bilirdi ama asla bana bu sözleri söyleyemezdi ayağıya kalkıp karşısına dikildim

-büyüğümsün diye bunca zamandır sana karismadim annemi ve babamı görmeme bile izin vermiyosun bana herşeyi diyebilirsin amca ama bana o lafları diyemesin ben senin yiğeninim kardeşinin kızı bana böyle davranmana izin vermem .

Bana bir defa daha vuracakken yengem araya girdi gözleri ağlamaktan kıpkırmızıydı amcama yine beni dövmemesi için yalvariyodu

-yapma bey o senin yiğenin anasıyla babasını mezarına gitmiş beliki zamanı unutmuş bir daha yapmaz

Yengemin her defasında bu adam için yalvarması canımı acıtıyodu yengemin sözleri etki etmiş gibi bir şey demeden gitti yengem amcam gidince bana dönüp sıkıca sarıldı

-ah kuzum eleri kırılsın canın yaniyomu birşeyin varmı

Yengem hep böyleydi bana çok düşkündü hep bir kızının olmasını isterdi ama nasip değilmiş tam üç tane aslan gibi oğlu var ilk kuzenim selim abim bana çok değer verir şuan İstanbul'da bir senedir buralarda değil ikici kuzenim Ali o da selim abim gibi İstanbul'da selim abime yardım ediyor ve üçüncü kuzenim Seymen deli dolu birsidir kafasına taktığını yapar yengemin sesiyle kendime geldim

-rana yine nerelere daldın

Ve ben Rana anne ve babamı bir yaşındayken kaybeden amcasını bunca zamandır dövmelerine tüm gücüyle karşı koyan sevgiye muhtaç kız

Bir gün gelicek beni çok seven birisiyle mutlu yasiyicam peki o mutluluğu bula bilecekmiyim

Merhaba bu ilk hikayem acemilikle yazıldı yazım hatalarim varsa af ola