Za oceanem.

Prolog

2 lata temu

-Emma wstawaj ktoś do Ciebie- usłyszałam z dołu głos mojej rodzicielki.

Kto to? Nie spodziewałam się nikogo, tym bardziej o siódmej.

Podeszłam do lustra w łazience, przemyłam twarz zimną wodą nakładając jedynie troche tuszu na rzęsy, przeczesałam delikatnie moje czekoladowe, mocno kręcone włosy do pasa szczotką.

Ubrałam szybko koronkową bieliznę, wskoczyłam w czarne dresy i szarą oversize koszulkę następnie schodząc na dół.

-Kogo tu niesie?- zapytałam mamę.

Moja mama jest czarnowłosą, chudą kobietą po czterdziestce z zielonymi oczami. Oczy mam po niej.

-Myślisz że wiem? Jakiś Twój kolega.- odpowiedziała.

Podeszłam do drzwi i zabaczyłam Willa.

-Co tu robisz?- przywitałam się szybkim całusem w usta.

Will to mój chłopak.
Ma blond, kręcone włosy, brązowe oczy oraz piękkkkne ciało.
Miał na sobie czarną bluzę i tego samego koloru spodnie.

-Musimy pogadać.- powiedział lekko zdenerwowany i może smutny?

-Hmm. Jasne, wejdź do mnie.- odparłam.

Doszliśmy do mojego pokoju. Usiedliśmy na moim łóżku.

-Dzisiaj wyjeżdżam do Włoch.- oznajmił.

-Co? Na ile?-spytałam.

Krótkie wakacje nie zaszkodzą, ale i tak będę tęskniła.

-Na stałe.- odparł prawie szeptem.

Zamurowało mnie.

Po krótkiej chwili odezwałam się.

-I dopiero dzisiaj mi to mówisz?- zapytałam z łzami w oczach.

-Przepraszam ale nie wiedziałem jak Ci to powiedzieć.

Po dłuższej chwili stwierdziłam że nie powinnam być na niego zła tylko spędzić miło nasze ostatnie godziny przed jego wyjazdem.

-Naprawdę mi przykro, ale wiesz co? Może pójdźmy nad jezioro pobyć chwile razem.

Przykro to mało powiedziane. Jest mi w chuj przykro. Ale wole spędzić z nim te chwilę niż potem żałować, że byłam obrażona.

15:18

-Prosimy o wejście na pokład.- usłyszeliśmy z głośników.

-Pa, kocham cię!- krzyknęłam ze łzami w oczach do wchodzącego do samolotu Willa.

Pomachał mi i wszedł.

_______________________________
Hej to moja pierwsza książka mam nadzieję że sie wam spodoba.
Sorry za błędy.