Koza'daki Kelebek

1. "Bazen bazı yıkımlar, yeni bir tohuma fidandır"

O tohumu nasıl büyüttüğünüz size bağlıdır..

Derin bir nefes alıp kulağımda çalan şarkıya odaklanmaya çalıştım.

Fakülteden her çıktığımda beynimi toparlamak için şarkı dinlerdim. Özellikle derslerin 3 kat zorlaşması ve sayısalcı olmamda cabası.
Daha Üniversitenin ilk yılından okula giderken acı çekiyordum çünkü uyumayı seviyordum.

Lisede de hep böyle değilmiydim zaten?
Geç kalmaktan sınıfta kalıyordum ki, Fransız hocamızın iyi niyeti sayesinde böyle birşey olmamıştı.

Birde o zamanlar voleybolla ilgileniyordum ama şuan hamladığıma emindim.
Tek yaptığım spor Fakülteye git , ders işle, eve git, yemek ye, ders çalış ve yattan ibaretti.

Klasik bir öğrenci hayatı geçiriyordum o süslü kızların her hafta erkek değiştirdikleri gibi değildi benimki.

Ama o zamanlar bir sevgilim olmuştu ve iyi anlaşıyorduk hatta daha çok arkadaş gibiydik.
Bu yüzden çocuk benden ayrılmıştı çünkü bana sarılmasına bile izin vermiyordum.

Şimdi ise bir sevgilim var. Evet benim sevgilim var.
Fakülteden tanıştığım Gökay diye bir çocuk ve kendisi bana baya iyi davranıyor.
Çok güzel anlaşıyoruz ama her arabayla beni evimin önünden almaya kalksa geç kaldığım
için tonla azar işitiyordum.

Düşüncelerimi yavaşça terk ettiğimde evimin kapısının önündeydim.
Ne ara dolmuşa binip inip evimin önüne kadar yürümüştüm bilmiyordum.

Evimin önünde Gökay'ın arabasını görünce sevinçle sırıttım.
Dikiz aynasından bana sırıtınca hızlıca arabanın ön koltuğuna oturdum.

Bana doğru yaklaşıp yavaşça dudağımdan öptükten sonra geri çekildi.
"Nasılsınn" dedi harfleri uzatarak.
"İyiyimmm nereye?" Dedim kemerimi bağlarken.
"Pateni bugün öğreticem sana artık" gözlerimi kaçırdım.
O gerçek bir paten ustasıydı. Patenle şekilden şekile girebilirdi bense normal sürenlerdendim.

"Paten sürmeyi biliyorum!"

"Ama hızlanamıyorsun?"

"Hadi ya? Sen uçtuğun içinde olabilir o Gökaycım çünkü normal bir insan benim gibi sürer" inatla üste çıkmaya çalıştığımda sırıtıp arabayı çalıştırdı.

🍕

"Ya elimi bırakma diyorum!" Dedim dengede kalmaya çalışırken.
Gökay elimden o kadar hızlı çekiyordu ki neredeyse yere yapışacaktım.
"Ya korkma ben burdayım" elimi yine bırakmıştı.
"Ya bu nasıl burda olmak!" Dedim çığırırcasına, insanlar bize bakıp gülüyordu resmen.

Bir anda yağmur başlamasıyla irkildim.
Ama bir yandan da gülümsüyordum.
Yağmuru seviyordum huzur veriyordu..

Bu sefer onu geçtiğimde arkama baktım kısık gözlerle bakıyordu. Yağmur artınca kaşları çatıldı.

"Gel gidelim tehlikeli" dediğinde omuz silktim.
"Birşey olmaz" kaşlarını çattı.
"Hayır olur, benimle geliyorsun" diyip kolumu yakaladığında kolumu çekmemle ayağımın kayması an meselesi oldu.
O kadar yokuştu ki yer yere düştüğüm an aşağıya doğru yuvarlanmıştım.

Gözlerim yarı kapalıyken kolum ve bacağımdaki ağrıyla yutkundum ve yüzümü buruşturdum.
Acı gitgide katlanıyordu ve dayanılmaz hale geliyordu.
Akın neredeyse uçarak yanıma ulaştığında eli ayağının titrediğini fark etmiştim.

Yüzümü elleri arasına aldığında kolum ve bacağımı oynatamayacağım kadar acıdığından küçük bir inilti bırakmıştım.
"İyimisin, Naz? Naz!" Gözyaşım akarken bir anda bize hızla yaklaşan kocaman bir ışık görmemle gözlerimi kapattım.

Akın bir anda beni belimden tutup ileriye iterken ayağındaki patenden yere düştü ve..

Benim bilincim tamamıyla kapanmıştı.

🍕

Gözümü açtığımda beyaz ışık tekrar gözlerimi almıştı bu yüzden kısmak zorunda kaldım gözlerimi.

Annemi yanı başımda görmemle hastane odasında olduğumu anlamam an meselesi oldu.
Herşey bir bir yükleniyordu zihnime.

Nefesim tıkandığında doğrulmaya çalıştım telaşla.
"Anne! Anne Gökay nerde? O iyimi, anne birşey de nolur!" Annem göz yaşları içinde sargılı olan koluma dikkat ederek bana sarıldığında hıçkırıyordu.

Gözyaşlarım bir bir yanağımdan akmaya başladı.
"Anne?" Dedim titreyen sesimle.

"Kızım.. o senin hayatını kurtardı ama,"

"Ama?" Dedim neredeyse hiç konuşmadan, karnımdaki o korkunç his tekrar o günkü gibi yerini almıştı.
Neredeyse nefes almıyordum.
"Gökay öldü Naz.."

🍕
Selamm yeni bir kurguu
Bayilacaksiniz çok eminim!
Çağtu kitabı bu arada Çağan gelecek yani😋💘