Sen Bilirsin

Yokluk Limanı

Gözlerimin görebildiği yere kadar uzaksın.Varlığın içimde tufan ama yokluğun dünyama basmış bir karabasan.. Susmak çâre değil bana ama mecâlim yok ki haykırmaya.Sessiz çığlıklarımın sebebisin , sen bilirsin ben ne denli haykırırım sana. Şimdi de haykırıyorum anlasana ! Anlatsana bizi bize , hadi tekrar konuş.. Kimse gibi yapamadım , yakamadım fotoğrafları , silemedim yazdıklarımı , atamadım aldıklarını.. Sanki hissettim seni tekrar tekrar , yüreğime koydum çam kokunu ve anlatamadım kimselere sustum.. Bu ne dehşet verici birşey , kimse hiç kimse anlamıyor. Karanlıktan korkup sana sığınırdım ama şimdi hem karanlık hem sensizlik ve ben sensizlikten korkup karanlığa sığınıyorum ama karanlıkta sensiz.. Sığınacak bir liman bulamıyorum.Bir barınak bir sığınak bir mesken. Yok yok yok benim senden başka demir atacak denizim , kaleme dolduracak mürekkebim , yazacak kağıdım yok.. Bu varlığının yokluğunu içmiş beden senin yokluğunun limanında intihara meyil ediyor ama ölüm bile sensiz.. Dayanamıyorum , hiç bir kelime seni anlatamıyor. Ben anlatamıyorum.. Hatırlasana ben seni izlerdim sen televizyon , şimdi ise televizyon bile beni izliyor halime acır gibi.. Boğazımdaki düğümlerin haddi hesabı yok , aynı sana olan aşkım gibi , kördüğüm gibi..
⭐️ Gece Mavisine Beyaz Bir Yıldız :
Bir tek 'O' olsa tamam diyeceksin.. Sorunda 'O'... O yok gelmiyor işte.Sadece canını yakıyor , paramparça ediyor o ile dolmuş yüreğini.Sanki müebbet etmişim de kalbime çıkmak isteyen mahkum gibi yıkıyor duvarları , yakıyor gönlümü.. Hele göz yaşları , yüreğimde kazı yaparken sanki su borusunu delmiş gibi..! Tükeniyorum..Boğuluyorum..
Tükenmez kalem gibidir insan diyorlar , tükenmez kalem bile tükeniyor..
Sen bilirsin beni , ölüyorum..