Evet, işte o dağınık odanın içinde gelecek gün ne yapması gerektiğini düşünerek kendini paralayan kişi benim.
Neden mi böyleyim? Çünkü yarın lisenin ilk günü ve ben dayanabileceğimi sanmıyorum. Ben insanlarla konuşmakta çok zorlanıyorum. Annemle bile haftada 3-4 kere konuşuyorum. Bir abim de var.
Ancak o benden çok farklı birisi...
İsmim Umay, İstanbul'da yaşıyorum. Bir otakuyum, bl çok okurum. Ve en son ilk okulda bir arkadaşım olmuştu. Neden bilmiyorum ama ne kadar denesem de ben arkadaş edinemiyorum. Gerçekten çok deniyorum. Onu bunu geç de ben ne yapacağım? Yarın lisenin ilk günü! Hayatıma yeni bir sayfa açabilirim belkide!
Okulda tanınan, en azından arkadaşları olan "normal" bir kız olmak en büyük hayalim. Sırf okul başlayacak diye 2 haftadır provalar yapıyorum. Arkadaşlık provaları. Nasıl mı? Duvarla konuşarak. Evet, kimsesizlik böyle bir şey. Annesiyle bile konuşamayan aptalın biriyim.
Keşke biraz daha özgüvenim olsaydı.
Ama eminim bu sene bütün bu sorunlarımı aşıcam.
Hmm... Sınıfa girdiğimde ilk işim "Merhabalar, günaydın arkadaşlar!" demek olucak. Eğer en azından selam verebilirsem eminim ki çok şey değişicek. Ayyyy çok heyecanlandım!
Bu arada bir aydır duş almadığımı fark ettim. Galiba bu gün odamdan çıkmak zorundayım. Eyvah okul geliyor, bu da demektir ki her hafta duş almalıyım. Ne kadar da zorlu bir iş. Zaman kaybı ama normal insanlar temiz olmalı...
YOU ARE READING
Umay
RandomBir arkadaş için yanıp tutuşan Umay'ın hiç arkadaşı olmamıştı. Acaba bu sefer arkadaş bulabilecek mi? Veya insanlara en azından selam verebilecek mi?
