Onbirinci

Tarih 2000 yılı Temmuz ayıydı... Soğuk bir odada gölgeler zeminde sallanıyordu... Ameliyat odasının soğukluğu tüm bedende ki korkuları donduruyor, karanlıktaki bir gölge gibi içine çekiyordu.

-Neşter!

-Buyrun.

Enseye açılan kesik, doktorun işaret parmağı yardımıyla daha da açıldı. Akan kanı hemşire temizlerken doktor kanlı elini karşıya uzattı.

-Acele ette ver şunu!

Hemşire hemen ameliyat makasını uzattı.

-...

Doktor, ameliyat makasının ağzındaki aygıta baktı ve iç çekti. Ardından sakin bir şekilde enseye yerleştirdi.

-Tamamdır! dedi elinde not defteri tutan kişiye bakarak

...Yaz!?

-?!

Doktor dikişleri yaparken sinirlenip elini sedyeye vurdu.

-Hasta adını kast ettim!

-Ah! Hemen doktor bey, dedi telaşla

-Roza,.. 9 aylık bir kız bebek.

Asistan denildiği gibi hızla yazmaya devam etti.

-... bir kız bebek,... peki soyadı?

-Hatırlattığın iyi oldu, dedikten sonra iğne ve ipi bırakıp gözlerini kıstı

...SAYGIN.

-Roza...SAYGIN... tamamdır!

Doktor, işi bittiği için derin bir nefes aldı. Ardından ameliyat masasında yatan bebeğe baktı. 

-Hemen odasına götürün ve ailesine sadece küçük bir kitleyi zarar vermeden çıkarttığımızı söyleyin.

-Tamamdır doktor bey! dedi hepsi bir ağızdan

Ameliyat odasından çıktıkları gibi bebeği, diğer bebekler gibi ailesinin yanına bıraktılar. Ve doktorun dediği gibi ameliyatın başarıyla geçtiğini ve herhangi bir aksaklığın olmadığını söylediler.

...Çok geçmeden sıkış pıkış olan hasta odasından taburcu edildiler. Roza ile birlikte birçok bebekte taburcu edilmişti.

Ameliyatlarını yapan doktor Can YANIK , iki ay sonra evinde ölü olarak bulundu. Kimisi bir suikast, kimisi de eceliyle öldü dedi. Her ikisi de bir bilinmezlik ve gizemdi. Otopside çıkan sonuçsa intihardan başka bir şey değildi. 

Roza ve diğer on kader arkadaşı yapılan bu ameliyatla hayatlarına yeni bir sayfa açmış olmuşlardı...

Ta ki Roza bir buçuk yaşına girinceye kadar. Ailesi ilk başta normal karşılıyordu, çünkü o yaşlarda parmakların tuhaf hareket etmesi bir sıkıntı oluşturmuyordu.

Roza hayatına bu şekilde devam ederken, ailesi emekleyemediğini fark etti. Emeklemek yerine poposunu sürttürüp o şekilde hareket ediyordu. 

-Belki bir sıkıntısı yoktur?! 

-Nasıl sorun yok! dedi eliyle göstererek

...o yüzden mi poposunu sürterek hareket ediyor! dedi annesi

-Off!

-Ne ofu!? Kalk hemen gidiyoruz Necati! Daha fazla zaman kaybedemeyiz!

-Peki, tamam tamam, derken koltuktan kalktı