sonsuzluğun sonu geldi.

çıkma teklifi

Okula bu sene başladım ama herkez beni tanıyo -ay çık fımıyım- çünkü şimdiden 5 kız dövdüm ve 2 erkeğe yımrıh attım nedeni kızlar laf attı erkeklerde yavsadı -ama meteorlardı- herneyse suan öğle arasındayız ve ben melis aslı ve emreyle masamızda oturuyoruz -masamız diyorum çümküm bu masa bizim yani fameyizya haniyyy- ben gözlerimle poyrazı arıyorum okulun en taş çocuğu herşeyiyle bi meteorrrrr ve o meteor şuan bana bakıyo istemsizce saçımı düzelttim ve salyalarımı sildim poyraz gülümsedi ve göz attı bunu yaparken yeni doğmuş tek boynuzlu atlara benzedi -hiç yeni doğmuş tek boynuzlu at görmedim gerçi hiç tek boynuzlu at görmedim ama neyse- ve ayağa kalktı bana doğru yaklaştı güldü ve bişeyler dedi ama onu anlamadım en sonunda sadece "olurmu" dediğini anladım ve "hihı" dedim ve gitti kendimi toparlayıp masadakilere baktığımda hepsinin ağzı 'o' şeklini almıştı emre sınırlı gözüküyordu salyalarımı silmem için bana peçete uzattı ve yüzüme hiç bakmadı noluyo buna herneyse bunlar niye bana şaşkınca bakıyo yoksa be-ben az önce neye evet dedim sevişme teklifi etmedi dimi lan "hayır sadece beraber yıl sonu balosu gideceksiniz" dedi emre ve omuz silkti kıskanmış gibiydi anlamamış şekilde ona baktım ve melis "sesli düşündün" dedi bende yemeğime döndüm bir lokma almamla öksürmem bir oldu ben ben ben ve poyraz baloya berabermiiiiiiiii inanmıyorum nayır nolamaz nalan söylüyorsun nalaaaaaannnnnnnn aslının sırtıma vurmasıyla öksürmem kesilmişti sakin sakin düşündüm ve kücük çaplı bir çığlık atıp Emre'ye sarıldım çünkü en yakınımda o vardı "lan dur böbreklerimi kusacam şimdi kemiklerim götüme kaydı gerizekalığağağağağa maĺlll özgeğeğeğeğ" diye bağırdı bende onu bıraktım ve içimden oppada cukka diyerek deli sikmiş gibi dans ettim ama içimden
*****
"Anneğeğeg ben geldiiğğğmm"
Diye bağırdım eve gelince mutfaktan sesler geliyordu mis gibi yemek kokuları vardı mutfağa girerken konuştum "ooo benim meleğim bana-" lafımı şaşkınlığımla böldüm ve yemek yapan merve ablaya baktım "me-merve abla?" Dedim kekeleyerek merve ablaya "geldinmi canım" dedi cevap vermeden devam etti "baban yarım saate geliyo elini yıkada yardım et" dedi e bu babamın geliceğini nerden biliyo "merve abla annem nerde" dedim oda bana şaşırmış gibi baktı "özge iyimisin?" Evet anlamında başımı salladım merve abla beni sandalyeye oturttu kendide çaprazıma oturdu ve elimi tutarak konuştu "özge bak annenle baban ayrıldı sende mahkemedeydin bu cumartesiydi annen babanı-" o sırada gözlerimden yaşlar aktı merve abla devam etti "annen babanı aldattı " merve abla gözlerini benden kaçırdı merve abla annemin en yakın arkadaşı annem hakkında neden yalan söylüyor birden baďırdım "sen annemin en yakın arkadaşısın neden yalan söylüyorsun merve abla bana doğruyu söyle" bana baktı ve Sol gözünden gelen yaşları sildi "keşke yalan söylesem emin ol senin üzülmeni istiyecek Son kişiyim özge sen güçlü bi kızsın yıkılma" bunları dedikten sonra Dünya başıma yıkılmıstı sanki bayılacak gibiydim başım dönüyordu gözlerim kararıyordu ama hala inanmıyordum kendimi zar zor toparlayıp sessizce "ben odamdayım" diyerek zar zor yukarı çıktım ve kendimi odama kitledim yatağıma oturup ağlamaya başladı okadar çok ağlıyordumki nefes alamadım ama hala ağlıyordum kapı çaldı "özge özge iyimisin hayatım ben geldim" bu babamdı kapıya vuruyordu ama cevap veremedim "özge iyimisin aç kapıyı" dedi babam yastığıma sarıldım yine cevap veremedim hala ağlıyordum başım daha fazla döndü nefes alamadım gözlerim karardı ve
Karanlık...
♢♢♢♢♢
Uyandığımda yatağıma uzaniyordum babam ise baş ucunda uyuyordu onu yavaşça yanıma yatırdım ve sarıldım kendimi tutmak istesem yine ağladım babam uyanmıştı ağladiğımı fark edince daha çok sarıldı bende ona eşlik ettim "baba" dedim sessizce cevap vermesine izin vermeden devam ettim "baba merve abla niye yalan söylüyor annem senı aldattığını ve bizi terk ettiğini söyledi doğru değil dimi annem birazdan pazardan gelecek değilmi (!)" Babam titrek sesiyle "merve ablan haklı" dedi daha çok ağlamaya başladım babam beni sakinleştirmeye hiç çabalamadı babam hep ağla derdi 'ağlaki rahatla ama göz yaşına deyecek kişiler için ağla kızım' ne zaman ağlasam babamın bu sözü aklıma gelir ve düşünürüm ben kolay kolay ağlamam ağlamaktan nefret ederim ve şimdiye kadar sadece babamın yanında ağladım kimse benim ağladığımı görmedi babam hariç
Ağlamak güćsüzlüğümü belli eder diye düşünürüm ve bi insanın göz yaşları çok değerli çünkü herkez için giden gözyaşları benim güćsüzlüğümü gösterir ve herkez beni ezer ama ben bunu istemiyorum babam değecek kişiler için ağla diyordu peki annem için bu göz yaşları değermiydi annem beni babamı ve küçük kardeşimi bırakıp siktir olup gitmişti OFF lanet olsun annem bizi terk etmişti ve başka bi adamla -tabi adam demem yanlış oluyo ama- ben annem için ağlamadım bizi bırakıp giden bi kadın için ağladım bu çok saçma bundan sonra asla ağlamayacağim! Hiç kimse için sevdiklerim için ve en önemlisi babam ve küçük kardeşim için daima güçlü kalacağım herkez yeni özgeyle tanişsın artık ben kimseye acımayacağım.!