İçimdek'i Tutku

İÇİMDEKİ SEN-(1.BÖLÜM)

Efsun:yavaş yavaş
Yüzyüzeyken konuşuruz:Dinle beni bi

Çoçukken tokat yedim hakaret işittim aşalandım küçümsendim bu evin sevilmeyen kızı Defne Yıkılmaz oldum hep abim sevdiler bizim akrabalar pek kızlara önem vermemiştir sevilmeyi bile hak etmemişim sevdiğim bile aldatı zorla beni saçımı kapatılar her saçımı açma çalıştığım anlar babam fark ederdi gelir saçımdan bir güzel kavradı dövmeye başlardı bende yalvarır dım "baba dur lütfen bir daha açmayacam" karnıma tekme attı "bir daha aç da göreyim seni öldürürüm" annem geldi engellemeye çalıştı olmadı onada tokat attı ağlamaya başladı ben yerde uzanıyor dum çünkü bende ne ruh nede bedenen burdayım annem beni kaldırdı kafamı göğüsüne bastırdı başımdan öptü!

"Güzel kızım benim seni kurtaracam bana güven tamamı" kafamı kaldırdım kanlı suratına baktım sert bir sesle"böyle mi anne" sinirden gülmeye başladım"hem nasıl kurtaracak sın beni sen daha kendini kurtaramaz ken" sinirlenmiş ti gözüme baktı"şu Arman kırımlı oğluna kız arıyorlar mış"umursamaz bir tavırla"eee" sabır dilercesine"onunla evlen dürüst çocuk diyorlar " acılı gülerek"yaaa ne dürüst çocuk ama duyduğuma göre kalpsizin tekiy miş ruhu bile yok diyor lar her gün kıyafet değiştirir gibi sevgili yapıyor muş tamam eyvallah yakışıklı dır ama o çapkın bana göre değil" kolumdan sertçe tutu annem"eğer babandan kurtulmak istiyor san evlenecek sin o çocukla hem bu akşam geliyorlar "! Dediğini tam olarak kavrayamadım"ne"!

"Evet kızım senin iyiliğin için" sinirli gülerek hem ağlıyordum"iyilik?Ya babam gibi döverse" ?benim korkum bu yanaydı ya babama benziyor sa ya beni döverse "kızım o öyle biri değilmiş" bağırarak"nereden biliyorsun tapusunu verdi" !birden kafasını salladı "ah kızım hadi kalk hazırlan hadi güzel olman lazım"dediğine bir daha güldüm"güzel olmam lazım sen benle dalga mı geçiyorsun saçımı bile açmama izin vermiyorlar" kapı sesi duyuldu ayak gördüm kafamı yavaşça kaldırdım babam gelmiş ti gözleri o kadar kötü bakıyor du ki nefesimi kese yeter insana bir bakışı yetiyor haince tebessüm attı"zaten saçını açmayacak sın eğer evlenirsen kocan isterse açarsın" dizini çöktü saçıma dokunmaya başladı parmağın ucunda çevirmeye başladı saçımı"eğer bu cehennem den kurtulmak istiyor san Defne eğer benim eziyetimden kurtulmak istiyor san evlenecek sin Arman Kırımlıy'la ve hemen saçını kapatsan iyi olur kel yapmak zorunda kalırım"saçımı çekti bana yaklaştı nefesi suratıma geliyor du "evlenecek sin"!

"Tamamı" eğer onun suyunda gitmesem beni yaşatmaz "tamam" elini saçımdan çekti saçımı okşadı"akıllı kızım" saçımı öptü ondan o kadar igreniyorum ki şurada kalp krizi geceriyorum dese bile kılımı kıbırtmayacağım garanti ondan ölene kadar nefret edicem ayağa kalktım akşam olana kadar odadan çıkmadım ve akşam oldu herkes telaşlıydı bense mutsuz dum hangi insan istemeyerek evleniyor sa nasıl mutlu olsun sinirden gülesim geldi ne heyecan vardı ne mutluluk ne de huzur peki o nasıl hissediyor du mutlu huzurlu heyecanlı peki sevgilisi ne tepki verecek ti!

Araba sesi geldi içeri girdiler"hoş geldiniz" herkes gülümseyerek"hoş bulduk" içeri gitmişlerdi kapı açıldı"hadi kızım " çıktım salona doğru yöneldim içeri girdim ve o orda oturuyor du gözlerimiz birbirine değdi kalbim çok kötü olmuş tu gözünde öfke vardı bana kötü bakıyor du anlaşılan o da mutsuz nasıl mutlu olabilir di ki daha konuşmadan "verdim kızımı" nasıl acımadan yaptı bunu ayağa kalktık elimize yüzükler verildi yüzüğü parmağıma kavradım elini aldım sanki ateşe dokun muştum yüzüğü keçirdim oda parmağımı aldı ama parmağımı sıktı yüzüğü geçirdi annesi eline tektaş verdi onuda geçirdi sarıldık kulağıma bir fısıltı yayıldı"senden nefret edecem hiç bir zaman gerçek karım olmayacak sın" bende kulağına eğilip bir fısıltıyla "gerçek kocam olmayacak sın sadece kağıt üzerinde senden hep nefret edecem"! birbirimize söylediğimiz kaftan sonra birisi"ee o zaman nikah erken yaparız"