Until i met you, Again.

"Until i met you Again"

Episode 1

liza's poj
ako si liza manansala  dalawamput tatlo laking probinsiyana ako  dito ako pinanganak dito ako nagaral dto na din ako nagtapos nang fourth year highschool at sa manila na ako nag kolehiyo lumipat na kase kami nung pumanaw na si lola at binenta namin yung lupang tinitirhan namin para makabili ulit nang lupa sa manila.tapos iniiwan parin ako ni mama wala paring bago. nagiisa lang kase ako wala akong kapatid nakakalungkot nga kase wala man lang akong kalaro kahit na kapatid lang tapos si mama sa ibang bansa nag tatrabaho kaya sobrang nakakalungkot yung katulong  lang namin ang  kasama ko, di din nmn ako mahilig lumabas wala din akong masiyadong friends siguro mabibilang kolang sa daliri ko yung mga matalik na kaibigan ko hilig kolang magbasa nang libro.

flashback 1971
"buntis ako ma/pa" saad ko "sinung lalaki ang nakabuntis sayo?" tanong ni papa na galit na galit  "tama na leonardo" pagawat ni mama kay papa , habang ako iyak lang nang iyak sa gilid nang upuan   nilapitan ako ni mama "fey bakit nagmadali?" bulong ni mama "bata kapa malayo pa mararating mo bente anyos ka palang" dagdag niya , habang ako patuloy lang sa pagiyak , iniwan ako ni mama at kinausap niya si papa "bakit niya ako hinayaan,bakit di niya ako pinagtanggol bakit?" bulong ko sa sarili ko. hanggang sa nakatulog nalang ako sa sala. biglang tumunog ang telepono "RING~ "hello?"  "fey pansensya na di ako nakarating kagabi hindi kase ako pinayagan nang magulang ko hindi din nila tanggap na ganito ang nangyari , hindi konna din alam ang gagawin ko pasensya na  ingatan mo magiging anak natin ah mahal na mahal ko kayo ipaunawa mo nalang sa magiging anak natin ang lahat magpapakalayo nalang ako paalam", hindi pa ako nagsasalita pero lumuha na ako na para bang bumagsak saakin ang langit at lupa para bang bumuhat ako nang napakalaking cross. makalipas ang siyam na buwan nanganak na nga ako at pinangalanan kong Liza Hernandez manansala na kahit iniwan ako nang kaniyang ama idinugtong ko parin ang apilyido niya . end of flassback

liza's poj
nagising ako sa lakas nang tunog nang isang sasakyan na dumaan sa harap nang bahay namin inisip ko nalang na baka may inorder si papa or si mama kaya di ko pinansin, kinuha ko yung cellphone ko at may sampong missed call nakita ko si justin tumatawag. si justin nakilala ko siya nung nag kolehiyo nako simula kase nang mawala yung kababata ko na si jiro di nako naghanap nang ibang bff siya lang kase talaga ang gusto ko ehh pagkagraduwate kase namin nang highschool  wala nakong balita sakaniya.

flashback2008
"oii may tranferee ohh tara lapitan natin" hiyawan nang mga kaklase kong akala mo ngayun lang nakakita nang tao. *eh ako wala nmn akong pakelam kahit sinu pang dumating kahit artista pa yan*. bulong ko sa sarili ko tumagal ang school year ganun parin yung mga girls hayss yung ang babata pa namin pero grabe sila ang haharot nasa ikalimang baitang kami nung makilala ko si jiro *may itsura siya , di katangkaran, pero maganda yung mata,* nasa canteen ako nang biglang may nag "Hi" pagharap ko si jiro *natulala lang ako at napaisip na parang gusto ko nalang din humiyaw sa kakaibang narramdaman ko ewan koba bakit ganito* "H-He-Hello" pautal kung sagut *nahihiya ako di ko alam paano ako haharap sakaniya syempre ang daming nagkakagusto sakaniya tapos saakin siya lalapit*  "what's your name?" tanong na. nape-presure ako kase englishero di ko alam anung isasagut konpero sumagut naman ako "uhmmm a-ak-ako si Liza" pagpapakilala ko na may  halong kaba at hinawakan niya ang kamay ko at nag shake hands kami  *hindi ko alam anung mararramdaman ko pero kinikilig ako na parang ewan* umuwi nako nang bahay naabutan ko si mama "anak may ipapakilala pala ako sayo" sabi niya. biglang may matangkad at napakamamong mukha ang lumabas galing sa kusina sabi niya "Hi Anak ako to tatay moko pasensya kana kung mahabang panahon tayo di nagkita nagabrod kase ako dun ako nagtrabaho" pagpapaliwanag niya sa sobrang saya ko di ko nalang pinakinggan ang sinabi nang tatay ko dahil kinwento namn ni mama lahat saakin kung bakit wala si papa kung bakit di siya tinutulungan nito nung maliit pako. kaya umakyat nalang ako sa kwarto ko at kinuha ang telepono. binuksan ko yung telepono ko at hindi mawawala sa listahan ang kaibigan kong si rashal ayun nangaasar nnmn dahil nga nilapitan ako ni jiro  "oii bessshh nakakakilig kayo kanina ni jiro" sabi niya sa text nagreply ako
me:" anung nakakakilig dun? nilapitan lang ako tinanong lang pangalan ko" 
rashal: "kunyari kapa beshh gusto mo din nmn yun dba HAHAHAH"
*mapangasar talaga to* bulong ko sa sarili ko
me: osiya matulog kana maaga pa tayo bukas babusshh goodnight"
rashal:"goodnight see youu tomorrow"
kinabukasan pagkagising ko  nakatangap  ako kaagad nang text mula sa kaibigan ko na si rashal .
rashal: anu bayan beshh nasan kana? oras na start na nang flag ceremony.
bigla akong nagulantang late nako sa school ito ba yung epekto na inlove kana? nalate ako nang gising  nawala ako sa sarili ko ewn ko ba.
end of flashback